George Müller í Bristol

Mjög skömmu eftir andlát míns elskaða tengdaföður tóku mér að berast bréf þar sem brýnt var fyrir mér hversu æskilegt væri að gefa sem fyrst út ævisögu um hann og starf hans.

Guð hafði notað hina vel þekktu sjálfsævisögu, sem nefnist „Frásögn af handleiðslu Drottins í lífi George Müllers“, svo ríkulega – og notaði hana enn – til uppbyggingar trúuðum og til afturhvarfs vantrúaðra að ég hikaði við að styðja nokkra tilraun til að leysa hana af hólmi eða jafnvel bæta við hana. En þegar ég íhugaði málið í bæn komu nokkur atriði sterkt upp í huga mér:

1. Síðasta bindi Frásagnarinnar lýkur með árinu 1885, og því er ekkert skráð um síðustu þrettán árin í ævi Müllers nema það sem er að finna í ársskýrslum „Biblíufræðslustofnunarinnar“ (The Scriptural Knowledge Institution).

2. Síðustu þrjú bindi Frásagnarinnar eru að mestu leyti samantekt úr ársskýrslum þess tímabils sem þau ná yfir, og í þeim er því mikið um óhjákvæmilegar endurtekningar.

3. Bók upp á svo sem fjögur hundruð og fimmtíu blaðsíður, sem hefði að geyma kjarnann úr bindunum fjórum af Frásögninni og segði söguna allt til dánardags stofnanda stofnunarinnar, myndi mæta óskum stórs lesendahóps.

4. Nokkur stutt ágrip af ævi og starfi Müllers höfðu komið út á prenti fáeinum dögum eftir útförina. Eitt þeirra (sem herra F. Warne skrifaði og W. F. Mack & Co. í Bristol gaf út) var mjög nákvæmt og ritað af sannri virðingu, og hafði það náð mikilli útbreiðslu. En bréfin sem mér bárust sannfærðu mig um að kallað væri eftir ítarlegri ævisögu og að hún yrði skrifuð. Því var ég leiddur til að biðja sérstaklega um leiðsögn til þess að slík bók yrði falin þeim höfundi sem Guð hefði gert hæfan til að takast verkið á hendur.

Á meðan ég beið eftir svari við þessari ákveðnu bænabeiðni lögðu útgefendur hart að mér að hefjast handa, en ég neitaði staðfastlega að stíga nokkurt skref fyrr en ég fengi skýrara ljós. Auk þess var ég sjálfur upptekinn í maí og júní við að undirbúa ársskýrslu „Biblíufræðslustofnunarinnar“ og gat því ekki sinnt hinu málinu sem skyldi.

Einmitt á þeim tíma frétti ég frá dr. Arthur T. Pierson í Brooklyn í New York að hann hefði fundið sig leiddan til að taka að sér ritun ævisögu Müllers fyrir bandaríska lesendur. Jafnframt bað hann mig að aðstoða sig með því að útvega honum nokkur gögn sem þurfti til verksins.

Þegar ég hafði orðið við þessari beiðni sýndi dr. Pierson mér þá velvild að senda mér yfirlit yfir efnistök og innihald hins fyrirhugaða verks.

Því meira sem ég hugsaði um málið, þeim mun sannfærðari varð ég um að enginn væri hæfari til að takast á hendur það verk, sem einnig hafði verið kallað eftir hérna megin Atlantshafsins, en þessi vel þekkti og elskaði vinur minn.

Hann hafði fengið einstök tækifæri fyrir tuttugu árum í Bandaríkjunum, og á síðari árum í heimsóknum sínum til Bretlands, til að kynnast Müller náið, sem og þeim grundvallarreglum sem Munaðarleysingjaheimilið og aðrar greinar „Biblíufræðslustofnunarinnar“ byggðust á, og mörgum smáatriðum í starfsemi þeirra. Ég vissi að dr. Pierson var af öllu hjarta sammála þessum grundvallarreglum og leit á þær sem samhljóða huga Guðs eins og hann er opinberaður í orði Hans. Þess vegna gæti hann ekki aðeins gert grein fyrir hinum ytri staðreyndum og árangri af lífi og starfi Müllers, heldur gæti hann og myndi, með hjálp Guðs, draga fram af eldmóði og sannfæringarkrafti hinar leyndu uppsprettur þessa lífs og þessa starfs.

Ég gaf því mínum kæra vini til kynna að ef hann leyfði mér að lesa handritið yfir, og gæfi mér þannig kost á að koma með þær ábendingar sem ég teldi nauðsynlegar, myndi ég sem skiptastjóri dánarbús míns elskaða tengdaföður og fulltrúi hans fúslega samþykkja verk hans sem hina viðurkenndu ævisögu fyrir breska jafnt sem bandaríska lesendur.

Dr. Pierson féllst fúslega á þetta. Nú, þegar ég hef farið vandlega yfir allt verkið, mæli ég af fullu trausti með bókinni við virðulega lesendur báðum megin Atlantshafsins. Það er einlæg bæn mín að áhrifin, hvað varðar þann mann sem þessi ævisaga fjallar um, megi verða hin sömu og frásögnin af „breytni“ Páls postula hafði á söfnuðina í Júdeu sem voru í Kristi (Galatabréfið 1:24), nefnilega:Galatabréfið 1:24

„Þeir vegsömuðu GUГ vegna hans.

JAMES WRIGHT.

13 CHARLOTTE STREET, PARK STREET, BRISTOL, ENGLANDI, í mars 1899.