G. Kaup á lóð o.fl.

Herra Benjamin Perry segir frá atvikum sem tengdust landakaupunum áður en munaðarleysingjaheimilin á Ashley Down voru reist. Hann heyrði frásögnina af vörum Müllers sjálfs og hún sýnir hve beint Drottinn verkaði á huga landeigandans. Müller hafði verið að grennslast fyrir um kaup á landi mun nær Bristol, en uppsett verð var ekki undir 1000 pundum fyrir ekruna. Þá frétti hann að landið sem munaðarleysingjaheimili nr. 1 og 2 standa á væri til sölu og verðið væri 200 pund fyrir ekruna. Hann fór því heim til landeigandans en var sagt að hann væri ekki heima, heldur væri hægt að hitta hann á skrifstofu hans í borginni. Müller fór þangað en fékk þau svör að hann hefði farið nokkrum mínútum áður og væri að finna heima. Flestir hefðu farið rakleiðis aftur heim til landeigandans, en Müller staldraði við og hugsaði með sér: „Vera má að Drottinn, sem hefur látið mig fara á mis við landeigandann tvisvar á svo skömmum tíma, hafi þann tilgang að ég hitti hann ekki í dag; og til þess að ég gangi ekki á undan Drottni í málinu ætla ég að bíða til morguns.“ Hann beið því og fór aftur morguninn eftir. Þá hitti hann landeigandann heima, og þegar honum var vísað inn í setustofuna sagði landeigandinn: „Jæja, Müller, ég veit hvers vegna þú ert kominn að hitta mig. Þú vilt kaupa landið mitt á Ashley Down. Mig dreymdi draum í nótt og ég sá þig koma inn til að kaupa landið, en fyrir það hef ég farið fram á 200 pund fyrir ekruna; Drottinn sagði mér hins vegar að taka ekki meira af þér en 120 pund fyrir ekruna, og ef þú ert því fús til að kaupa á því verði er málið frágengið.“ Og innan tíu mínútna var kaupsamningurinn undirritaður. „Með því að gæta þess að fylgja Drottni,“ benti Müller á, „í stað þess að ganga á undan leiðsögn Hans, fékk ég þannig að kaupa landið á 80 pundum lægra verði á ekruna en ég hefði greitt ef ég hefði farið til landeigandans kvöldið áður.“