Beðið fyrir friði í Jerúsalem og staðan í Íran
6. júní 2026
„Ég mun gera þig að mikilli þjóð og blessa þig og gera nafn þitt mikið.“
Allt frá dögum Abrahams, Ísaks og Jakobs hefur Guð valið sér land og þjóð til að opinbera tilgang sinn fyrir mannkynið. Ísrael er ekki aðeins landfræðilegur staður, heldur lifandi vitnisburður um trúfesti Guðs við orð sín.
Ritningin er full af loforðum um uppreisn og varðveislu Ísraels. Það er í gegnum þessa þjóð sem Orð Guðs kom til manna, og það var í gegnum þessa sömu þjóð sem frelsarinn, Jesús Kristur, fæddist inn í þennan heim.
Að skilja Ísrael er að skilja kjarnann í hjarta Guðs. Margar spádómsbækur Biblíunnar — þar á meðal Jesaja, Esekíel og Sakaría — vísa fram til þeirra daga sem við lifum nú: daga þar sem dreifð þjóð safnast aftur saman í landi feðra sinna, nákvæmlega eins og spáð hafði verið fyrir um.
„Þú berð ekki rótina, heldur ber rótin þig.“
Kirkjan á Íslandi stendur ekki ein og sér. Hún er villigrein, grædd inn á miklu eldra tré. Fagnaðarerindið barst okkur frá Jerúsalem, í gegnum Ísrael — Ritningin, spámennirnir, postularnir og Jesús sjálfur. Trú okkar á sér gyðinglega rót, og sú rót ber okkur enn.
Andúð á Gyðingum hefur fylgt sögu kirkjunnar eins og skuggi — og hún er ekki liðin tíð. Hún birtist líka hér á landi: í orðum, í hálfkveðnum vísum, í þögn. Páll postuli svarar henni beint. Greinin stærir sig ekki gegn rótinni sem heldur henni uppi.
Andúð á Gyðingum á sér ekkert skjól í kristinni trú.
Að standa með Gyðingum er ekki flokkspólitík heldur þakklæti — og varðstaða. Varðmaður þegir ekki þegar hatri er hvíslað.
Fræðsla um Ísrael — sáttmálinn, Rómverjabréfið 11, og kall Íslands sem þjóðar — er á leiðinni. Greinar eru skrifaðar af sannfæringu, ekki af áætlun.
Helgidagar þjóðarinnar — boðaðar í 3. Mósebók 23, ennþá haldnar í dag.
Lúðraþeytingar boða árið. Dagur minninga og íhugunar áður en hinir háu helgidagar hefjast.
Helgasti dagur Gyðinga — friðþæging fyrir syndir þjóðarinnar. Bendir fram til Jesú, sem var lambið Guðs.
Minning um eyðimerkurgöngu Ísraels þar sem Drottinn bjó meðal þjóðar sinnar. Jóhannes 1:14 — „Orðið varð hold og bjó með oss.“
Vígsluhátíð musterisins — ljósið sem dugði í átta daga. Jesús sjálfur sótti hátíðina í musterinu.
Árið 1948 varð hrjóstrugt og víðfeðmt landsvæði aftur að ríki Gyðinga. Eftir nærri 2000 ár í útlegð lifnuðu þurru beinin úr Esekíel 37 við. Þessi atburður er eitt mesta spádómlega tákn okkar tíma — skrifað mörgum öldum áður en það gerðist.
„Mannssonur, þessi bein eru allir Ísraelsmenn. Þeir segja: Bein okkar eru skinin, von okkar brostin, það er úti um okkur. Spá því og seg við þá: Svo segir Drottinn Guð: Ég opna grafir ykkar og leiði ykkur, þjóð mína, úr gröfum ykkar og flyt ykkur til lands Ísraels.“
Tilvera Ísraels í dag er sönnun þess að Orð Guðs rætast. Það kallar okkur ekki til spáspeki um ókomna tíma, heldur til þess að standa með þjóðinni sem Drottinn hefur valið — í bæn, í þekkingu á Ritningunni, og í andstöðu við þá sem vilja útrýma henni.
Omega trúir á mátt bænarinnar. Við stöndum með Ísrael og biðjum fyrir friði, vakningu og velferð þjóðarinnar. Þú mátt taka undir með okkur — á Bænatorginu er pláss fyrir bæn þína.
Senda bæn fyrir Ísrael