Ímyndunarafl

SMIÐJA HUGANS

Fimmta skrefið til auðs

ÍMYNDUNARAFLIÐ er í bókstaflegri merkingu smiðjan þar sem allar áætlanir mannsins eru mótaðar. Hvötin, ÞRÁIN, fær lögun, form og FRAMKVÆMD fyrir tilstilli ímyndunarafls hugans.

Það hefur verið sagt að maðurinn geti skapað allt sem hann getur ímyndað sér.

Af öllum tímabilum siðmenningarinnar er okkar tími hagstæðastur til að þroska ímyndunaraflið, vegna þess að þetta er öld örra breytinga. Hvarvetna má komast í snertingu við áreiti sem efla ímyndunaraflið.

Með hjálp ímyndunaraflsins hefur maðurinn uppgötvað og beislað fleiri náttúruöfl á síðastliðnum fimmtíu árum en í allri sögu mannkynsins fram að þeim tíma. Hann hefur lagt undir sig loftið svo gjörsamlega að fuglarnir eiga lítið í hann á flugi. Hann hefur beislað ljósvakann og gert hann að tæki til tafarlausra samskipta við hvaða heimshorn sem er. Hann hefur efnagreint og vegið sólina úr margra milljóna mílna fjarlægð og fundið út, með hjálp ÍMYNDUNARAFLSINS, úr hvaða frumefnum hún er gerð. Hann hefur uppgötvað að hans eigin heili er bæði sendi- og móttökustöð fyrir sveiflur hugsana, og hann er nú farinn að læra hvernig hann getur hagnýtt sér þessa uppgötvun. Hann hefur aukið ferðahraða sinn svo mjög að hann getur nú ferðast á meira en þrjú hundruð mílna hraða á klukkustund. Brátt rennur upp sá tími að maður getur snætt morgunverð í New York og hádegisverð í San Francisco.

EINA TAKMÖRKUN MANNSINS, innan skynsamlegra marka, FELST Í ÞVÍ HVE MIKIÐ HANN ÞROSKAR OG NOTAR ÍMYNDUNARAFL SITT. Hann hefur enn ekki náð hámarki þroskans í beitingu ímyndunaraflsins. Hann hefur einungis uppgötvað að hann býr yfir ímyndunarafli og er farinn að nota það á mjög frumstæðan hátt.

TVÆR TEGUNDIR ÍMYNDUNARAFLS

Ímyndunaraflið starfar í tveimur myndum. Önnur nefnist „samsetjandi ímyndunarafl“ en hin „skapandi ímyndunarafl“.

SAMSETJANDI ÍMYNDUNARAFL: Með þessum hæfileika getur maðurinn raðað gömlum hugtökum, hugmyndum eða áætlunum saman á nýjan hátt. Þessi hæfileiki skapar ekkert nýtt. Hann vinnur eingöngu úr þeim efniviði reynslu, menntunar og athugunar sem honum er færður. Þetta er sá hæfileiki sem uppfinningamaðurinn notar mest, að undanskildum „snillingnum“ sem sækir í hið skapandi ímyndunarafl þegar hann getur ekki leyst viðfangsefni sitt með samsetjandi ímyndunarafli.

SKAPANDI ÍMYNDUNARAFL: Með hæfileika hins skapandi ímyndunarafls á hinn takmarkaði mannshugur í beinum samskiptum við Óendanlega visku. Það er fyrir þennan hæfileika sem „hugboð“ og „innblástur“ berast. Það er fyrir þennan hæfileika sem allar grundvallarhugmyndir eða nýjar hugmyndir eru færðar manninum. Það er fyrir þennan hæfileika sem sveiflur hugsana frá hugum annarra eru numdar. Það er fyrir þennan hæfileika sem einstaklingur getur „stillt sig inn á“ eða átt samskipti við undirmeðvitund annarra manna.

Hið skapandi ímyndunarafl vinnur sjálfvirkt, á þann hátt sem lýst er á næstu blaðsíðum. Þessi hæfileiki virkar AÐEINS þegar meðvitaði hugurinn sveiflast á afar miklum hraða, svo sem þegar hann örvast af tilfinningu sterkrar þrár.

Sköpunargáfan verður vakrari og móttækilegri fyrir sveiflum frá þeim uppsprettum sem nefndar voru, í réttu hlutfalli við það hvernig hún þroskast við NOTKUN. Þessi fullyrðing er mikilvæg! Íhugaðu hana vandlega áður en þú heldur lengra.

Hafðu hugfast, þegar þú fylgir þessum lögmálum, að öll sagan af því hvernig breyta má ÞRÁ í peninga verður ekki sögð í einni setningu. Sagan verður ekki fullgerð fyrr en maður hefur NÁÐ VALDI Á öllum lögmálunum, TILEINKAÐ SÉR þau og er BYRJAÐUR AÐ NOTA þau.

Hinir miklu leiðtogar í viðskiptum, iðnaði og fjármálum, og hinir miklu listamenn, tónlistarmenn, skáld og rithöfundar urðu miklir vegna þess að þeir þroskuðu með sér hæfileika hins skapandi ímyndunarafls.

Bæði samsetjandi og skapandi hæfileikar ímyndunaraflsins verða vakrari við notkun, rétt eins og sérhver vöðvi eða líffæri líkamans þroskast við notkun.

Þrá er aðeins hugsun, hvöt. Hún er óljós og hverful. Hún er óhlutbundin og einskis virði þar til henni hefur verið breytt í efnislega hliðstæðu sína. Þótt hið samsetjandi ímyndunarafl sé það sem oftast verður notað í því ferli að breyta hvöt ÞRÁRINNAR í peninga, verður þú að hafa hugfast að þú gætir staðið frammi fyrir kringumstæðum og aðstæðum sem krefjast þess að hið skapandi ímyndunarafl sé einnig notað.

Ímyndunarafl þitt kann að hafa slaknað vegna aðgerðarleysis. Það má endurlífga og gera vakurt með NOTKUN. Þessi hæfileiki deyr ekki, þótt hann geti legið í dvala vegna notkunarleysis.

Beindu athyglinni að sinni að því að þroska hið samsetjandi ímyndunarafl, vegna þess að það er sá hæfileiki sem þú munt nota oftar í því ferli að breyta þrá í peninga.

Til að breyta hinni óáþreifanlegu hvöt, ÞRÁNNI, í hinn áþreifanlega veruleika, PENINGA, þarf að beita áætlun eða áætlunum. Þessar áætlanir verður að móta með hjálp ímyndunaraflsins, og þá einkum með hinum samsetjandi hæfileika þess.

Lestu alla bókina í gegn, hverfðu síðan aftur að þessum kafla og láttu ímyndunaraflið þegar í stað taka til starfa við að smíða áætlun, eða áætlanir, um hvernig breyta megi ÞRÁ þinni í peninga. Ítarlegar leiðbeiningar um gerð áætlana hafa verið gefnar í nánast hverjum einasta kafla. Fylgdu þeim leiðbeiningum sem best henta þörfum þínum og færðu áætlun þína í letur, ef þú hefur ekki þegar gert það. Á sama augnabliki og þú lýkur því hefur þú TVÍMÆLALAUST gefið hinni óáþreifanlegu ÞRÁ fast form. Lestu síðustu setningu einu sinni enn. Lestu hana upphátt, mjög hægt, og hafðu um leið hugfast að á þeirri stundu sem þú færir yfirlýsingu um þrá þína og áætlun um framkvæmd hennar í letur, hefur þú í raun og veru TEKIÐ FYRSTA SKREFIÐ í röð skrefa sem gera þér kleift að breyta hugsuninni í efnislega hliðstæðu sína.

Jörðin sem þú býrð á, þú sjálfur og allir aðrir efnislegir hlutir eru afrakstur þróunarbreytinga þar sem smásæjar efnisagnir hafa verið skipulagðar og þeim raðað saman á reglubundinn hátt.

Þar að auki – og þessi fullyrðing er gífurlega mikilvæg – átti þessi jörð, sérhver hinna milljarða einstakra frumna í líkama þínum og sérhver frumeind efnisins upphaf sitt sem óáþreifanlegt orkuform.

ÞRÁ er hugsanaboð! Hugsanaboð eru orkuform. Þegar þú byrjar með hugsanaboðinu, ÞRÁNNI, til að safna peningum, ert þú að virkja í þína þágu sama „efnivið“ og náttúran notaði við sköpun þessarar jarðar og allra efnislegra forma í alheiminum, þar á meðal líkamans og heilans þar sem hugsanaboðin starfa.

Að svo miklu leyti sem vísindin hafa getað skorið úr um, er allur alheimurinn einungis gerður úr tveimur þáttum – efni og orku.

Með samspili orku og efnis hefur allt verið skapað sem maðurinn fær skynjað, allt frá stærstu stjörnunni sem svífur á himinhvolfinu niður til mannsins sjálfs, og hann þar með talinn.

Þú fæst nú við það verkefni að reyna að hagnast á aðferð náttúrunnar. Þú ert (af einlægni og alvöru, vonum við) að reyna að laga þig að lögmálum náttúrunnar með því að leitast við að breyta ÞRÁ í efnislegt eða peningalegt jafngildi sitt. ÞÚ GETUR ÞAÐ! ÞAÐ HEFUR VERIÐ GERT ÁÐUR!

Þú getur skapað þér auðæfi með hjálp lögmála sem eru óbreytanleg. En fyrst verður þú að kynnast þessum lögmálum og læra að NOTA þau. Með endurtekningu, og með því að nálgast lýsinguna á þessum grundvallarreglum frá öllum hugsanlegum sjónarhornum, vonast höfundurinn til að ljúka upp fyrir þér leyndarmálinu sem liggur að baki öllum miklum auðæfum sem safnað hefur verið. Hversu undarlegt og þversagnakennt sem það kann að virðast, þá er „leyndarmálið“ EKKERT LEYNDARMÁL. Náttúran sjálf auglýsir það í jörðinni sem við byggjum, í stjörnunum, í reikistjörnunum sem blasa við augum okkar, í höfuðskepnunum yfir okkur og allt í kring, í hverju strái og í sérhverju lífsformi sem við fáum greint.

Náttúran auglýsir þetta „leyndarmál“ á sviði líffræðinnar, í umbreytingu örsmárrar frumu, svo smárrar að hún gæti týnst á títuprjónsoddi, í MANNESKJUNA sem nú les þessa línu. Það að breyta þrá í efnislegt jafngildi sitt er vissulega ekkert meira kraftaverk!

Láttu ekki hugfallast þótt þú skiljir ekki til fulls allt sem hér hefur verið sagt. Nema þú hafir lengi lagt stund á rannsóknir á huganum er ekki við því að búast að þú getir tileinkað þér allt sem í þessum kafla stendur við fyrsta lestur.

En þér mun, þegar fram líða stundir, miða vel áfram.

Grundvallarreglurnar sem hér fara á eftir munu greiða götuna fyrir skilningi á ímyndunaraflinu. Tileinkaðu þér það sem þú skilur þegar þú lest þessa heimspeki í fyrsta sinn, og þegar þú svo lest hana aftur og rýnir í hana, muntu uppgötva að eitthvað hefur gerst sem skýrir hana og veitir þér víðtækari skilning á heildinni. Umfram allt, EKKI HÆTTA, og hikaðu ekki við nám þitt á þessum grundvallarreglum fyrr en þú hefur lesið bókina að minnsta kosti ÞRISVAR sinnum, því þá mun þig ekki langa til að hætta.

HVERNIG HAGNÝTA MÁ ÍMYNDUNARAFLIÐ

Hugmyndir eru upphafspunktur allra auðæfa. Hugmyndir eru afurðir ímyndunaraflsins. Við skulum skoða nokkrar vel þekktar hugmyndir sem hafa gefið af sér gríðarleg auðæfi, í þeirri von að þessi dæmi veiti skýrar upplýsingar um þá aðferð sem beita má til að nota ímyndunaraflið við söfnun auðs.

TÖFRAKETILLINN

Fyrir fimmtíu árum ók gamall sveitalæknir inn í bæinn, batt hest sinn, laumaðist hljóðlega inn um bakdyrnar á lyfjabúð og tók að „prútta“ við unga afgreiðslumanninn í búðinni.

Erindi hans átti eftir að færa mörgum mönnum mikinn auð. Það átti eftir að færa Suðurríkjunum víðtækasta ávinning sem þau höfðu kynnst allt frá borgarastríðinu.

Í meira en klukkustund ræddust gamli læknirinn og afgreiðslumaðurinn við í hálfum hljóðum bak við afgreiðsluborðið. Síðan fór læknirinn út. Hann gekk út að hestvagninum og kom aftur með stóran, gamaldags ketil og stóran tréspaða (sem notaður var til að hræra í katlinum) og lagði hvort tveggja frá sér í bakherbergi búðarinnar.

Afgreiðslumaðurinn skoðaði ketilinn, seildist í brjóstvasa sinn, dró upp seðlabúnt og rétti lækninum. Í búntinu voru nákvæmlega 500 dalir – allt sparifé afgreiðslumannsins!

Læknirinn afhenti honum lítinn pappírsmiða með uppskrift sem var leyndarmál. Orðin á þessum litla pappírsmiða voru konungslausnargjalds virði! En ekki í höndum læknisins! Þessi töfraorð þurfti til að koma suðunni upp í katlinum, en hvorki læknirinn né ungi afgreiðslumaðurinn vissu hvaða ótrúlegu auðæfi áttu eftir að streyma upp úr þessum katli.

Gamli læknirinn var feginn að fá fimm hundruð dali fyrir áhöldin. Peningarnir myndu greiða upp skuldir hans og veita honum hugarró. Afgreiðslumaðurinn tók mikla áhættu með því að leggja allt ævisparifé sitt undir fyrir lítinn pappírssnepil og gamlan ketil! Hann óraði aldrei fyrir því að fjárfesting hans ætti eftir að láta ketilinn flóa yfir af gulli sem myndi taka hinum undursamlegu töfrum lampa Aladdíns langt fram.

Það sem afgreiðslumaðurinn keypti í raun og veru var HUGMYND!

Gamli ketillinn, tréspaðinn og leyndarmálið í skilaboðunum á pappírsmiðanum voru aukaatriði. Hin undraverðu afrek þessa ketils hófust fyrst eftir að nýi eigandinn blandaði saman við hin leynilegu fyrirmæli hráefni sem læknirinn vissi ekkert um.

Lestu þessa sögu vandlega og láttu reyna á ímyndunaraflið! Sjáðu hvort þú getur uppgötvað hvað það var sem ungi maðurinn bætti við leyndarmálið í skilaboðunum og varð til þess að ketillinn tók að flóa yfir af gulli. Mundu á meðan þú lest að þetta er ekki ævintýri úr Þúsund og einni nótt. Hér er á ferðinni sönn saga, ótrúlegri en nokkur skáldskapur, staðreyndir sem áttu upphaf sitt í HUGMYND.

Við skulum líta á þau óhemju gullauðæfi sem þessi hugmynd hefur skapað. Hún hefur skilað, og skilar enn, gríðarlegum auðæfum til karla og kvenna um allan heim sem dreifa innihaldi ketilsins til milljóna manna.

Gamli ketillinn er nú einn mesti sykurneytandi heims og veitir þannig þúsundum karla og kvenna varanlega atvinnu við ræktun sykurreyrs og við hreinsun og markaðssetningu sykurs.

Gamli ketillinn notar árlega milljónir glerflaskna og veitir þannig miklum fjölda starfsfólks í gleriðnaði atvinnu.

Gamli ketillinn veitir heilum her skrifstofumanna, hraðritara, textasmiða og auglýsingasérfræðinga atvinnu um land allt. Hann hefur fært fjölda listamanna frægð og auð fyrir að skapa glæsilegar myndir sem lýsa vörunni.

Gamli ketillinn hefur breytt lítilli borg í Suðurríkjunum í viðskiptahöfuðborg Suðursins, þar sem hann kemur nú hverju einasta fyrirtæki og nánast hverjum einasta íbúa borgarinnar til góða, beint eða óbeint.

Áhrif þessarar hugmyndar koma nú öllum siðmenntuðum löndum heims til góða og láta óslitinn gullstraum streyma til allra sem við hana snerta.

Gull úr katlinum reisti og rekur einn fremsta háskóla Suðurríkjanna, þar sem þúsundir ungmenna hljóta þá þjálfun sem er nauðsynleg til að ná árangri.

Gamli ketillinn hefur áorkað öðrum undraverðum hlutum.

Alla heimskreppuna á enda, þegar verksmiðjur, bankar og verslunarhús lögðu upp laupana í þúsundatali, hélt eigandi þessa Töfraketils ótrauður áfram göngu sinni, veitti heilum her karla og kvenna um allan heim óslitna atvinnu og greiddi út aukaarð í gulli til þeirra sem höfðu haft trú á hugmyndinni löngu áður.

Ef afurðin úr þessum gamla látúnskatli gæti talað myndi hún segja hrífandi ævintýrasögur á öllum tungumálum. Sögur af ástum, sögur af viðskiptum, sögur af körlum og konum í sérfræðistörfum sem sækja sér daglega örvun í hana.

Höfundurinn er viss um að minnsta kosti eina slíka ástarsögu, því að hann átti sjálfur hlut að henni, og hún hófst öll ekki langt frá þeim sama stað þar sem apótekaraþjónninn keypti gamla ketilinn. Þar kynntist höfundurinn eiginkonu sinni og það var hún sem sagði honum fyrst frá Töfrakatlinum. Þau voru einmitt að drekka afurðina úr þeim katli þegar hann bað hennar til að deila með sér „blíðu og stríðu“.

Nú þegar þú veist að innihald Töfraketilsins er heimsfrægur drykkur hæfir vel að höfundurinn játi að heimaborg drykkjarins færði honum eiginkonu, og jafnframt að drykkurinn sjálfur veitir honum örvun hugans án vímu og gefur honum þannig þá endurnæringu andans sem rithöfundur þarf á að halda til að skila sínu besta verki.

Hver sem þú ert, hvar sem þú býrð og hvaða starf sem þú stundar skaltu bara muna í framtíðinni, í hvert sinn sem þú sérð orðin „Coca-Cola“, að þetta víðfeðma veldi auðs og áhrifa spratt af einni einustu HUGMYND, og að dularfulla hráefnið sem apótekaraþjónninn – Asa Candler – blandaði saman við leyndarmál formúlunnar var ... ÍMYNDUNARAFL!

Staldraðu við og hugleiddu þetta í augnablik.

Mundu einnig að þrettán skrefin til auðæfa, sem lýst er í þessari bók, voru sá farvegur sem færði áhrif Coca-Cola til hverrar borgar, bæjar, þorps og vegamóta um heim allan, og að HVAÐA HUGMYND SEM ER sem þú kannt að skapa, sé hún jafn traust og verðmæt og Coca-Cola, á þann möguleika að leika eftir stórkostlegt afrek þessa svaladrykkjar sem slökkvir þorsta heimsins.

Sannarlega eru hugsanir hlutir, og vettvangur þeirra er sjálfur heimurinn.

HVAÐ ÉG MYNDI GERA EF ÉG ÆTTI MILLJÓN DALI

Þessi saga sannar sannleiksgildi hins fornkveðna, að „þar sem viljinn er fyrir hendi, þar finnst leið“. Hana sagði mér hinn ástsæli fræðari og prestur, Frank W. Gunsaulus heitinn, sem hóf prédikunarferil sinn í sláturhúsahverfinu í Suður-Chicago.

Meðan dr. Gunsaulus var í háskóla tók hann eftir mörgum ágöllum á menntakerfi okkar, ágöllum sem hann taldi sig geta bætt úr ef hann stýrði háskóla. Hans dýpsta þrá var að verða æðsti stjórnandi menntastofnunar þar sem ungum körlum og konum yrði kennt að „læra með því að framkvæma“.

Hann einsetti sér að stofna nýjan háskóla þar sem hann gæti hrint hugmyndum sínum í framkvæmd án þess að vera bundinn af hefðbundnum kennsluaðferðum.

Hann þurfti milljón dali til að koma verkefninu í höfn! Hvar átti hann að komast yfir svo háa fjárhæð? Það var spurningin sem átti hug þessa metnaðarfulla unga prédikara nær allan.

En honum virtist ekkert miða áfram.

Á hverju kvöldi fór hann með þessa hugsun í háttinn. Hann reis úr rekkju með hana að morgni. Hann tók hana með sér hvert sem hann fór. Hann velti henni fyrir sér í sífellu þar til hún varð honum að ástríðu sem heltók hann. Milljón dalir eru miklir peningar. Hann gerði sér grein fyrir þeirri staðreynd, en hann viðurkenndi líka þann sannleika að einu takmarkanirnar eru þær sem maður setur sér í eigin huga.

Þar sem dr. Gunsaulus var jafnt heimspekingur sem prédikari gerði hann sér grein fyrir því, líkt og allir sem ná árangri í lífinu, að SKÝR TILGANGUR er sá upphafspunktur sem verður að byrja á. Hann skildi einnig að skýr tilgangur öðlast fjör, líf og kraft þegar á bak við hann býr BRENNANDI ÞRÁ til að breyta þeim tilgangi í efnislegt jafngildi sitt.

Hann þekkti öll þessi miklu sannindi, en vissi þó hvorki hvar né hvernig hann ætti að komast yfir milljón dali. Hin eðlilega framvinda hefði verið að gefast upp og hætta við allt saman með því að segja: „Jæja, hugmyndin mín er góð, en ég get ekkert gert við hana vegna þess að ég get aldrei útvegað þessa milljón dali sem til þarf.“ Þetta er nákvæmlega það sem meirihluti fólks hefði sagt, en það var ekki þetta sem dr. Gunsaulus sagði. Það sem hann sagði og það sem hann gerði er svo mikilvægt að ég ætla nú að kynna hann til sögunnar og leyfa honum sjálfum að segja frá.

„Síðdegis einn laugardag sat ég í herbergi mínu og hugsaði um leiðir og ráð til að afla fjárins svo ég gæti hrint áætlunum mínum í framkvæmd. Í nærri tvö ár hafði ég hugsað málið, en ég hafði ekkert annað gert en að hugsa!

„Nú var kominn tími til AÐGERÐA!

„Ég einsetti mér, þarna á staðnum, að ég skyldi ná í þessa milljón dali sem mig vantaði innan viku. Hvernig? Ég hafði engar áhyggjur af því. Aðalatriðið var sú ákvörðun að afla fjárins innan tiltekins tíma, og ég vil segja þér að á því augnabliki sem ég tók skýra ákvörðun um að ná í peningana innan tiltekins tíma færðist yfir mig undarleg vissu- og öryggistilfinning, ólík öllu sem ég hafði áður reynt. Eitthvað innra með mér virtist segja: ‚Hvers vegna tókstu ekki þessa ákvörðun fyrir löngu? Peningarnir hafa beðið eftir þér allan tímann!‘

„Hlutirnir tóku að gerast hratt. Ég hringdi í dagblöðin og tilkynnti að ég myndi flytja prédikun morguninn eftir undir yfirskriftinni: ‚Hvað ég myndi gera ef ég ætti milljón dali.‘

„Ég hófst þegar handa við prédikunina, en ég verð að segja þér í fullri hreinskilni að verkið var ekki erfitt, því að ég hafði verið að undirbúa þessa prédikun í næstum tvö ár. Andinn á bak við hana var hluti af mér sjálfum!

„Löngu fyrir miðnætti hafði ég lokið við að skrifa prédikunina. Ég gekk til náða og svaf fullur sjálfstrausts og vissu, því að ég sá sjálfan mig þegar í huganum með milljón dalina í höndunum.

„Morguninn eftir reis ég snemma úr rekkju, fór inn á baðherbergi, las prédikunina, kraup síðan á kné og bað þess að prédikun mín mætti berast einhverjum til eyrna sem myndi leggja fram féð sem á þurfti að halda.

„Meðan ég var að biðja færðist aftur yfir mig þessi sterka vissa um að peningarnir myndu skila sér. Í ákafa mínum gekk ég út án prédikunarinnar og uppgötvaði ekki gleymskuna fyrr en ég var kominn í prédikunarstólinn og var í þann mund að hefja mál mitt.

„Það var of seint að snúa við til að sækja minnisblöðin mín, og hvílík blessun að ég skyldi ekki geta snúið við! Í staðinn reiddi mín eigin undirmeðvitund fram það efni sem ég þurfti á að halda. Þegar ég reis á fætur til að hefja prédikun mína lokaði ég augunum og talaði af öllu hjarta og allri sálu um drauma mína. Ég talaði ekki aðeins til áheyrenda minna heldur hygg ég að ég hafi einnig talað til Guðs. Ég sagði frá því hvað ég myndi gera við milljón dali ef sú fjárhæð yrði fengin mér í hendur. Ég lýsti þeirri áætlun sem ég hafði í huga um að stofna mikla menntastofnun, þar sem ungt fólk myndi læra að vinna hagnýt verk og þroska huga sinn á sama tíma.

„Þegar ég hafði lokið máli mínu og var sestur reis maður hægt úr sæti sínu, um það bil þremur bekkjaröðum frá aftasta bekk, og gekk í átt að prédikunarstólnum. Ég velti því fyrir mér hvað hann hygðist fyrir. Hann gekk upp í prédikunarstólinn, rétti fram höndina og sagði: ‚Séra minn, mér líkaði prédikunin þín. Ég trúi því að þú getir gert allt sem þú sagðist mundu gera ef þú ættir milljón dali. Til að sanna að ég hef trú á þér og prédikun þinni, þá skal ég gefa þér milljón dalina ef þú kemur á skrifstofuna mína í fyrramálið. Ég heiti Phillip D. Armour.‘“

Hinn ungi Gunsaulus fór á skrifstofu herra Armours og þar voru honum afhentir milljón dalirnir. Með fénu stofnaði hann Armour Institute of Technology.

Þetta eru meiri peningar en flestir prestar líta nokkurn tíma augum á allri ævi sinni, en þó varð hugsanaboðið á bak við peningana til í huga unga prédikarans á sekúndubroti. Milljón dalirnir sem til þurfti komu sem ávöxtur af hugmynd. Á bak við hugmyndina bjó ÞRÁ sem hinn ungi Gunsaulus hafði alið með sér í huga sínum í næstum tvö ár.

Taktu eftir þessari mikilvægu staðreynd ... HANN FÉKK PENINGANA INNAN ÞRJÁTÍU OG SEX KLUKKUSTUNDA EFTIR AÐ HANN TÓK SKÝRA ÁKVÖRÐUN Í EIGIN HUGA UM AÐ NÁ Í ÞÁ, OG ÁKVAÐ SKÝRA ÁÆTLUN TIL ÞESS AÐ ÖÐLAST ÞÁ!

Ekkert nýtt eða einstakt var við það að hinn ungi Gunsaulus skyldi velta milljón dölum óljóst fyrir sér og vonast máttvana eftir þeim. Aðrir á undan honum, og margir síðan, hafa alið með sér svipaðar hugsanir. En eitthvað afar einstakt og ólíkt öllu öðru var við þá ákvörðun sem hann tók þennan minnisstæða laugardag, þegar hann ýtti óvissunni til hliðar og sagði afdráttarlaust: „Ég SKAL ná í þessa peninga innan viku!“

Guð virðist leggja þeim manni lið sem veit nákvæmlega hvað hann vill, ef hann er staðráðinn í að fá EINMITT ÞAÐ!

Þar að auki er lögmálið sem færði dr. Gunsaulus milljón dalina sína enn í fullu gildi! Það stendur þér til boða! Þetta alheimslega lögmál virkar jafn vel í dag og þegar ungi prédikarinn nýtti sér það með svo góðum árangri. Þessi bók lýsir, skref fyrir skref, hinum þrettán þáttum þessa mikla lögmáls og bendir á hvernig megi færa sér þá í nyt.

Athugaðu að þeir Asa Candler og dr. Frank Gunsaulus áttu eitt einkenni sameiginlegt. Báðir þekktu þann undraverða sannleika að HUGMYNDUM MÁ BREYTA Í REIÐUFÉ MEÐ KRAFTI SKÝRS TILGANGS ÁSAMT SKÝRUM ÁÆTLUNUM.

Ef þú ert í hópi þeirra sem trúa því að erfiðisvinna og heiðarleiki dugi ein og sér til að færa mönnum auðæfi skaltu slá þá hugsun úr höfði þér! Það er ekki satt! Auðæfi, þegar þau berast í miklum mæli, eru aldrei ávöxtur ERFIÐISVINNU! Auðæfi koma, ef þau koma á annað borð, sem svar við ákveðnum kröfum sem byggjast á beitingu skýrra lögmála, en ekki fyrir tilviljun eða heppni.

Almennt séð er hugmynd hugsanaboð sem knýr til athafna með því að höfða til ímyndunaraflsins. Allir meistarar í sölumennsku vita að hægt er að selja hugmyndir þar sem ekki er hægt að selja vörur. Venjulegir sölumenn vita þetta ekki – þess vegna eru þeir „venjulegir“.

Útgefandi bóka sem seldar eru á fimm sent gerði uppgötvun sem ætti að vera bókaútgefendum almennt mikils virði. Hann komst að því að margir kaupa titla en ekki innihald bóka. Með því einu að breyta nafninu á einni bók sem gekk illa að selja rauk salan á þeirri bók upp um meira en milljón eintök. Innihaldi bókarinnar var ekki breytt á nokkurn hátt. Hann reif einfaldlega af kápuna með titlinum sem seldist ekki og setti á nýja kápu með titli sem hafði „sölugildi“.

Þetta var HUGMYND, hversu einfalt sem það kann að virðast! Þetta var ÍMYNDUNARAFL.

Það er ekkert fast verð á hugmyndum. Sá sem skapar hugmyndir setur upp sitt eigið verð, og ef hann er klókur fær hann það.

Kvikmyndaiðnaðurinn gat af sér heilan skara milljónamæringa. Flestir þeirra voru menn sem gátu ekki skapað hugmyndir – EN – þeir höfðu ímyndunaraflið til að þekkja hugmyndir þegar þeir sáu þær.

Næsti skari milljónamæringa mun spretta upp úr útvarpsgeiranum, sem er nýr af nálinni og ekki ofhlaðinn mönnum með skarpt ímyndunarafl. Auðurinn mun falla í skaut þeirra sem uppgötva eða skapa nýja og verðmætari útvarpsþætti, hafa ímyndunarafl til að þekkja verðleika þeirra og gefa útvarpshlustendum tækifæri til að njóta góðs af þeim.

Kostandinn! Þetta ólánsama fórnarlamb sem stendur nú straum af öllum kostnaði við „skemmtiefni“ útvarpsins mun brátt vakna til vitundar um gildi hugmynda og krefjast þess að fá eitthvað fyrir peningana sína. Sá maður sem verður fyrri til en kostandinn og býður upp á dagskrárliði sem veita gagnlega þjónustu, er maðurinn sem mun verða ríkur í þessari nýju atvinnugrein.

Væmnir söngvarar og léttúðugir spjallarar, sem nú menga öldur ljósvakans með ódýrum bröndurum og kjánalegu flissi, munu fara sömu leið og annar veikburða viður, og í stað þeirra munu koma sannir listamenn sem túlka vandlega skipulagða dagskrá sem er hönnuð til að þjóna huga manna, jafnframt því að veita skemmtun.

Hér er galopið svið tækifæra sem æpir í mótmælaskyni yfir því hvernig því er slátrað vegna skorts á ímyndunarafli, og sárbænir um björgun hvað sem það kostar. Framar öllu öðru er það sem útvarpið þarfnast nýjar HUGMYNDIR!

Ef þetta nýja svið tækifæra vekur áhuga þinn gætir þú ef til vill haft gagn af þeirri ábendingu að farsælir útvarpsþættir framtíðarinnar munu leggja meiri áherslu á að skapa hóp „kaupenda“ og minni áherslu á hóp „hlustenda“. Sagt á mannamáli verður sá dagskrárgerðarmaður í útvarpi sem nær árangri í framtíðinni að finna hagnýtar leiðir til að breyta „hlustendum“ í „kaupendur“. Þar að auki verður farsæll framleiðandi útvarpsþátta í framtíðinni að stilla dagskrárliði sína þannig af að hann geti sýnt ótvírætt fram á áhrif þeirra á áheyrendur.

Kostendur eru farnir að þreytast nokkuð á því að kaupa sleipar söluræður sem byggjast á fullyrðingum gripnum úr lausu lofti! Þeir vilja, og munu í framtíðinni krefjast þess að fá óhrekjandi sannanir fyrir því að þátturinn hans Hvað-hann-nú-heitir fái ekki aðeins milljónir manna til að flissa kjánalegar en nokkru sinni fyrr, heldur að þessi kjánalegi flissari geti selt vörur!

Annað sem þeir sem íhuga að hasla sér völl á þessu nýja tækifærasviði mega allt eins gera sér ljóst er að útvarpsauglýsingar verða í höndum alveg nýs hóps auglýsingasérfræðinga, sem er aðskilinn og ólíkur gömlu auglýsingastofumönnunum úr dagblaða- og tímaritaheiminum. Gömlu reynsluboltarnir í auglýsingageiranum geta ekki lesið nútímaleg útvarpshandrit, því þeir hafa verið þjálfaðir til að SJÁ hugmyndir. Nýja útvarpstæknin krefst manna sem geta túlkað hugmyndir úr skrifuðu handriti á forsendum HLJÓÐS! Það kostaði höfundinn eins árs erfiðisvinnu og mörg þúsund dali að læra þetta.

Útvarpið er einmitt núna á svipuðum stað og kvikmyndirnar voru þegar Mary Pickford og lokkarnir hennar birtust fyrst á hvíta tjaldinu. Það er nóg pláss í útvarpi fyrir þá sem geta skapað eða þekkt HUGMYNDIR.

Ef ofangreindar hugleiðingar um tækifærin í útvarpi hafa ekki sett hugmyndaverksmiðju þína í gang er best að þú gleymir þessu. Tækifæri þitt liggur á einhverju öðru sviði. Ef umfjöllunin hefur hins vegar vakið áhuga þinn, þó ekki sé nema í minnsta mæli, skaltu kafa dýpra í málið og þá gætir þú fundið þá einu HUGMYND sem þú þarfnast til að fullkomna starfsferil þinn.

Láttu það aldrei draga úr þér kjark þótt þú hafir enga reynslu af útvarpi. Andrew Carnegie vissi afar lítið um stálframleiðslu – ég hef orð Carnegies sjálfs fyrir því – en hann hagnýtti sér tvær af þeim meginreglum sem lýst er í þessari bók og lét stáliðnaðinn færa sér auðæfi.

Sagan á bak við nánast öll mikil auðæfi hefst þann dag þegar maður sem skapar hugmyndir og maður sem selur hugmyndir tóku höndum saman og unnu í sátt og samlyndi. Carnegie umkringdi sig mönnum sem gátu gert allt það sem hann gat ekki gert sjálfur. Mönnum sem skópu hugmyndir og mönnum sem hrintu hugmyndum í framkvæmd, og gerðu bæði hann sjálfan og hina óheyrilega ríka.

Milljónir manna ganga í gegnum lífið í von um „heppileg tækifæri“. Ef til vill getur heppilegt tækifæri opnað manni dyr, en öruggasta áætlunin er að treysta ekki á heppnina. Það var slíkt „heppilegt tækifæri“ sem opnaði mér stærsta tækifæri lífs míns – en – verja þurfti tuttugu og fimm ára einbeittri viðleitni í það tækifæri áður en það varð að verðmæti.

Þetta „heppilega tækifæri“ fólst í því láni mínu að hitta Andrew Carnegie og fá hann til samstarfs. Við það tilefni gróðursetti Carnegie í huga mér þá hugmynd að skipuleggja lögmál árangurs í heildstæða velgengnisheimspeki. Þúsundir manna hafa notið góðs af þeim uppgötvunum sem gerðar voru á þessum tuttugu og fimm árum rannsókna, og allmörg auðæfi hafa safnast með því að hagnýta þessa heimspeki. Upphafið var einfalt. Það var HUGMYND sem hver sem er hefði getað þróað.

Heppilega tækifærið kom í gegnum Carnegie, en hvað um ÁKVEÐNINA, hinn SKÝRA TILGANG, ÞRÁNA TIL AÐ NÁ MARKMIÐINU og ÞRÁLÁTA VIÐLEITNI Í TUTTUGU OG FIMM ÁR? Það var engin venjuleg ÞRÁ sem lifði af vonbrigði, kjarkleysi, tímabundinn ósigur, gagnrýni og sífelldar áminningar um „tímasóun“. Það var BRENNANDI ÞRÁ! ÁSTRÍÐA!

Þegar herra Carnegie gróðursetti hugmyndina fyrst í huga mér var hún lokkuð áfram, nærð og tæld til að halda lífi. Smám saman varð hugmyndin að risa af eigin rammleik, og þá lokkaði hún mig áfram, nærði mig og knúði. Þannig eru hugmyndir. Fyrst gefur þú hugmyndum líf, virkni og leiðsögn, en síðan öðlast þær sinn eigin mátt og sópa allri mótspyrnu úr vegi.

Hugmyndir eru óáþreifanleg öfl, en þær búa yfir meiri mætti en hinn efnislegi heili sem fæðir þær af sér. Þær hafa mátt til að lifa áfram eftir að heilinn sem skapar þær er horfinn aftur til moldarinnar. Tökum til dæmis mátt kristninnar. Hún hófst með einfaldri hugmynd sem fæddist í huga Krists. Megininntak hennar var: „Gerðu öðrum það sem þú vilt að aðrir geri þér.“ Kristur er horfinn aftur til þeirrar uppsprettu sem hann kom frá, en HUGMYND hans heldur ótrauð áfram. Dag einn nær hún ef til vill fullum þroska og nýtur sín til fulls, og þá mun hún hafa uppfyllt dýpstu ÞRÁ Krists. HUGMYNDIN hefur aðeins verið í mótun í tvö þúsund ár. Gefðu henni tíma!