Forgangsröðun Guðs

Í nýlegri vitjun lét Gabríel mig skrifa niður sjö atriði sem hann nefndi „Forgangsatriði Guðs“. Sjö er hin fullkomna tala Guðs! Ég hef farið yfir þessi sannindi, nærst á þeim og íhugað þau margsinnis, því að þau hafa orðið mér svo lifandi og raunveruleg, og þau eru í fullu samræmi við orð Guðs og studd af því til hins ýtrasta.

Fyrsta forgangsatriði: Blóð Jesú

Hvert einasta erindi sem engillinn flutti hefur vísað til fórnar Jesú. Blóð hans er mikilvægt, því að með úthellingu þess hefur kröfum réttlætisins verið fullnægt, reiði Guðs verið sefuð og skrár ranglætisins afmáðar.

Hvers vegna þurfti að sefa reiði Guðs? Hann varð að finna viðfang til að ljósta, því að synd þessa heims braut gegn hans fullkomna réttlæti. Úthelling blóðs Jesú beindi höggi Guðs handar frá okkur, og Jesús greiddi þær kröfur sem dómur Guðs gerði vegna synda okkar.

Þegar Jesús gekk inn í himininn stökkti hann blóði sínu yfir allt sem þar var. Á bókina sem geymdi allar skrár um ranglæti okkar, mistök okkar og galla, ásamt vanmætti okkar til að standa okkur, var stökkt.

Bók gamla sáttmálans taldi upp kröfur Guðs, en í nýju bókinni leggur hann lögmál sín inn í hjörtu okkar. Það er ekki lengur „Þú skalt ekki,“ heldur „Ég vil!“ Þessi fagri sannleikur sem Gabríel flutti snerist um fullkomna og algjöra fórn Jesú, ekki um baráttu okkar við hversdagsleg vandamál.

Margir trúaðir vita að skráin yfir það sem stendur á milli þeirra og Guðs hefur verið gerð upp, en þeir hafa áhyggjur af því sem stendur á milli manns og manns. Gabríel sagði mér að Guð hefði meira að segja afmáð þetta úr bókinni.

Í fyrri sáttmálanum sagðist hann myndu minnast allrar syndar og ranglætis. Í síðari sáttmálanum sagðist hann ekki framar myndu minnast þeirra, því að blóð Jesú hefur afmáð þau. Hann smakkaði dauðann fyrir hvern mann og hverja konu til að leysa þau undan ánauð og refsingu syndarinnar (Hebreabréfið 2:9).Hebreabréfið 2:9

Margir hafa talið blóð Jesú léttvægt. Sumir hafa jafnvel haldið því fram að blóðið hafi ekki haft meiri áhrif þegar það rann við krossfestinguna en þegar það streymdi um líkama hans í daglegu lífi; en Guð sagði að blóð Jesú væri svo mikilvægt að ekki einn dropi fór til spillis. Það er eina blóðið sem nokkru sinni hefur verið kallað óforgengilegt. Þetta var áætlun Guðs. Í Hebreabréfinu 12:24 segir höfundurinn: „Þarna er það, blóðið sem huldi syndina!“ Að eilífu um alla eilífð á blóðið sér stað!Hebreabréfið 12:24

Annað forgangsatriði: Samfélag og návist við Guð

Hann vill að við getum notið auðugs og undursamlegs samfélags við hann. Þessu kemur hann til leiðar fyrir orð sitt og fyrir anda sinn. Guð vill eiga samfélag við þig! Hann vill að þú njótir þess að skynja nærveru hans dag hvern!

Guð vill ekki aðeins að trúaðir komi nær honum; hann vill líka að þeir sem eru langt frá honum komi. Hann sagði að ef þú kallaðir til hans hvar sem þú værir, frá allra fjarlægasta punkti í allri sköpuninni, myndi hann afmá alla fjarlægð milli þín og hans.

Guð VILL þig! Hann leitar ekki að ástæðum til að afneita þér, heldur leitar hann að ástæðum til að hjálpa þér og draga þig nær sér. „Þó að syndir yðar séu sem skarlat, skulu þær verða hvítar sem mjöll. Þó að þær séu rauðar sem purpuri, skulu þær verða sem ull“ (Jesaja 1:18).Jesajabók 1:18 · Biblían 1981

Þriðja forgangsatriði: Jesús er lifandi

Jesús er lifandi! Dauðinn hefur verið sigraður! Jafnvel þótt við kunnum að reyna dauða hvað þetta líkamlega líf snertir, þá er það ekki hinn raunverulegi dauði. Dauði sálarinnar, hinn raunverulegi dauði, hefur verið sigraður!

Þegar Kristur smakkaði annan dauðann reyndi hann í raun dóm Guðs yfir syndinni. Hann smakkaði ekki líkamlegan dauða fyrir okkur, því að við verðum enn að deyja, en hann vill að við vitum að við þurfum ekki að hafa áhyggjur af öðrum dauðanum, því að hann hefur þegar séð fyrir því öllum þeim til handa sem setja traust sitt á hann.

Engillinn minnti mig á hversu fullkomin áætlun Guðs er, og benti á Postulasöguna 2:24, þar sem hann vitnaði til Jesú og sagði að ómögulegt hefði verið að dauðinn héldi honum. Hvers vegna var það ómögulegt? Af því að það var í áætlun Guðs, var ómögulegt að helvíti gæti haldið honum. Satan var sigraður!Postulasagan 2:24

Hin fagra frásögn af því sem Jesús gerði er sögð í Hebreabréfinu 2:9-15: „En við sjáum að Jesús — sem um skamma stund var gerður englunum lægri — er nú krýndur vegsemd og heiðri af Guði, af því að hann leið dauða fyrir okkur. Já, vegna mikillar góðvildar Guðs smakkaði Jesús dauðann fyrir hvern mann í öllum heiminum. Og það var rétt og hæfilegt að Guð, sem gerði allt sjálfum sér til dýrðar, leyfði Jesú að þjást, því að með því var hann að leiða mikinn fjölda af fólki Guðs til himins; þjáning hans gerði Jesú að fullkomnum leiðtoga, sem var fær um að leiða þá til hjálpræðis síns. Við, sem Jesús hefur helgað, eigum nú sama föður og hann á. Þess vegna telur Jesús sér eigi vanvirðu að kalla okkur bræður. Því að hann segir í Sálmunum: ,Ég mun tala við bræður mína um Guð föður minn, og saman munum við syngja honum lof.‘ Á öðrum stað sagði hann: ,Ég mun treysta á Guð ásamt bræðrum mínum.‘ Og enn á öðrum stað: ,Sjá, hér er ég og börnin sem Guð gaf mér.‘ Þar sem við, börn Guðs, erum mannlegar verur — af holdi og blóði — varð hann einnig hold og blóð með því að fæðast í mannsmynd; því að aðeins sem mannleg vera gat hann dáið, og í dauða sínum brotið mátt djöfulsins, sem hafði mátt dauðans. Aðeins þannig gat hann frelsað þá sem af ótta við dauðann hafa alla ævi lifað sem þrælar sífelldrar skelfingar.“Hebreabréfið 2:9–15 · TLB

Þegar þeir sem höfðu líflátið Jesú sáu hann lifa í þeim sem honum tilheyrðu, höfðu þeir ekki aðeins einn Jesú við að eiga, heldur marga! Reyndar endurspegluðu allir þeir sem honum þjónuðu mátt hans og líf hans! Besta leiðin til að láta fólk vita að hann lifir í dag er að láta það sjá þig endurspegla líf hans eins og hann lifir í þér!

Fjórða forgangsatriði: Fyrirheitið um heilagan anda

Guð áætlar fram í tímann! Hann rakst ekki skyndilega á þá hugmynd að gefa börnum sínum kraft! Þetta mikla fyrirheit var ákveðið áður en jörðin var sköpuð, og okkur var sagt frá því í spádómi hans, Biblíunni, löngu áður en hvítasunnudagurinn rann upp. Þetta var forgangsþáttur í heildaráætlun hans um endurlausn fólks síns.

Hann vildi gera sérhvert okkar líkt mynd sonar síns, svo að þegar við horfum á hann (Guð), ummyndumst við til hinnar sömu myndar, frá dýrð til dýrðar! Til að gera það sem Jesús gerði á jörðu verðum við að hafa sama kraft og hann hafði! Til að vera lík Jesú verðum við að hafa heilagan anda Guðs!

Margir eru í dag sem útiloka þetta, og sumir segja: „Ef satt er að engill hafi fært þér þennan boðskap, þá myndi hann ekki tala um heilagan anda, því að það er umdeilt efni, og engill myndi vissulega halda sig á hlutlausum grunni.“ Gabríel sagði ekki einu sinni orð um hvort það væri umdeilt eða ekki. Hann einfaldlega greindi frá þeirri staðreynd að þetta væri Guði mikið forgangsatriði í dag!

Fimmta forgangsatriði: Farið og segið heiminum frá

Fimmta forgangsatriðið var útskýrt nánar einn daginn þegar Gabríel var að tala við mig á skrifstofu minni í kirkjunni. Hann gekk fram og til baka á meðan hann talaði. Þetta var í fyrsta sinn sem ég sá strangan svip á andliti hans. Hann sagði að Guð hefði áhyggjur af því að fólk heyrði boðskap hans og vaknaði til sannleikans, en sofnaði svo aftur. Eitt af æðstu forgangsatriðum Guðs er að við FÖRUM OG SEGJUM HEIMINUM FRÁ! Jesús sagði: farið út um allan heiminn og flytjið þessar gleðifréttir:

Guð segir: „Þú mátt koma til mín núna!“ „Hindranirnar eru fallnar!“ „Þú hefur hlotið sætt fyrir dauða sonar míns!“

Þetta er boðskapur endurlausnarinnar sem við eigum að flytja öllum heiminum! Hann hefur gefið okkur áætlun sína. Hann hefur fyllt okkur heilögum anda sínum. Hann segir: „Farið þér.“ Nú hefur hann sent út sérsveitir engla til að knýja menn í átt til Guðs! Guði er mikilvægt að fólk heyri og viti að hann lætur engan stein ósnortinn.

Einn daginn sagði Gabríel að þessar himnesku verur væru á hverri hæð, í hverju tré, og jafnvel í holum jarðarinnar, að leita uppi menn og konur sem reyna að fela sig fyrir Guði! Þær eru þarna úti að vinna það sem við getum ekki gert! Við erum svo takmörkuð, en þær ekki. Guð segir með þessu: „Ég vil að þau viti að mér er annt um þau, og ég vil að þau komi til mín.“

Margir hafa augun á syndinni í stað Guðs — minna aðra sífellt á hið hræðilega ástand heimsins og svartnætti syndarinnar. Það er alls ekki á forgangslista Guðs. Hann vill að menn viti að til er algjör undankoma frá þessari skelfilegu ánauð syndarinnar. Fólk veit nú þegar hve ill syndin er. Þegar það er bundið og flækt í henni, langar það vissulega ekki að heyra það frá öðrum. Guð sagði að hann hefði ekki sent son sinn í heiminn til að dæma heiminn, heldur til að opna dyr undankomunnar. Hann sagði að tilgangur sinn væri að gera okkur meðvituð um Soninn í stað þess að einblína á syndina. Hann vill að við sjáum Jesú upphafinn svo að hann geti dregið alla menn til sín!

Til mín hefur komið fólk sem borið hefur gríðarlega byrði í hjarta sínu og fundið hnippið, dráttinn og togið frá englum Guðs, auk þess sem andi Drottins talaði til hjarta þess. Hungrið eftir Guði var svo mikið að fólkið hafði farið úr einni kirkju í aðra, og í stað þess að finna Guð hafði það heyrt ræður um hve hræðilegt ástandið væri. Því var bent á illsku heimsins, en samt fór það í burtu með tómleika í hjarta og lífi!

Einn maður kom inn á skrifstofuna mína og spurði hvort einhvers staðar væri hjálp að fá. Hann sagði: „Þetta er fimmta kirkjan sem ég kem í. Ég verð að finna Guð.“

„Þú ert kominn á réttan stað hér.“ Ég spurði hann ekki einu sinni hver synd hans væri. Ég sagði bara: „Þegar þú finnur hendur mínar á höfði þínu vil ég að þú nefnir nafn Jesú eins hátt og þú getur! Hann hefur verið að hnippa í þig, hann hefur beðið eftir því að þú kallir.“ Maðurinn hrópaði eitt orð: „JESÚS!“ og Drottinn heyrði hann og á augabragði færðist líf inn í hann!

Sjötta forgangsatriði: Friðþæging Jesú er eilíf

Sífellt þarf að minna fólk á þetta forgangsatriði. Verkið sem JESÚS vann fyrir það ER EILÍFT VERK! Það er ekki eitthvað sem hann gerði og gleymdi svo. Það er eitthvað sem er ætlað að hjálpa okkur, að bera okkur alla leið til himins. Það er boðskapur friðþægingar, boðskapur um nýtt upphaf. Gabríel sagði mér að það væri mikið forgangsatriði að fólk þekkti og skildi fórn Jesú, og að blessanir friðþægingarinnar héldu sífellt áfram. Hvern dag sem við lifum getum við reynt þessar blessanir í anda okkar, sál og líkama.

Öllum þörfum okkar er mætt í friðþægingunni. Með þetta skjól yfir okkur getur Guð séð okkur og tekið við okkur. Án friðþægingarinnar, sagði Gabríel, yrði ekki tekið við okkur. Af því að fólk er bundið ótta er Guði mikilvægt að það viti að áður en hann skapaði jörðina hafði hann ákveðið að það skyldi verða hulið friðþægingu hans. Þess vegna sagði hann í Efesusbréfinu 1:4: „Fyrir löngu, jafnvel áður en hann gerði heiminn, útvaldi Guð okkur til að vera sín eigin, fyrir það sem Kristur myndi gera fyrir okkur; þá ákvað hann að gjöra okkur heilög í augum sínum, án eins einasta galla — okkur sem stöndum frammi fyrir honum hulin kærleika hans.“Efesusbréfið 1:4

Guð talar um þetta í tuttugasta og fjórða og tuttugasta og fimmta versi Júdasarbréfsins: „En honum, sem megnar að varðveita yður frá hrösun og láta yður koma fram fyrir dýrð sína, lýtalausa í fögnuði ...“ Friðþægingin hylur, hreinsar og nemur burt sektina. Við getum ekki þóknast Guði eða þjónað honum í sannleika ef við lifum stöðugt í ótta um að Guð eigi einhverja falda synd til að bera upp á okkur. Hann vill að við vitum að líf okkar er hulið þegar trú okkar og traust er hjá honum!

Ástæðan fyrir því að þetta er Guði svo mikið forgangsatriði er sú að fólk getur ekki þjónað honum í sannleika án raunverulegrar vissu um að staða þess í honum sé örugg. Að vita þetta er RAUNVERULEGT öryggi!

Guð lætur fólk vita að hann mun ekki sleppa því baráttulaust, en hann vill líka að við vitum að TVENNT getur dregið okkur undan skjólinu. Annað er uppreisn og hitt er skurðgoðadýrkun. Fyrir utan þann uppreisnaranda og skurðgoðadýrkun munu þeir hlutir sem gerast í eðlilegri rás lífsins ekki aðskilja þig frá kærleika Guðs eða frá hinni fögru vernd þessa skjóls. Þú getur lifað fyrir hann í afslappaðri gleði, í þeirri vissu að hann er að verki! Þegar englar tala geta þeir ekki talað fyrir sjálfa sig, heldur bergmála þeir boðskap frá hjarta Guðs, sem vill að þú vitir að þú ert öruggur!

Sjöunda forgangsatriði: Endurkoma Jesú

Guð segir okkur að búa okkur undir þann mikla dag! Þeim sem eiga nöfn sín rituð í lífsbók lambsins verður það dýrð! Þeim sem eiga ekki nöfn sín þar verður það glötun að eilífu. Valið er okkar í dag, og það val er einfaldlega að kjósa að þjóna Jesú eða að fylgja Satan í eilífa fordæmingu hans.

Lítum á gerólíkar afleiðingar vals okkar:

„... allt í einu stóðu þar hjá þeim tveir menn í hvítum klæðum (englar Guðs) og sögðu: ‚Galíleumenn, hví standið þér hér og starið til himins? Jesús er farinn burt til himins, og einhvern daginn, á sama hátt og hann fór, mun hann koma aftur!‘“ (Postulasagan 1:10-11).

Postulasagan 1:10–11 · TLB

„Og megi Drottinn láta kærleika yðar vaxa og streyma í ríkum mæli hvers til annars og til allra annarra, eins og kærleikur vor til yðar. Þetta mun leiða til þess að Guð faðir vor styrkir hjörtu yðar og gerir þau syndlaus og heilög, svo að þér megið standa frammi fyrir honum saklaus á þeim degi þegar Drottinn vor Jesús Kristur kemur aftur með öllum þeim sem honum tilheyra“ (1. Þessaloníkubréf 3:12-13).

Fyrra Þessaloníkubréf 3:12–13 · TLB

„Og ég sá mikið hvítt hásæti og þann sem í því sat, en fyrir ásjónu hans flúðu jörð og himinn, og þau fundu engan stað til að fela sig. Ég sá hina dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir Guði; og bókunum var lokið upp, þar á meðal lífsins bók. Og hinir dauðu voru dæmdir eftir því sem ritað var í bókunum, hver eftir verkum sínum. Höfin skiluðu líkömunum sem í þeim voru grafnir; og jörðin og undirheimurinn skiluðu þeim dauðu sem í þeim voru. Hver var dæmdur eftir verkum sínum. Og dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið. Þetta er hinn annar dauði — eldsdíkið. Og ef nafn einhvers fannst ekki skráð í lífsins bók, var honum kastað í eldsdíkið“ (Opinberunarbókin 20:11-15).

Opinberunarbókin 20:11–15 · TLB

„Í sýn flutti hann mig upp á gnæfandi fjallstind, og þaðan horfði ég á þá undursamlegu borg, hina helgu Jerúsalem, stíga niður af himni frá Guði. Hún var full af dýrð Guðs, og hún leiftraði og ljómaði eins og dýrmætur gimsteinn, kristalskær eins og jaspis“ (Opinberunarbókin 21:10-11).

Opinberunarbókin 21:10–11 · TLB

„Ekkert musteri sást í borginni, því að Drottinn Guð, hinn alvaldi, og lambið eru tilbeðin þar alls staðar. Og borgin þarf hvorki sólar né tungls við til að lýsa sér, því að dýrð Guðs og lambsins lýsir hana upp. Ljós hennar mun lýsa þjóðum jarðarinnar og valdhafar heimsins munu koma og færa henni dýrð sína. Hliðum hennar er aldrei lokað; þau standa opin allan liðlangan daginn — og þar er engin nótt! Og dýrð og vegsemd allra þjóða verður færð inn í hana. Ekkert illt verður liðið í henni — enginn siðlaus eða óheiðarlegur — heldur aðeins þeir sem eiga nöfn sín rituð í lífsins bók lambsins“ (Opinberunarbókin 21:22-27).

Opinberunarbókin 21:22–27 · TLB

Fyrir þá sem velja hann er endurkoma Jesú það forgangsatriði sem Guð hlakkar til með svo mikilli eftirvæntingu að englar himins fagna með honum yfir því.

Þegar Gabríel hafði lokið við að flytja mér þennan boðskap um helstu forgangsatriði Guðs sagði hann að þau væru svo samofin áætlun Guðs að hann hefði sett þau öll skýrt fram jafnvel áður en hann skapaði heiminn.

Hann vísaði mér á tuttugasta og þriðja kafla Þriðju Mósebókar, þar sem Guð gaf Móse fyrirmæli um tjaldbúðina, smækkaða fyrirmynd af heildaráætlun sinni. Síðan, mér til mikillar undrunar, tengdi hann hvert einasta þessara forgangsatriða sem gilda fyrir okkur í dag við hátíðirnar sjö sem Guð hafði gefið Ísrael endur fyrir löngu!

Ég undraðist skráðar áætlanir Guðs í Gamla testamentinu, sem vísa okkur veginn að áætlunum hans fyrir okkar eigin tíma.

1. Forgangsatriði: Blóð Jesú — Hátíð: Páskar Drottins

Þessi hátíð var „fyrirmynd“ að dauða Krists, fórn hans og blóði Jesú sem var svo dýrmætt í augum Guðs. Þetta var ritað áður en Guð skapaði jörðina. Blóðlína Guðs og fjölskyldu hans er blóð Jesú, rauði þráðurinn í endurlausnarsögu Guðs í gegnum alla Biblíuna, sjálf áætlun hans! Frelsun Ísraelsmanna varð möguleg þegar blóði var stökkt á dyratréð og dyrastafina sem skjól, svo að eyðandinn gengi fram hjá húsunum og dræpi ekki frumburð hverrar fjölskyldu. Okkar miklu páskar urðu að veruleika þegar Jesús stökkti blóði sínu yfir bækurnar á himnum til að veita skjól fyrir syndir okkar, svo að við gætum orðið Guði þóknanleg og tilheyrt eilífri fjölskyldu hans.

Hið fyrsta af forgangsatriðum Guðs, sem Gabríel færði mér, snerist um BLÓÐ JESÚ, og efst á skránni yfir hina sjö árlegu helgidaga Drottins voru PÁSKAR DROTTINS!

2. Forgangsatriði: Samfélag og nánd við Guð

Hátíð: Hátíð hinna ósýrðu brauða

Halda átti þessa hátíð frá og með deginum eftir páskana. Þegar Jesús veitti okkur lausn frá syndinni með blóði sínu sá Guð samstundis fyrir skjóli yfir syndir okkar; hann sá ekki í gegnum fingur sér við syndina, heldur gerði hann ráðstafanir til þess að hann gæti tekið okkur í sátt.

Súrdeig er táknmynd syndar og á hátíðinni átti fólkið að eta ósýrt brauð, sem táknaði synd sem hafði hlotið náðun. Undir nýja sáttmálanum var notað sýrt brauð vegna þess að Guð sá fyrir réttlætingu. Í stað SYNDAR, GALLA og MISTAKA sér Guð, í gegnum skjólið sem hann bjó okkur, HEILAGLEIKA, SAKLEYSI og FULLKOMNUN. Þeir sem velja uppreisn og skurðgoðadýrkun ganga af fúsum og frjálsum vilja út úr skjóli hans. Þeir sem velja hlýðni í stað uppreisnar halda sig af fúsum og frjálsum vilja í skjóli hans, vegna þess að þeir kjósa að elska Guð og þjóna honum framar eigin sjálfi og lönguninni til að syndga.

„Því að með þessari einu fórn hefur hann í augum Guðs fullkomnað um aldur alla þá sem hann er að helga. Og heilagur andi vitnar um að svo sé, því að hann hefur sagt: ‚Þetta er sáttmálinn sem ég mun gera við Ísraelslýð, þótt þeir hafi rofið fyrri sáttmála sinn: Ég mun rita lög mín í hugskot þeirra svo að þeir þekki ávallt vilja minn, og ég mun leggja lög mín í hjörtu þeirra svo að þeir þrái að hlýða þeim.‘ Og síðan bætir hann við: ‚Ég mun aldrei framar minnast synda þeirra eða lögmálsbrota‘“ (Hebreabréfið 10:14-17).

Hebreabréfið 10:14–17 · TLB

3. Forgangsatriði: Jesús lifir! — Hátíð: Hátíð frumgróðans

Gabríel sagði að þessi hátíð táknaði upprisu Jesú og líf hans. Hann er ekki aðeins á lífi, heldur er nú þegar skráð í bók Guðs að við sem tilheyrum honum munum fylgja honum í hinni miklu upprisu. Það býr í hinu stóra hjarta Guðs!

4. Forgangsatriði: Fyrirheitið um heilagan anda

Hátíð: Hvítasunnuhátíðin

Koma heilags anda á hvítasunnu var ekki einhver skyndihugmynd sem kviknaði eftir á í huga Guðs. Hann hafði skipulagt þetta allt áður en hann skapaði jörðina. Orðið „hvítasunna“ merkir einfaldlega fimmtíu. Þetta var fimmtíu dögum eftir páska. Þegar hann bauð lærisveinunum að bíða í Jerúsalem var það engin tilviljun; þar var áætlun Guðs að rætast, og nákvæmlega fimmtíu dögum eftir páska gerðist eitthvað nýtt og kraftmikið!

Á páskahátíðinni voru þeir eins og stök hveitiöx frammi fyrir Drottni. Þegar lærisveinarnir voru allir saman komnir á einum stað í Jerúsalem voru þeir stakir einstaklingar. Þeir höfðu ekki runnið saman í eina heild. Þetta var enn ekki orðið að kirkju.

Varðandi hvítasunnuhátíðina var Guð að segja: „Takið kornið, malið það í mjöl og bakið úr því brauð. Setjið súrdeig í það, því að kirkjan verður aldrei laus við synd eða illsku.“ Guð breiðir skjól sitt yfir hana, en undir skjólinu þar sem þú lifir skýtur syndin oft upp kollinum.

Hann breiðir skjól yfir kirkju sína, jafnvel þótt syndin (súrdeigið) sé til staðar; með anda sínum og krafti lífblóðs Jesú hreinsar hann hana! Með þessu var hann að segja: „Ég vil að þið malið hveitið í mjöl og bakið úr því brauðhleifa. Myndið sterka heild sem nefnist líkami minn af trúuðum, í stað þess að vera stakir, aðskildir einstaklingar í trúnni. Líkami minn mun sameinast fyrir kraft heilags anda. Hann mun renna saman í eitt. Hann er ekki fullkominn líkami eins og sumir halda; setjið því súrdeigið í, vegna þess að það verður að tákna kirkjuna eins og hún raunverulega er.“

Ég er ekki að afsaka syndina; ég er bara glaður yfir því að Guð skyldi gera ráðstafanir fyrir okkur þrátt fyrir hana, vegna þess að áætlun hans var að sjá fyrir ÖLLU.

Í hinni miklu áætlun Guðs stendur skírn í heilögum anda öllum börnum hans til boða og er nauðsynleg til að hjálpa okkur að vera og framkvæma! Andi Guðs verður að búa í okkur og það má ekki slökkva hann; aldrei má hamla streymi krafts heilags anda. „Slökkvið ekki (bælið ekki niður né kæfið) (heilagan) anda“ (1. Þessaloníkubréf 5:19). Skírnin í heilögum anda íklæðir okkur krafti til að líkjast Jesú! Hún er lífsnauðsynlegur þáttur í áætlun Guðs. Þú getur ekki strokað hana út! Hún er til staðar! Hún er staðfest um alla eilífð!Fyrra Þessaloníkubréf 5:19 · AMP

5. Forgangsatriði: Farið og segið heiminum frá — Hátíð: Lúðrahátíðin

Eftir hvítasunnudag var lúðrahátíðin þar sem fólkið kom saman til að láta lúðrahljóminn gjalla, og við höfum líka þann boðskap að kunngera fagnaðarerindið. Förum út þangað sem fólk þekkir ekki Jesú, verum rödd lúðursins og berum út þær gleðifréttir að Jesús frelsar! Verki hans er lokið!

Fréttirnar eru góðar! Þú getur komið núna! Kristur hefur sigrað djöfulinn! Orrustunni er lokið og við getum farið út með lúðrana! Þetta átti hann við þegar hann sagði: „... þér munuð öðlast kraft, er heilagur andi kemur yfir yður, og þér munuð verða vottar mínir í Jerúsalem og allri Júdeu, í Samaríu og allt til endimarka jarðarinnar“ (Postulasagan 1:8).Postulasagan 1:8 · Biblían 1981

6. Forgangsatriði: Friðþæging Jesú er eilíf

Hátíð: Dagur friðþægingarinnar

Hátíð friðþægingarinnar var áminning um að reynslutími Ísraels væri runninn út og að endurnýja yrði skjól þeirra. Þetta var tími hinnar árlegu syndafórnar. Þetta var sá tími þegar Guð fór yfir allar ákærur á hendur manninum á hverju ári og maðurinn stóð vonlaus og hjálparvana frammi fyrir alsjáandi auga Guðs.

Af þessum sökum voru manninum gefnar ákveðnar lífsreglur sem byggðust á algjörri hlýðni, svo að hann gæti áunnið sér frest á þessari stundu þegar allt var afhjúpað. Þessi árlega syndafórn gat aldrei gert fólk fullkomið, en veitti því eins árs reynslutíma í viðbót (3. Mósebók 23:27 og Lúkasarguðspjall 1:8-12).Þriðja Mósebók 23:27 · Lúkas 1:8–12

Þegar við erum endurfædd og heilagur andi Guðs gefur okkur nýtt líf af himni rennur reynslutími okkar ekki bara út, heldur er hann felldur úr gildi; skjólið er ekki bara endurnýjað, heldur er það eilíft skjól fyrir fórn Jesú.

Hvað þá um þá sem syndga og ganga út úr verndarskjóli Guðs? Rétt eins og Guð opnaði leið undir gamla lögmálinu hefur hann leið fyrir þá í dag — og sú leið er iðrun og afturhvarf til samfélagsins við hann, því að engin önnur fórn er til, engin önnur leið!

„En ef við játum syndir okkar fyrir honum getum við treyst því að hann fyrirgefi okkur og hreinsi okkur af öllu ranglæti. (Og það er fullkomlega réttmætt af Guði að gera þetta fyrir okkur vegna þess að Kristur dó til að þvo burt syndir okkar.)“ (1. Jóhannesarbréf 1:9).

Fyrra Jóhannesarbréf 1:9 · TLB

7. Forgangsatriði: Endurkoma Jesú — Hátíð: Laufskálahátíðin (búðir eða skýli)

Þrá Guðs er sú að við lifum með honum um aldur og ævi. Þessi hátíð var einlæg gleðihátíð. Á fyrsta deginum átti fólkið að reisa sér skýli úr greinum aldintrjáa sem svignuðu undan ávöxtum, pálmviðargreinum og limi af þéttlaufguðum trjám, um leið og það fagnaði frammi fyrir Drottni, Guði sínum. Þetta áttu að vera skýlin þar sem Guð myndi búa á meðal þeirra.

Endur fyrir löngu sagði Guð: „Ég vil taka ykkur þangað sem ég er. Ég vil búa hjá ykkur með anda mínum og síðan vil ég taka ykkur til mín svo að þið lifið með mér að eilífu.“ Þetta var ekki eitthvað sem gerðist af tilviljun eða var ákveðið af einhverri guðfræðinganefnd. Hann bauð Móse að stofna til þessarar hátíðar vegna þess að hann sagði: „Ég vil reisa tjaldbúð mína á meðal ykkar.“ Það er ekki hægt að komast fram hjá boðskapnum um endurkomu Krists og að Guð taki okkur til sín til að búa hjá sér, því að það hefur þegar verið fastsett á himnum og mun ganga eftir nákvæmlega eins og Guð sagði!

Við höfum fullvissu um að við erum í skjóli fyrir náð Guðs og að hann sér hvorki synd okkar, galla né mistök, heldur sér okkur nákvæmlega eins og Jesú — heilaga, lýtalausa og óaðfinnanlega (Kólossubréfið 1:22). Við getum hvílt í fullkomnuðu verki hans. Traust okkar á að fullkomin áætlun hans sé í höfn mun búa aðra undir hinn mikla dag þegar hann snýr aftur til að taka okkur til sín.Kólossubréfið 1:22 · Biblían 1981

Þetta er sú síðasta af hátíðunum sjö sem Móse voru gefnar og þetta forgangsatriði mun fullkomna hina miklu endurlausnaráætlun Guðs.

Þessar hátíðir voru Guði svo mikilvægar að hann lét Ísrael æfa þær á hverju ári sem tákn um brottförina úr þessum heimi á meðan sjö ára dómur þrengingartímans gengur yfir. Hallelúja!