Míkael og englar hans

Um klukkan tvö aðfaranótt mánudags vaknaði ég við hávaða á neðri hæð hússins. Ég fór strax að kanna hverju þetta sætti. Þá blasti við mér ein tilkomumesta sjón sem ég hef nokkru sinni litið. Í stofunni minni stóðu fjórir voldugir stríðsenglar, og í húsinu voru gríðarleg umsvif. Í hvert sinn sem Guð hefur birt sjálfan sig með því að senda engla heim til mín eða á skrifstofuna hefur það verið lotningarfullt, en nú virtist þetta enn magnaðra, því að í anda mínum fann ég glöggt hversu mikilvægt það var sem Guð var að gera.

Gabríel mætti mér neðst í stiganum og bað mig að koma inn í fjölskylduherbergið. Hann sagði: „Ég vil ekki að þú verðir hræddur eða kvíðinn, en öfl Satans hafa hafið árás gegn þér. Rétt eins og Guð hefur sína englaskipan, hefur Satan líka sína skipan með höfðingjum myrkursins, þótt hann hafi ekki eins marga og þeir séu ekki eins máttugir. Þeir eru ekki alls staðar nálægir og geta ekki verið alls staðar í einu. Örlög þeirra eru þegar ráðin.“

Ég hlustaði einbeittur á Gabríel þegar hann sagði að hann vildi veita mér þessa fullvissu til þess að ég gæti styrkt bönd Guðs fólks og minnt það á þann einstaka tíma sem við lifum á. Hann sagði að Satan væri meðvitaður um að Guð væri að gera eitthvað í Boise, og því hefði hann sent höfðingja myrkursins á þennan stað í þeirri viðleitni að særa og ræna fólk, fylla huga þess af því sem heimsins er og reyna að hindra verk Guðs.

Hann minnti mig á þá tíð er Ísrael átti að frelsast úr Egyptalandi, þegar höfðingjar myrkursins reyndu að stöðva og hindra verk Guðs með því að drepa öll sveinbörnin, í von um að Móse yrði líflátinn. Hið sama gerði hann eftir að Jesús fæddist.

Mér þótti afar athyglisvert þegar Gabríel sagði að Satan vissi ekki hvað myndi gerast. Hann getur ekki spáð fyrir um framtíðina og getur ekki lesið hugsanir fólks. Hann er afar taugaóstyrkur, því að hann veit ekki nákvæmlega hvað er á seyði, en hann vonast til að geta með einhverju móti hægt á því sem Guð er að gera! Gabríel sagði að þar sem heilagur andi vakir yfir öllu á jörðinni muni hann ekki leyfa honum það. Þegar hann sér að umsvif Satans eru að verða hættuleg sendir hann herskara engla til að koma lagi á hlutina.

Athygli mín beindist að einum sérstökum engli þarna, sem var geysistór og hermannlegur! Þegar ég horfði á hann tók ég eftir að þrátt fyrir þessa harðneskju var einnig gríðarlegur svipur með honum og Gabríel! Ég mun aldrei gleyma augum þessa stóra engils, því að þau voru líkt og eldhyljir! Ég virti fyrir mér styrk hans og mátt þegar Gabríel sagði mér einfaldlega að Guð hefði sent sinn máttugasta stríðsengil til að ryðja á brott og hrinda þessum höfðingjum myrkursins til baka. Ég gat varla dregið andann, svo lotningarfullt var það, því að þetta voru fyrstu kynni mín af MIKAEL!

Það er nánast ógerlegt að lýsa þeim ljóma og þeirri birtu sem stafaði af nærveru þeirra. Ég skynjaði miskunn og kærleika, og ávöxt heilags anda, því að andrúmsloft himins er eðli Jesú. Allar þessar englaverur búa yfir þessu sama eðli og gríðarlegri miskunn.

Gabríel sagði mér að Guð hefði falið Mikael nokkur orð handa mér. Ég hlustaði með lotningu! Þetta var raunverulegt! Ég gat ekki með neinu móti efast um það. Ég var þarna!

Gabríel tjáði mér að þessa nótt stæði yfir orrusta og að þessir stríðsenglar í stofunni væru í raun að stýra herskörum himins sem hröktu öfl myrkursins til baka. Mikael og hershöfðingjarnir þrír sem voru með honum tóku við skilaboðum frá heilögum anda, sem vakti yfir öllum umsvifunum, og í kjölfarið báru þeir fram skilaboð á tungumálum sem ég skildi ekki, til englaforingja sem háðu orrustuna.

Mikael sagði að allt fram að þeim tilsetta tíma þegar Satan yrði varpað út að fullu leyfði Guð þetta, og að stríðsenglarnir dreifðu og tvístruðu öflum hins illa án afláts. Hann sagði mér að ekkert væri að óttast því að englarnir væru að sigra óvininn, gæta okkar og vernda! Hallelúja!

Mikael ræddi lengi við mig um eitthvað sem ég hafði aldrei áður sett í rétt samhengi. Þegar Guð færir okkur sannleika verðum við að gleyma litlu kenningarkössunum okkar, því að Guð getur GERT það sem hann vill og VEIT hvað hann vill gera.

Mikael sagði: „Fram að hinum tilsetta tíma er hlutverk okkar ekki að tortíma Satan, heldur að tvístra öflum myrkursins, halda þeim í skefjum, sigra þau og halda þeim frá Guðs fólki.“

Þá sagði hann: „Ég hef verkefni sem ég bíð óþreyjufullur eftir, þar sem ég þarf ekki framar að sýna Lúsífer neina virðingu. Það verkefni er að sópa himnana hreina af Satan og hverjum einasta engli hans. Við munum ekki skilja einn einasta eftir!“

Hann sagði: „Ef þú skyldir ekki gera þér grein fyrir því, þá eru einhver ill öfl allan sólarhringinn að ákæra Guðs fólk fyrir hluti sem hann hefur þegar fyrirgefið.“ Satan sér hlutina ekki eins og Guð sér þá. Hann veit að því er fyrirgefið, en samt heldur hann áfram að ákæra það. „En,“ sagði hann, „himnarnir verða sópaðir hreinir! Lúsífer mun reyna að berjast, en hann á engan möguleika. Ef þú vilt lesa um það sem í vændum er, þá stendur það í tólfta kafla Opinberunarbókarinnar, versum sjö til tíu.“ (Opinberunarbókin 12:7–10).Opinberunarbókin 12:7–10

Þetta var í fyrsta skipti sem ég áttaði mig á því að Mikael hafði engla undir sinni stjórn. Orðið segir: „Þá hófst stríð á himni: Mikael og englarnir undir stjórn hans fóru að berjast við drekann og herskara hans af föllnum englum. Og drekinn tapaði orrustunni og var hrakinn af himni.

Þessum mikla dreka — hinum gamla höggormi sem kallaður er djöfull eða Satan, honum sem afvegaleiðir alla heimsbyggðina — var varpað niður á jörðina með öllum her sínum. Þá heyrði ég mikla rödd hljóma um himnana: ‚Nú er það loksins fram komið! Hjálpræði Guðs og mátturinn og ríkið, og veldi hans Smurða, er loks komið; því að kæranda bræðra vorra hefur verið varpað niður af himni á jörðina — honum sem ákærði þá dag og nótt frammi fyrir Guði vorum. Þeir sigruðu hann fyrir blóð lambsins og fyrir orð vitnisburðar síns, því að þeim var lífið ekki svo kært að þeir legðu það ekki í sölurnar fyrir hann. Fagnið, þér himnar! Þér sem í himnunum búið, fagnið! Gleðjist! En vei yður, menn jarðarinnar, því að djöfullinn er stiginn niður til yðar í miklum móð, því að hann veit að hann hefur nauman tíma‘“ (Opinberunarbókin 12:9–12).Opinberunarbókin 12:9–12 · TLB

Satan og hersveitir hans fá ekkert gert til að spilla áformi Guðs. Á þrengingartímanum verða dagarnir hræðilegir, því að allir hinir föllnu englar verða þá á jörðinni. Guði sé lof að hann tekur okkur burt áður en það gerist.

Mikael sagði: „Það verður ekki staður í öllum hinum víðáttumiklu himnum fyrir einn einasta af þessum illu öndum, ekki einn einasta!“ Hann lagði þunga áherslu á þetta og sagði að þetta væri verkefni sitt, og hann væri reiðubúinn að hefjast handa um leið og dagurinn yrði ákveðinn!

Gabríel sagði mér að miðla þessum tíðindum til að hughreysta hjörtu Guðs fólks. Hann hefur auga með því! Hann hefur auga með öllum heiminum; hann hefur ekki afhent Satan hann, og hann vill að við lítum á hlutina með hans augum. Okkur kann að sýnast allt líta dökkt út, en Guð vill að við vitum að hann hefur stjórnina.

Gabríel og Mikael sögðu mér báðir að síðastliðinn sunnudag hefðu höfðingjar myrkursins verið svo nálægir að stríðsenglarnir höfðu tekið sér stöðu í guðsþjónustu okkar til að tryggja að óvinurinn kæmist ekki inn. Hallelúja! Ég gladdist þegar hann sagði að hann myndi skilja englana sína eftir eins lengi og á þeim þyrfti að halda.

Mikael hafði komið beint frá nærveru Guðs, og krafturinn og aflið í húsinu mínu var svo sterkt að meirihluti dagsins var liðinn áður en ég náði aftur styrk mínum. Mannslíkaminn er ekki gerður til að rúma þann kraft sem stafar af engli eins og Mikael, og hann hafði sannarlega áhrif á mig!

Það er mannlegum huga erfitt að skilja hvað raunverulega er að gerast, og það hljómar undarlega, en skapari himins og jarðar er að gera eitthvað einstakt. Þessir voldugu englar geta hvorki komið, birst né talað fyrr en Guð segir: „Farið!“ Og hann er að segja það í dag!

Ég skynjaði meiri hörku í svip Mikaels en Gabríels, þótt greinilegur svipur væri með þeim. Hann hafði fíngerða, skýrt mótaða andlitsdrætti, og lýsing Daníels á englaverunum varð enn fyllri þegar ég tók eftir að Mikael var klæddur nokkuð líkt Gabríel. Hvíti kyrtillinn hans var skreyttur glæsilegum gullsaumi, og hann bar breitt gullbelti. Hann var í einhvers konar sandölum, og fætur hans voru á litinn eins og hörund þess sem er orðinn dökkbrúnn af sól. Daníel sagði: „Hann var líkt og glóandi eir.“ Hendur hans og armar ljómuðu einnig. Koparliturinn á húð hans var óvenjulegur, því að hann geislaði af þeirri birtu sem af honum streymir eftir að hafa verið í nærveru Guðs. Yfir honum var svo ótvíræð herstjórnartign að ég sá glöggt hvað það myndi þýða fyrir hvert það afl sem gegn honum risi!

Hár hans er ljóst, næstum hörgult. Hann virðist vera um tuttugu og fimm ára, svo það er erfitt að átta sig á því að hann sé eldri en jörðin!

Hinir stríðsenglarnir voru í einhvers konar brúnum kyrtli eða skyrtu, bundinni við hálsinn með því sem virtist vera skóreim. Þeir voru í þessu utan yfir mjög víðum buxum.

Englar Guðs hafa ólíka tign. Gabríel er fremsti engillinn, og hann stendur frammi fyrir Guði sem samræmingaraðili. Skipan Guðs er mjög stigbundin og hreint afbragðsfögur!

Þjónustubundnir andar eru englar sem búa hér á þessari jörð með okkur. Guð segir að þeir slái búðum umhverfis okkur. Þeir eru sífellt að hjálpa með því að þjóna okkur og taka burt sársauka og áhyggjur. Þeir þekkja mótlætið, álagið og þrýstinginn í lífinu, og þeir eru nærri til að hjálpa okkur. Þeir bera með sér sjálfan hjartslátt Guðs, kærleika hans, umhyggju og umönnun. Þeir búa í englasamfélögum og kunna að birtast sem venjulegar manneskjur. Þeir hafa ekki hina sterku birtu himinenglanna. Serafar og kerúbar eru tvær aðrar tegundir engla.

Einmitt núna er sérstök úrvalssveit engla úti í sérstöku verkefni, og þeir hlusta ekki á nein mótmæli. Gabríel fer fyrir þeim, og þeir eru sannarlega önnum kafnir við að leiða hina týndu til trúaðra sem miðla þeim boðskap Guðs um hjálpræði.

Mikael er yfir öllum hinum miklu stríðsenglum sem heyja orrustu við öfl myrkursins. Chrioni er einn af fyrirliðum hersveitar Drottins og einn af fremstu stríðsenglunum.

Margir englar hafa tign eða stöðu í her himinsins á borð við hershöfðingja eða fyrirliða. Hver og einn hefur sína ábyrgð með boðskiptakeðju undir sér. Þegar Lúsífer féll tók hann með sér hóp engla af ólíkri tign, svo hann hefur einnig sína boðskiptakeðju, sem þýðir að einnig eru til ýmis stig illra anda.

Orðið talar um höfðingja myrkursins. Þeir eru æðstir í her Satans. Á öllum tímum sögunnar, þegar Satan vissi að Guð var að gera eitthvað einstakt, safnaði hann höfðingjum myrkursins saman og beitti allri mögulegri herkænsku í sérstakri tafarbrellu til að skaða verk Guðs.

Til dæmis, þegar verið var að koma skilaboðum til Daníels, vildu höfðingjar myrkursins, ef unnt væri, stöðva boðskapinn sem Guð var að senda honum. Gabríel barðist gegn þessu mikla afli í tuttugu og einn dag og tafðist, því að illu andarnir höfðu safnast saman til að hindra för hans. Loks sendi heilagur andi Mikael, hinn mikla engil sem stjórnar öllum stríðsenglum.

Vegna hins gríðarlega andlega máttar Mikaels tókst honum að hrekja öll þessi öfl myrkursins til baka. Þá komst Gabríel í gegn. Þegar hann talaði við Daníel sagði hann: „Daníel, ég komst ekki í gegn í tuttugu og einn dag, en þá kom Mikael, og það eina sem þurfti til að hrinda þeim til baka var að Mikael stæði með mér!“

Guð er að gera eitthvað alveg einstakt núna! Hann hefur valið sér stað til að úthella boðskap sínum, orði sínu og sérstakri innsýn fyrir þennan dag, rétt eins og hann gerði á dögum Daníels. Það er enginn vafi á því, Boise í Idaho er lendingarstaður englavera. Satan hefur gert sér grein fyrir því. Hann veit ekki hvað í þessu felst, en hann hefur sent höfðingja myrkursins á þennan stað til að reyna að stöðva það. En hann getur ekki sigrað!

Síðar um nóttina, þegar þeir voru tilbúnir að yfirgefa húsið, opnuðu Mikael og einn af hinum englunum rennihurðina út á veröndina sem liggur að bakgarðinum. Það hafði snjóað um fimmtán sentimetra meðan þeir voru hér. Þeir tóku þrjú skref, sem þjöppuðu snjónum alla leið niður að jörðu og báru þá nærri fjóra og hálfan metra, hátt í einn og hálfan metra í hverju skrefi, og svo hurfu þeir skyndilega — hurfu gjörsamlega sjónum!

Allt sem þeir skildu eftir sig voru risastór fótspor í snjónum!