Þegar Guð segir takk!

Hjarta mitt er fullt af ómældri gleði yfir því að vita að Guði er svo annt um fólk sitt að hann veitir því guðlega leiðsögn og stefnu. Ég finn líka til djúprar ábyrgðar að færa heiminum þann sannleika sem Guð hefur lagt mér á hjarta. Þetta eru biblíulegar staðreyndir sem mörg okkar þekkja, en þegar Guð setur þær svo skýrt fram og vekur athygli okkar á þeim fyrir milligöngu engla og með öðrum yfirnáttúrlegum hætti, gefur það þeim enn meira vægi!

Þessi reynsla sem Drottinn hefur leyft mér að eiga þátt í og deila með öðrum hefur ekki verið neinir innantómir draumar eða ímyndanir. Í hvert sinn sem Guð hefur átt við mig hefur hann fært mér Guðs orð af miklum þunga og krafti sem staðfestir það.

Í fyrstu heimsókn sinni til mín talaði þessi engill um þrjú meginsvið. Hið fyrsta var eðli Guðs, hvernig hann er í raun og veru, þrá hjarta hans til mannanna og það sem skiptir Guð máli. Annað sviðið var staða okkar í Guði og í þriðja lagi vildi hann að ég minnti ykkur á undirbúninginn fyrir hinn mikla dómsdag!

Fyrsta sviðið er dregið saman í kaflanum um „Gleðifréttir fyrir þig og fjölskyldu þína!“

Annað sviðið er sú staða sem Guð sér okkur í, og um hana er fjallað í kaflanum um „Friðþæginguna“. Ég spurði hann: „Hvar í Biblíunni get ég í raun séð þetta að verki?“ Og Guð sagði: „Ég hef látið skrásetja það. Þú getur lesið um það í Fjórðu bók Móse“ (4. Mósebók 23:21), og hann útskýrði nákvæmlega fyrir mér hvað það þýddi. Hann lét mig vita að fórnin sem Ísrael hafði sett traust sitt á var fyrirmynd hinnar miklu fórnar Krists sem við setjum trú okkar á, og að hún gerði þá velþóknanlega Guði á milli hinna árlegu fórna.Fjórða Mósebók 23:21

Ég hafði lesið Biblíuna spjaldanna á milli mörgum sinnum en aldrei komið auga á þennan fallega sannleika Guðs, sem segir að hann horfi á manninn frá öðru sjónarhorni en maðurinn sjálfur gerir. Sjónarhorn Guðs er ofan við þessa yfirbreiðslu; sjónarhorn mannsins er neðan frá.

Vísað hefur verið til þessa nánast í hvert einasta skipti sem Guð hefur átt við mig. Guð vill að við þekkjum stöðu okkar í honum. Þegar við þráum að lifa fyrir hann og VILJUM hafa hann sem Drottin okkar, þá er yfirbreiðsla blóðsins til staðar! Hann sér okkur í gegnum yfirbreiðsluna eins og blómin og trén sem hann hefur sjálfur gróðursett. Hann sér okkur eins og Krist vegna þess að við erum tekin í sátt í honum, umlukin og falin í kærleika hans. Með trú okkar á hann vill hann að við þekkjum þessa stöðu. Hann vill að við vitum að sá dagur nálgast sem Páll postuli talaði um í Síðara bréfi til Tímóteusar 1:12 þar sem hann sagði: „Ég veit á hvern ég trúi. Og ég er sannfærður um, að hann er þess megnugur að varðveita það, sem mér er trúað fyrir, þar til dagurinn kemur.“ Það verður dagur fegurðar og dagur umbunar!Seinna Tímóteusarbréf 1:12 · Biblían 1981

Guð vill að við gerum okkur grein fyrir því hvað skiptir hann máli. Þegar við vitum hve annt honum er um ákveðna hluti, þá munum við líka vilja láta okkur annt um þá. Hann segir: „Er ekki þetta sú fasta, sem mér líkar: að leysa fjötra rangsleitninnar, láta rakna bönd oksins, gefa frjálsa hina kúguðu og sundurbrjóta sérhvert ok?“ (Jesaja 58:6-7).Jesajabók 58:6–7

Guð vill að við höfum áhuga á því sem hann hefur áhuga á, og það er fólk! „Er það ekki að þú miðlir hinum hungruðu af brauði þínu, hýsir bágstadda, hælislausa menn, og ef þú sér klæðlausan mann, að þú þá klæðir hann og firrist eigi þann, sem er hold þitt og blóð?“ Hér gefur Guð okkur innsýn í hjarta sitt. Hann er að segja okkur frá því sem skiptir VIRKILEGA máli!

Hann sagði að fólk væri að gera margt sem er „gott“, nauðsynlega hluti sem tilheyra þessu lífi og þarf að vinna. Þeir hafa raunverulegt gildi á meðan þetta líf varir og eru því ekki einskis virði. Þeir eiga sinn tilgang hér, en það er ekki allt saman hlutir sem munu vara. Hann nefndi sérstaklega tilteknar bækur sem fólk ver öllum sínum tíma í að skrifa, bækur sem kunna að hafa sitt gildi en mæta ekki þörfum fólks.

Söngatriði eru aðeins stundleg og munu ekki vara nema þau beinist að raunverulegri þörf í lífi fólks. Jafnvel prédikanir sem fluttar eru og miðla fróðleik geta verið fluttar fyrir MANNFJÖLDANN, en ekki inn í ÞÖRF fólksins! Þær geta hjálpað til við að leiðbeina fólki, hvetja það áfram og beina því í ákveðna átt, en þær verða ekki meðal þess sem í raun og veru varir.

Byggingar þjóna miklum tilgangi, en Guð þarf ekki á byggingum að halda. Hann á byggingar sem láta byggingar þessa gamla heims blikna í samanburði.

Hann talaði um „fjársöfnunarátök“. Hann sagði að ef maður gefur til að hljóta heiður fyrir, þá fái maður laun sín hér, en ekki á himnum. Oft hefur kristniboðssýn einstaklinga beðið hnekki vegna löngunar í hrós eða viðurkenningu. Það er í lagi þótt hvetja þurfi fólk áfram, en slíkar gjafir eru ekki skráðar í bók Guðs. Hann vill að gefið sé af hjartans lyst! Þetta eru nákvæmlega orðin sem engillinn notaði: „Þessir hlutir geta veitt ánægjulega umbun í þessu lífi og þeir eru mikilvægir, en þeir munu ekki vara.“

„Hvað mun þá vara?“ spurði ég. Hann vísaði í Filippíbréfið 4:17-18 þar sem Páll bað þá að færa gjöf af skorti sínum. Ekki svo að skilja að hann þráði að þeir færðu honum gjöf, heldur sagði hann: „Ég sækist eftir ávextinum, sem ríkulega vex yður til reiknings.“ Þegar þessi bók verður opnuð mun því koma í ljós að þetta fólk gerði eitthvað sérstakt, ekki til að hljóta laun hér, heldur fyrir Drottin.

Filippíbréfið 4:17–18

Í Jóhannesarguðspjalli 15:16 var bæn Jesú sú að ávöxtur lífs þíns myndi vara. Guð vill að við eigum eitthvað sem stendur í bókinni að eilífu, vegna þess að hann elskar okkur svo óendanlega heitt!Jóhannes 15:16

Ég er viss um að þessi þjónandi engill hefur verið hjá mér mörgum sinnum áður. Þegar ég lá á sjúkrahúsi fyrir mörgum árum heyrði ég rödd á meðan ég var mjög, mjög veikur. Boðskapurinn sem barst mér nánast á hverjum degi var: „Styrk þú það, sem eftir er.“ Í dag talar hann um þetta sama. Hann vill að við styrkjum það sem varir að eilífu.

Fólk er Guði dýrmætt. Ef þú vilt vita hvar Guð býr á þessari jörð skaltu líta þangað sem fólk er og þar finnur þú heimilisfang hans, því að Guð býr þar sem fólk þjáist. Hann vill hjálpa því. Hann lætur sig þarfir fólks varða. Það er þegar við mætum fólki í neyð þess, tökum manneskju inn í hjarta okkar og mætum þörf hennar í raun og veru sem eitthvað er skráð í bók okkar á himnum.

Annað getur komið að gagni, en ávöxturinn sem hann vill sjá er þinn persónulegi kærleikur, þín persónulega hjálp og þín persónulega umhyggja. Þegar þú sérð manneskju þjást og þitt eigið hjarta kennir í raun til með henni, þá er þér virkilega annt um hana!

Nýlega spurði ég börnin í kirkjunni minni: „Hvernig er Jesús?“ Lítið á svörin þeirra:

„Jesús er einhver sem elskar að hjálpa manni.“ „Ef þú ert svangur gefur hann þér að borða.“ „Ef þú ert veikur vill hann að þér batni!“ „Hann elskar þig!“

Á þennan hátt skilja lítil börn boðskapinn frá Guði. Þrá Guðs er sú að við séum eins og Jesús, og við munum alltaf finna hann að verki þar sem mannleg neyð er til staðar.

Engillinn talaði um persónuleg tengsl við okkar eigin fjölskyldu — okkar eigið hold og blóð. Ekki hvað við GERUM fyrir þau, heldur hvað við ERUM þeim. Hvaða þýðingu þau hafa fyrir okkur! Sumir í okkar eigin fjölskyldu hafa kannski verið algjörir „þverhausar“. Þeir hafa ef til vill notfært sér okkur. Þeir hafa kannski logið að okkur og við höfum sagt: „Ég afskrifa þessa manneskju.“ Guð vill ekki að við særum þá manneskju; hann vill að hjarta okkar opnist í kærleika til hennar og að við hjálpum henni á allan mögulegan hátt. Þannig er eðli Guðs.

Þessi boðskapur á ekki aðeins við um okkar eigin fjölskyldu heldur einnig um fjölskyldu Guðs. Í Galatabréfinu 6:10 er ritað að Guð þráir að við gjörum öllum gott og einkum trúbræðrum okkar. Hann vill að við séum fulltrúar Jesú og líkjumst honum. Það er þetta sem skráð er á reikning okkar á himnum. Við getum hjálpað þeim sem er einmana! Við getum hjálpað þeim sem þjáist! Við getum hjálpað þeim sem er fullur örvæntingar og gremju! Jesús sagði: „Það allt, sem þér gjörðuð einum mínum minnstu bræðra, það hafið þér gjört mér“ (Matteus 25:40). Þetta eru verkin sem skrifuð eru í bókina okkar.Galatabréfið 6:10 · Biblían 1981 · Matteus 25:40

Engillinn sagði að það væri mikilvægara að líkjast Jesú með því að mæta fólki í neyð þess en að vitna fyrir fólki um hjálpræðið. Það kom mér virkilega á óvart. Við erum orðin svo samdauna þeirri hugmynd að við gerum ekkert fyrir Guð nema við getum farið út til að vitna og beitt Orðinu af færni. En þessi engill sagði: „Þegar þú hjálpar fólki verður þú lifandi orð fyrir því sem segir: ‚Mér er annt um þig og Guði er annt um þig!‘“ Það þýðir ekki að við hefjum okkur sjálf upp sem Jesú; það þýðir einfaldlega að Jesús lifir lífi sínu í gegnum okkur. Við verðum orð sem er lifandi fyrir því, ekki dautt, prentað orð, heldur lifandi orð. Þetta er eitthvað sem við getum gert, og það er mikilvægara en að bera vitni, fara með ritningarstaði eða kenna. Í stað þess að bera vitni VERÐUM við vitnisburður um það hvernig Jesús er í raun og veru.

Þetta geta allir gert! Við þurfum ekki að búa yfir neinum sérstökum hæfileikum til að safna okkur fjársjóðum á himni. Sérhver kristinn maður getur lagt inn í banka himinsins á hverjum degi, því að á hverjum degi er til fólk sem þarf á hjálp að halda! Þegar við sýnum því umhyggju færum við því hjarta Guðs mitt í neyð þess. Þegar við gerum þetta fyrir Guð fer eitthvað inn á reikninginn okkar!

Meðan við væntum komu Jesú skulum við fara út og fylla bókina okkar, þó ekki í þeim tilgangi sérstaklega, heldur vegna þess að þannig slær hjarta Guðs til fólks. Þegar við erum nálægt honum finnum við til á sama hátt. Það sem gert er vegna kærleika hans og anda hans í okkur er lagt inn á reikning okkar í skjalasöfnum himinsins!

Í Matteusarguðspjalli 25:35-40 kenndi Jesús að þegar við gefum hungruðum að eta, gefum þyrstum vatn að drekka og þjónum fólki, þá gerum við það fyrir hann. Þetta felur í sér að heimsækja hjúkrunarheimili til að gleðja einhvern sem er niðurdreginn, eða að annast lítið barn þegar móðir þess er svo örmagna að hún stendur varla í fæturna. Þegar við höfum sjálf verið þreytt en samt sagt: „Ég vil bera þessa byrði með þér,“ án þess að sækjast eftir umbun, þá erum við að gera það fyrir Jesú. Þessi verk eru skráð í bókina!Matteus 25:35–40

Við gerum það sem Jesús gerði þegar við sýnum einstaklingum góðvild með því að hjálpa þeim að finna til eigin virðis þegar þeir hafa verið brotnir niður og eru langt niðri, þegar sjálfsvirðing þeirra og sjálfsmat hefur verið brotið á bak aftur.

Guði er annt um fólk og eina leiðin til þess að fólk fái að vita að honum sé annt um það er í gegnum þig og mig. Þess vegna er svo mikilvægt að við þekkjum hvernig hann er. Guð sagði að maður skyldi ekki hrósa sér af auðæfum, speki, mætti eða öðru sem tilheyrir þessum heimi, heldur hrósa sér af því að þekkja Guð, að hann er Guð réttlætis og Guð fullur gæsku.

Fólk ruglast oft í hugsun sinni. Það heldur að það eina sem gert er fyrir Guð sé það sem gert er á andlegan hátt. Þegar við þjónum öðrum getur verið erfitt að ná til anda manneskjunnar, en það er ekki erfitt að setja sig í spor hennar hvað varðar líkamlegar þarfir, líkama og tilfinningar. Jesús mætti alltaf bæði andlegum og líkamlegum þörfum.

Dag einn kom til dæmis maður inn á skrifstofuna mína sem lifði í samkynhneigð, líferni sem ég hata. Ég átti í harðri baráttu við sjálfan mig. Hann vildi enga fyrirbæn og vildi ekki einu sinni viðurkenna að hann þyrfti frelsun frá samkynhneigð, en hann var svangur. Hann hafði ekki fengið neinn mat um hríð. Ég varð að spyrja sjálfan mig: „Hvað myndi Jesús gera?“ Ég vissi að Jesús myndi greina á milli mannsins og syndar hans, svo að ég gerði slíkt hið sama, og þegar ég fletti burt saurugleikanum fann ég undirskrift Guðs. Þessi maður var svangur!

Jesús sagði: „Ef óvin þinn hungrar, þá gef honum að eta.“ Ég verð að játa að mér reyndist þetta erfitt vegna þess að mér varð hugsað til fólks sem átti mat betur skilið en hann, svo að ég sagði við hann: „Ég veit hvernig lífi þú lifir. Þú getur ekki falið það, en þú ert svangur og Guði er annt um það, og mér er líka annt um það.“ Síðan útvegaði ég honum mat.

Ég gerði þetta ekki til að fá eitthvað skráð, en ég veit að þetta góðverk er í bók Guðs. Ég gerði það ekki í þeim tilgangi, en þegar maður finnur verkan andans í hjarta sínu gefur hann manni kærleika til fólks, og það verður drifkrafturinn. Því að „En ávöxtur andans er: Kærleiki, gleði, friður, langlyndi, gæska, góðvild, trúmennska“ (Galatabréfið 5:22). Allt eru þetta eiginleikar Guðs sem teygja sig út til fólks.Galatabréfið 5:22 · Biblían 1981

Ég vildi óska að ég hefði vitað fyrir löngu hvernig Guði er innanbrjósts gagnvart fólki og hve heitt hann elskar það. Þegar Jesús gekk um á þessari jörð leitaði hann uppi fólk í neyð, og hann er enn að leita að því. Hann á sér fjölda sendifulltrúa sem ganga hér um og hann segir við þá: „Ég vil að þið farið þangað út sem neyðin er.“ Þegar við höfum af kærleika útbúið máltíð handa einhverjum sem hefur verið veikur og birt upp á dag hans eða hennar með umhyggju okkar, þá er eitthvað skrifað niður í þá bók.

Það er líka mikilvægt að annast þá sem ekki tilheyra fjölskyldu Guðs. Við sýnum umhyggju þegar við hjálpum föðurlausum og ekkjum sem vita ekki hvert þau eiga að snúa sér vegna þess að þau finna enga leiðsögn. Guð sagði fyrir munn þessa engils: „Þetta er hrein og flekklaus guðrækni. Þetta er það sem mun vara og verða skráð í skjalasöfnum himinsins.“

Ég man eftir sumum af þessum vakningaprédikunum um helvíti, eld og brennistein sem fengu hárin til að rísa á höfðinu, þar sem reynt var að hræða fólk inn í himnaríki. Ég heyrði einn mann segja: „Guð tekur allar syndirnar sem hann geymir gegn þér og heldur þeim yfir höfði þér til að halda þér á beinu brautinni!“ Síðan þrumaði hann áfram: „Þú átt eftir að þurfa að horfast í augu við hverja einustu synd, því að þær eru allar skrifaðar niður í bókina þína og geymdar. Á dómsdegi mun Guð draga fram stórt sýningartjald og sýningarvél og sýna öllum heiminum allar syndir þínar, þar á meðal fjölskyldu þinni og vinum.“ Svo bætti hann við: „Allt það ranga sem þú gerðir áður en þú frelsaðist er fyrirgefið, en allt sem þú gerir eftir að þú frelsast er geymt til að nota gegn þér.“ Fólk engdist um í sætunum þegar það heyrði slíkan boðskap, og svo virtist sem hann færði suma nær Guði, en Guði sé lof, þetta er ekki satt!

Þegar engillinn flutti mér þennan boðskap sagði hann að þetta stangaðist á við og væri í algjörri andstöðu við eðli Guðs. Þegar þú játar synd þína tortímir hann henni, afmáir hana og segist aldrei, aldrei framar munu minnast hennar. Ef þú hefur látið blekkjast til að trúa því að á hinum dýrlega dómsdegi verði mikil fordæming borin fram gegn þér, þá hef ég gleðifréttir handa þér! Það mun einfaldlega ekki gerast þannig. Þetta verður YNDISLEGUR dagur þegar Guð, í stað harðrar fordæmingar, segir: „TAKK!“

Kristur er grundvöllur okkar. Ekkert fær haggað honum. Trú þín og traust á Jesú setur þig á grundvöll sem aldrei er hægt að eyðileggja. Guð segir okkur að allt sem við höfum gert í líkingu við Jesú muni standa óhaggað og vara.

Lúkas sagði (Lúkas 3:17) að Guð myndi skilja hismið frá hveitinu á þeim degi. Hann leitar að kjarnanum sem mun vara! Engillinn tók meira að segja svo til orða: „Guð hefur engan áhuga á hisminu.“ Hann hefur ekkert við það að gera; hann fjarlægir það úr lífi þínu svo að ekkert nema það sem er fullkomið, það sem líkist Jesú, verði eftir. Það eina sem hann hefur áhuga á er það sem býr inni í þessu hismi — hann vill þetta litla korn og mun fjarlægja hýðið og finna lífið þar inni sem varir að eilífu! Hallelúja!Lúkas 3:17

Í Fyrra Korintubréfi 3:12 vísaði Páll postuli til grundvallarins sem mun standa að eilífu: „En ef einhver byggir ofan á grundvöllinn gull, silfur, dýra steina, tré, hey eða hálm, þá mun verk hvers um sig verða augljóst (afhjúpað). Dagurinn mun leiða það í ljós, af því að hann opinberast með eldi og eldurinn mun prófa hvílíkt verk hvers og eins er.“ Hér vísar hann til þess þegar hismið er fjarlægt og brennt, svo að það komi í ljós sem varir að eilífu.Fyrra Korintubréf 3:12 · Biblían 1981

Hlutir þessa lífs munu líða undir lok á hinum mikla dómsdegi, en fyrir hinn trúaða verður það tími mikillar umbunar þar sem Guð veitir fólki sínu lof. Enginn sem viðstaddur verður þennan dóm hinna trúuðu mun heyra eitt einasta styggðaryrði eða fordæmingu, því að Jesús hefur nú þegar greitt refsingu okkar með dauða sínum.

Þegar ljós himinsins tekur að ljóma frammi fyrir okkur og hinir jarðnesku hlutir fara að bráðna og falla burt, mun stíga fram hópur trúaðra af öllum ólíkum stigum andlegs þroska og andlegs lífs. Allt hið forgengilega verður horfið, og þeir sem hafa þóknast Guði munu standa á þessum trausta grundvelli í augum Guðs!

Þessi dagur er Guði sérstakur. Það er dagur sem hann hefur hlakkað til í langan tíma. Þetta er dagurinn sem Páll talaði um þegar hann sagðist vita að hann gæti treyst Guði til að varðveita það sem hann hafði trúað honum fyrir, þar til dagurinn kæmi! Hann heldur áfram í Fyrra Korintubréfi 4:5 þar sem hann segir: „Dæmið því ekki fyrir tímann, áður en Drottinn kemur. Hann mun leiða það í ljós, sem í myrkrinu er hulið, og opinbera ráð hjartnanna. Og þá mun hver um sig hljóta þann lofstír af Guði, sem hann á skilið!“ „Á þeim tíma mun Guð veita hverjum og einum það lof sem honum ber.“Fyrra Korintubréf 4:5 · Biblían 1981

Sérhver manneskja mun fá að heyra þessi orð: „Þakka þér fyrir, þakka þér fyrir! Þú stóðst þig vel.“ Sumir gera meira en aðrir, en ALLIR sem þar eru munu hljóta lofstír af Guði.

„Og þá mun HVER UM SIG hljóta lofstír af Guði.“ Páll postuli sagði að dagurinn myndi leiða það í ljós. Allir hinir fallegu hlutir sem Guð hefur skrifað niður hjá sér fyrir þig munu verða kunnir á þeim dýrlega degi. Guð gerir ekkert sem ekki skiptir máli, svo að hugsaðu þér hvað það mun þýða fyrir hann þegar hann tekur í hönd þína þar sem þú stendur frammi fyrir honum, horfir í augu þín og segir: „Takk! Takk fyrir allt það sem þú gerðir fyrir mig!“ Sérhver kristinn maður mun fá að heyra þessi orð: „Þakka þér fyrir! Þú stóðst þig vel!“

Mannlegur hugur minn gat ekki skilið hvernig Guð gæti nokkurn tíma þakkað mér. Ég mun aldrei gleyma þeirri lotningu sem fyllti mig þegar engillinn sagði mér að á þeim dýrlega degi myndi Guð mæla þessi orð, því það er ofar skilningi mínum að Guð gæti elskað mig svo mjög að hann segði nokkru sinni: „Þakka þér fyrir, Roland Buck!“

Ég bað engilinn að útskýra hvað átt væri við með „því sem í myrkrinu er hulið og ráðum hjartnanna“, og þetta var svar hans: „Guð mun láta ljós sitt skína inn í hin huldu horn hjartna þeirra sem hafa þjónað honum af kærleika, án þess að ætlast til þakka. Fyrir þetta munu þeir einnig heyra Guð þakka sér.“ Þetta á ekki við um illverk. Engillinn talaði um það sem hið fagra en hulda í lífi þínu, það sem fólk hefur ekki vitað um. Guð ætlar að segja þér góða hluti sem þú veist ekki einu sinni sjálfur! Hann þekkir allar hugsanir þínar, og jafnvel þessar góðu hugsanir eru lofs verðar!

Ég veit ekki hvenær Jesús kemur. Hvað ég vildi að engillinn hefði gefið mér einhverja vísbendingu, en það gerði hann ekki. Atburðir sem benda til komu hans gerast þó hratt, og englar ryðja hindrunum úr vegi. Fólk er flutt til og snert af Guði í ríkari mæli en ég hef nokkru sinni áður orðið vitni að.

Miklu fleiri munu frelsast og snúa sér til Guðs þegar þeir sjá okkur vinna verk Guðs fyrir hann með því að mæta þörfum þeirra, heldur en þegar við reynum að þjarma að þeim til frelsunar. Fólk er andlega hungrað. Það þráir einhvern sem verður í raun lifandi orð birt beint fyrir augum þess. Þetta getur hver sem er gert, ekki bara fáir sem hafa til þess sérstaka færni, því við getum öll látið kærleika Guðs skína frá okkur.

(Athugasemd vefstjóra: Einmitt þegar ég var að slá inn þennan kafla heyrði ég sorphirðubílinn fyrir utan húsið mitt. Það er meira en 30 stiga hiti úti í augnablikinu. Ég hljóp niður í snatri, opnaði bílskúrshurðina og hélt á tveimur ísköldum kóladósum í hendinni. Einn af ungu sorphirðumönnunum kom strax auga á ætlun mína og hljóp til, rennblautur af svita, og tók glaður við svaladrykkjunum með brosi og þakklæti fyrir sig og dugnaðarforkinn sem vann með honum. „Ég kann að meta alla hjálpina ykkar,“ sagði ég og sótti tóma ruslatunnuna mína. Þetta var ósköp sársaukalaust — þú getur það líka. Góð tímasetning, Drottinn ... Dýrð sé Guði!)

Þegar þú veist að Guð ætlar að segja „takk“ við þig einn góðan veðurdag, fær það þig þá ekki til að langa að finna einhvern sem er í nauð og hjálpa honum?

Guð hefur lagt mikla áherslu á fjölskyldubönd í þessum boðum sem englarnir hafa flutt. Kannski eru einhverjir í fjölskyldu þinni sem þú hefur ekki talað við lengi. Því ekki að hringja í þá og segja: „Ég er spenntur! Ég trúi að hópurinn okkar þarna uppi verði órofinn, því Guð er að verki við að leiða heilar fjölskyldur til sín.“ Stundum virðist fólkið í okkar eigin fjölskyldu vera það erfiðasta að tala við, en um leið það auðveldasta að sýna kærleika Jesú.

Það sem þessi heimur þarfnast er Jesús! Aðeins örlitla sýn af honum — og það er í gegnum okkur sem fólk fær að sjá hann.

Það síðasta sem engillinn sagði um þetta efni var að hinar sönnu þrár hjartna okkar og langanir þessa lífs verði uppfylltar þegar við mætum þörf annars manns í stað Jesú. Engillinn sagði að við gætum séð hver áhugamál Guðs eru í raun í fimmtugasta og áttunda kafla Jesaja. Ég las hann, og vissulega stóð þetta skrifað þarna í Biblíunni, nákvæmlega eins og hann hafði sagt mér.

„Nei, sú fasta sem ég kýs er sú að þú hættir að kúga þá sem vinna fyrir þig, komir fram við þá af sanngirni og greiðir þeim það sem þeir vinna fyrir. Ég vil að þú miðlir hinum hungruðu af brauði þínu og hýsir á þínu eigin heimili þá sem eru hjálparvana, fátækir og allslausir. Klæð þá sem kaldir eru og firrst ekki ættingja þína sem þurfa á hjálp þinni að halda. Ef þú gerir þetta mun Guð láta sína eigin dýrlegu birtu skína yfir þig. Hann mun lækna þig; guðrækni þín mun leiða þig áfram, gæskan verður þér skjöldur og dýrð Drottins mun vernda þig að baki. Þá mun Drottinn svara þegar þú kallar. ,Já, hér er ég,‘ mun hann skjótt segja. Allt sem þú þarft að gera er að hætta að kúga hina veiku, hætta að bera fram falskar ásakanir og breiða út illmælgi! Seð hinn hungraða! Hjálpaðu þeim sem bágt eiga! Þá mun ljós þitt renna upp úr myrkrinu, og niðdimman í kringum þig verða sem hábjartur dagur. Og Drottinn mun stöðugt leiða þig og seðja þig öllu góðu og halda þér heilbrigðum að auki; og þú munt verða sem vökvaður aldingarður, sem uppsprettulind er aldrei þrýtur“ (Jesaja 58:6–11).

Jesajabók 58:6–11 · TLB

Á sama tíma og þú endurspeglar Jesú með þessum kærleiksverkum, láttu þá boðskap frelsunarinnar vella upp úr þér eins og vökvaðan aldingarð, eins og uppsprettulind er aldrei þrýtur. Þetta er einmitt það sem Jesús gerði. Hann gleymdi aldrei andlegum þörfum fólks, og það getum við ekki heldur! Hvort tveggja skiptir öllu máli!

Þegar við veitum fólki kærleika og umhyggju, þá skráir Guð í skjalasöfn himinsins þau verk sem hann mun þakka hverju okkar fyrir og segja: „TAKK!“

Er það ekki nánast ofar skilningi okkar takmarkaða huga að vita að á þeim mikla degi muni Guð taka á móti okkur með opnum örmum og segja: „Vel gert, góði og trúi þjónn. Takk!“