Þjónusta engla

Með hinum innblásnu boðsköpum sem englarnir hafa fært mér hefur Drottinn veitt mér fagra innsýn sem ég hefði aldrei getað öðlast með þrotlausum lestri og rannsóknum. Þegar Guð færði mér þessi hrífandi sannindi sagði hann ekki: „Sjáðu hvort þú getir sniðið þetta að kenningarhugmyndum þínum. Sjáðu hvort þú getir fellt þetta inn í þá afstöðu sem þú hefur tekið.“ Hann lætur ekki einu sinni eins og hann viti af nokkrum slíkum afstöðum! Hann sagði einfaldlega: „Þetta er það sem mun gerast!“

Í hinni lotningarfullu nærveru engla Guðs hefur mér oft liðið eins og Maríu, sem sagði: „Megi allt sem þú sagðir rætast“ (Lúkas 1:38). Þegar Páll sagði: „... á þessari nóttu stóð hjá mér engill þess Guðs, sem ég heyri til og þjóna“ (Postulasagan 27:23), vissi hann að það myndi rætast! Á sama hátt VEIT ég að þessi boðskapur, sem kominn er frá hjarta Guðs, er í sífellu að ræna helvíti væntanlegum íbúum sínum.Postulasagan 27:23 · Biblían 1981 · Lúkas 1:38 · TLB

Þessi sannindi eru lifandi og raunveruleg! Nærvera ein þessara stórfenglegu englavera, sem koma beint frá hásæti Guðs, er svo lotningarfull að ég gæti aldrei láð nokkrum manni það að falla fram á ásjónu sína fyrir einum þeirra! Ég gæti ekki heldur láð þeim fáu í Biblíunni sem fýsti að tilbiðja þá, jafnvel þótt þeir gerðu það ekki!

Þessir englar hafa gert einföld grundvallarsannindi lifandi og raunveruleg fyrir mér! Þeir hafa varpað ljósi á tiltekna ritningarstaði og dregið þá fram í brennidepil, sem aldrei hefðu getað opnast mér á nokkurn annan hátt. Þetta eru einfaldar meginreglur Biblíunnar sem Guð hefur leyft mér að líta með augum sínum, en ég sniðgekk Biblíuna svo sannarlega ekki til að koma auga á þær. Guð setti þær þangað fyrir löngu, en hreistur á andlegum augum okkar hefur komið í veg fyrir að við sæjum þær.

Orð Guðs hefur stutt öll þau sannindi sem þessar englaverur hafa gert raunveruleg fyrir mér. Eftir þessar dýrlegu opinberanir verða flókin sannindi einföld! Hvernig gat þetta farið fram hjá mér allan þennan tíma? Þau eru svo skýr og svo fögur, og hver einasti boðskapur dregur fram fórn Jesú, því að englarnir tala ALDREI um eilífa áætlun Guðs án þess að minnast á dauða hans. Hún er alltaf einhvers staðar í boðskapnum, þessi fagra og fullkomna fórn Jesú!

Ég sat um hríð og hugleiddi þessa hluti. Þið getið vel skilið að það er ekki hægt að loka dyrum á jafn yfirþyrmandi reynslu og þessa, ýta henni úr huga sér og segja: „Jæja, þá er það afgreitt! Ég hef tekið við boðskapnum! Ég hef orðið fyrir þessari reynslu og nú snúum við okkur bara að næsta áfanga!“

Það er algerlega óhugsandi! Lotningin sem fylgir þessari reynslu og hin yfirþyrmandi nærvera Guðs er nokkuð sem ég get ekki vikið úr huga mér, jafnvel þegar ég loka augunum á kvöldin. Vegna þessara englavitjana býr í undirmeðvitundinni stöðug vitund um Guð, nærveru hans og raunveruleika alla stund. Eitt það stórkostlegasta við þessar vitjanir í mínum huga er sú staðreynd að þær hafa látið fólk vita að Guð lifir og að hann hefur ekki gleymt því.

Ég veit ekki hvort ég mun nokkurn tíma aftur fá englavitjun. En þessar heimsóknir hafa haft svo djúpstæð áhrif á líf mitt að ekkert á þessari jörð, né heldur á himnum, gæti tekið úr hjarta mínu og huga það sem þær hafa áorkað! Guð er að búa fólk undir það sem koma skal, og í þeim undirbúningi finnst mér hann vera að gera okkur reiðubúin fyrir endurkomu Krists! Hann er að búa okkur undir hana, leysa okkur úr viðjum ótta og fjötra, og gefa okkur kraft til að vera og síðan kraft til að framkvæma! Guð er á ferðinni!

Þrátt fyrir að hann vilji að við höfum augun á boðskapnum en ekki á sendiboðanum, getum við ekki leitt sendiboðann hjá okkur. Lotning umlykur mig þegar ég svo mikið sem hugsa til gæsku Guðs, að hann skuli færa fólki sínu boðskap með englaverum.

Þegar ég horfi á engil og heyri hann segja að Guði sé annt um okkur, geri ég mér grein fyrir að það er ekki bara engillinn sem stendur þar. Það er Guð sjálfur, sem er svo annt um okkur að hann færir þennan boðskap inn í hjörtu okkar.

Stundum er ýmislegt í þjónustu englanna og störfum þeirra sem hljómar dálítið broslega, en þá umlykur þó alltaf gríðarleg lotning vegna þess að þeir koma beint úr návist Guðs, og dýrð hans fylgir þeim.

Hefði þetta aðeins verið ein vitjun hefði ég verið algerlega sáttur, því að slíkt er reynsla sem maður upplifir aðeins einu sinni á ævinni. Nokkrum vikum eftir fyrstu kynnin vitjuðu englarnir mín hins vegar í annað sinn og staðfestu enn frekar upphaflega boðskapinn sem mér hafði verið gefinn. Og þar við sat ekki, því að um fimm vikum síðar, rétt eftir að ég var genginn til náða, tók ég eftir bláleitum bjarma sem barst frá stiganum. Ég vissi að birtan var of dauf til að geta verið stigaljósið, svo að ég hugsaði með mér að ég hefði ef til vill gleymt að slökkva ljós í einu af herbergjunum á neðri hæðinni. Ég fór á fætur og hélt niður til að slökkva ljósið.

Ég var hálfnaður niður stigann þegar ljósið kviknaði skyndilega! Frammi fyrir mér stóðu tveir af stærstu mönnum sem ég hafði nokkru sinni séð á ævinni! Mér brá stórkostlega! Ég var ekki beinlínis hræddur, en frá þeim stafaði slík útgeislun guðlegs máttar, sem stafar af því að þeir dvelja í birtunni í návist Guðs, að ég gat ekki staðið í lappirnar! Hnén gáfu sig og ég tók að hníga niður! Önnur þessara risavöxnu vera rétti út höndina og greip í mig, og þá fékk ég þróttinn aftur!

Hann sagði mér ósköp einfaldlega að hann væri engillinn Gabríel! Ég stóð sem þrumulostinn! Gat þetta verið sami Gabríel og ég hafði lesið um í Biblíunni? Áhrifin af fyrstu vitjununum voru hvergi nærri jafnsterk og nú, því að þarna stóð hann, jafn skýr og greinilegur og hver annar jarðneskur maður, og kynnti sig sem engilinn Gabríel! Það er ómögulegt að lýsa þeirri lotningu og undrun sem greip mig! Síðan kynnti hann mig fyrir hinum englinum, sem hét Chrioni! Chrioni? Það er einkennilegt nafn. Ég hafði aldrei heyrt það áður! Hvers vegna ekki Mahalalel eða Túbal-Kain, eða Sadrak, Mesak eða Abed-Negó, Asýnkrítus, Flegon, Fílólógus, Sósípater eða Ónesífórus? Mér hafði aldrei dottið í hug að allir englarnir ættu sér nöfn og, eins og í ljós kom, hefðu allir ólíkt ÚTLIT!

Ég spurði Gabríel: „Hvers vegna eruð þið tveir hér?“ Hann svaraði því einu til að heilagur andi hefði sent þá, og síðan tók Gabríel þegar í stað að segja mér frá fögrum sannindum.

Frá guðfræðilegu sjónarmiði vissi ég að heilagur andi væri alls staðar á sama tíma, en það öðlaðist nýja merkingu þegar hann sagði mér að heilagur andi fylgdist stöðugt með allri jörðinni og næmi merki alls staðar að í senn. Hann heyrir meira að segja þegar fugl fellur til jarðar, hvar sem það er! Hann heyrir hljóðlátustu fótatök, og honum er ekki sama! „Drottinn er enn í sínu heilaga musteri; hann ríkir enn frá himnum. Hann fylgist grannt með öllu sem gerist hér á jörðu“ (Sálmarnir 11:4).Sálmarnir 11:4 · TLB

Hann sagði að þegar andinn hefði litið yfir það sem væri að gerast um alla jörðina hefði hann orðið var við gríðarlegan liðssafnað djöfullegra afla sem ráðgerðu að ráðast á mig. Andinn fylgist ekki aðeins með, heldur gefur hann líka út fyrirmæli, svo að samkvæmt skipun Guðs voru englarnir mættir hingað til Boise í Idaho til að sigra óvininn!

Ég varð dálítið áhyggjufullur vegna þess að ég vildi ekki að þeir stæðu bara þarna aðgerðalausir ef óvinurinn væri í þann mund að gera árás (ég vildi að þeir væru úti að berjast!), en hann sagði: „Við höfum þegar lokið verkinu!“

Ég spurði hann hvort þeir kæmu venjulega sem svar við hjálparkalli. „Nei,“ svaraði hann, „ef andinn biði þar til þú vissir af árás værir þú þegar kominn í vandræði! Þetta er ekkert óvenjulegt. Við erum í sífellu að halda aftur af óvininum og stökkva honum á flótta!“

Síðan bað hann mig að líta út um gluggann. Ég leit út og sá um það bil hundrað af þessum stóru STRÍÐSENGLUM standa úti í innkeyrslunni. Þeir höfðu þegar lokið verki sínu og stóðu bara og spjölluðu saman í mestu makindum! Það veitti mér innilega góða tilfinningu að vita að Guð hefur sínar leiðir og úrræði til að annast fólk sitt!

Gabríel talaði við mig um það hve gríðarlega umfangsmikill andi lögleysisins væri, sem vinnur nú yfirvinnu í heiminum. Villuandar gera nú uggvænlega tilraun til að leiða fólk Guðs afvega frá hinum lifandi Kristi. Hann vill vera lifandi persóna með heitum hjartslætti fyrir okkur öllum, en vegna þessara óvinaafla hafa sumir tekið augun af Jesú og farið að horfa til kennara. Sumir þessara kennara kryfja Biblíuna til mergjar og flokka hana niður þar til allt líf er úr henni farið. Gabríel sagði: „Lesið orðið, nærist á því, látið það verða hið lifandi orð fyrir ykkur, en ekki bara dálka af sannindum og skoðunum manna.“ Hann talaði um að Kristur væri þekktur sem krítartöflu-Kristur, skýringarmynda-Kristur, prentaður Kristur eða jafnvel sem flónelmynda-Kristur. Hann sagði að Jesús vildi vera þekktur sem hinn lifandi Kristur, sem stígur fram af síðum Biblíunnar til móts við okkur! Hallelúja!

Mér fannst full þörf á þessum boðskap! Hann bætti því við að þótt grúsk og rannsóknir hljómuðu andlega, væru sumir alltaf að læra en kæmust aldrei til verka, því að þegar þeir hefðu loks tileinkað sér þekkingu á einni tegund rannsókna eða kenninga væri hún orðin úrelt og þeir yrðu að byrja upp á nýtt! Hann sagði: „Nærist á orðinu.“ Og hann endurtók: „Nærist á orðinu!“ Látið ykkur ekki nægja sundurkrufið orð sem hefur verið rifið í smátætlur og greint í búta. Haldið því sem hinu lifandi orði! Þetta er hrífandi vegna þess að ekkert kemur í staðinn fyrir Jesú MEÐ þér og Í þér!

Hann sagði mér frá ólíkum tegundum engla, svo sem lofgjörðarenglum, tilbeiðsluenglum, þjónustuenglum og stríðsenglum. Hvert sem hlutverk þeirra er, þá er æðsti tilgangur þeirra að UPPHEFJA nafn Jesú! Þegar það nafn hljómar á himni eða hér á jörðu falla þeir fram á ásjónu sína og tilbiðja hann, vegna þess hve hátt upp hafinn hann er!

Kvöld eitt, þegar Gabríel og Chrioni voru að tala við mig, birtist skyndilega bláleitur geisli af tæru ljósi, um átján þumlungar í þvermál, sem náði frá lofti til gólfs í lesherberginu okkar. Á sama augnabliki og ljósið birtist féllu báðir englarnir flatir fram á gólfið. Þeir lágu þannig á grúfu í að minnsta kosti fimm mínútur án þess að hreyfa sig eða gefa frá sér nokkurt hljóð. Ég vissi ekki hvað ég átti til bragðs að taka, svo að ég féll á kné og tilbað Guð. Þeir sögðu mér aldrei hvað þetta var, en mér finnst að rétt eins og skært ljós birtist Sál á veginum til Damaskus, hafi þetta einnig getað verið birting Jesú í líki skærs ljóss. Þetta vakti mér djúpa lotningu!

Sumar af þeim einstöku upplifunum sem Guð hefur blessað mig með eru svo ótrúlegar frá mannlegu sjónarhorni að ég hika oft við að segja frá þeim opinberlega. Hér er ein þeirra: Í einni heimsókninni að næturlagi sagði Gabríel að Guð hefði sent mér litla gjöf til að efla styrk minn og þrótt, um leið og hann rétti mér kringlótta köku sem leit út eins og brauð, um fimm þumlunga í þvermál og fimm áttundu úr þumlungi á þykkt. Hann bað mig að borða hana, og það gerði ég. Hún bragðaðist eins og hunang. Þegar ég hafði klárað brauðið rétti hann mér silfurlita ausu sem var full af því sem virtist vera vatn. Ég drakk hvern einasta dropa, og samstundis helltist yfir mig óviðráðanleg löngun til að lofa og tilbiðja Guð. Straumar lofgjörðar streymdu upp til Guðs og bulluðu upp úr mínu innsta hjarta, og dögum saman eftir að ég drakk þennan vökva fannst mér eins og það „freyddi“ í æðunum. Hvað þetta var ólýsanlega notaleg tilfinning sem lyfti andanum! Áhrifin voru undraverð, því að fyrsta daginn eftir að ég borðaði kökuna og drakk vatnið, þá LÉTTIST ÉG UM FIMM PUND! Annan daginn LÉTTIST ÉG UM FIMM PUND TIL VIÐBÓTAR! Þriðja og fjórða daginn FIMM PUND TIL VIÐBÓTAR HVORN DAG! Síðan dró úr því niður í um það bil eitt pund á dag. Ég hafði verið með of mikið „spik“ utan á mér, og það er allt horfið núna. Þegar ég fór út að skokka áður fyrr varð ég fljótt móður, en nú finn ég alls ekkert fyrir mæði. Styrkur minn og þróttur hafa verið með ólíkindum!

Lofaður sé Guð fyrir sitt eilífa orð, Biblíuna, sem er fasti punkturinn okkar í öllum hlutum, því að í Biblíunni er frásögn af því þegar Elía var örmagna af hungri og Guð sendi engil til að færa honum eitthvað að borða. Eftir það gekk hann í fjörutíu daga og fjörutíu nætur án matar! Orð Guðs fær stöðugt staðfestingu þegar ritningarnar uppfyllast í atburðum á jörðinni í dag, sem eru ekki ólíkir þeim sem átt hafa sér stað í allri áætlun Guðs.

Annar af þeim mörgu fögru sannleikskjörnum sem Guð gaf mér af vörum engilsins Gabríels var sá að allt sem Guð hefur fyrirheitið er þegar fullkomnað hvað bók Guðs á himnum varðar. Mér reyndist mjög erfitt að skilja þessa fullyrðingu, svo að Gabríel tók blýant sem ég hélt á í hendinni og rissaði upp grófa mynd af myndaramma.

Allt sem Guð hefur fyrirheitið er fullkomnað á þessari mynd. En hann sagði: „Hér er örlítill depill sem táknar það sem er þér óljóst – það sem enn er ekki fullkomnað. Þú eyðir oft tímanum í að stara á þessa hluti þar til litli depillinn þenst út, fyllir út í rammann og hylur algerlega það sem Guð hefur gert. Ef þú horfir til Jesú í stað vandamálsins muntu sjá heildarmyndina.“ Í Jesaja 43:2 sagði Drottinn: „Þegar þú ferð gegnum djúp vötn og miklar þrengingar, mun ég vera með þér.“ Ef þú horfir á vötn þrenginganna munu þau hylja myndina, en ef þú horfir til Jesú verður þetta litla brot, sem virðist svo ógnvænlegt í þínum augum, að skreppa aftur saman á sinn stað, og þá muntu sjá alla myndina fullgerða með öllu því sem Guð hefur fyrirheitið.

Margir hafa spurt mig hvort Gabríel hafi sagt eitthvað um endurkomu Krists. Það hafði hann ekki gert, svo að ég spurði hann hvort hann gæti sagt mér eitthvað um hana. Hann svaraði því til að Jesús væri að koma aftur, en tímasetninguna hefði Guð áskilið sér einum að vita. Gabríel hefur aðgang að tímaáætluninni fyrir allt annað sem spáð hefur verið, en þessu tiltekna leyndarmáli hefur Guð haldið fyrir sjálfan sig. Síðan sagði hann við mig: „Ég get þó sagt þér þetta: Það hefur aldrei verið jafn mikil eftirvænting og athafnasemi í forgörðum himins síðan Jesús kom í fyrra skiptið eins og einmitt núna!“ Hallelúja!

Þessir englar töluðu himneskt tungumál og voru í sífellu að nema skilaboð frá andanum. Oft þegar þeim bárust fregnir hlógu þeir og urðu ákaflega glaðir. Augljóslega voru þetta fréttir af miklum sigrum sem þeir fögnuðu.

Á meðan Gabríel var að tala við mig lék Chrioni, hinn engillinn, við Queenie, kitlaði hana bak við eyrun, velti henni á bakið og skemmti sér með henni. Queenie naut þess í botn! Ég vildi óska að hún gæti talað því að mig langar til að vita hvað henni fannst um þetta. Hún hefur orðið fyrir sjaldgæfri reynslu miðað við hund og lét eins og henni þætti þetta alveg stórkostlegt!

Gabríel gekk að dyrunum og teygði sig í hurðarhúninn. Hann kvaðst þurfa að fara vegna brýns kalls frá andanum, en sagði: „Ég hef beðið Chrioni að vera hérna hjá þér á meðan ég er í burtu. Ég kem aftur innan skamms.“ Þetta var svo undarlegt, því að Á MEÐAN ÉG VAR AÐ HORFA Á HANN HVARF HANN EINS OG DÖGG FYRIR SÓLU. Það kom ekkert leiftur, ekkert hljóð, alls ekkert. Hann bara hvarf! Eina stundina var ég að ræða við mjög svo þéttvaxinn og vöðvastæltan einstakling, og á næsta augnabliki var ekkert þar! Allt sem ég sá var staðurinn þar sem hann hafði staðið! Hann var algerlega horfinn!

Allir virðast hafa áhuga á að fá að vita eitthvað um líkamlegt útlit engla. Engir tveir þeirra eru eins útlits! Þeir eru misstórir, með ólíka hárgreiðslu og gjörólíkt yfirbragð. Chrioni er með hárgreiðslu í líkingu við það sem margir karlmenn eru með nú til dags, og hann lítur út fyrir að vera um tuttugu og fimm ára gamall. Ég veit ekki hvað hann myndi vega í jarðneskum pundum, en ég myndi giska á að það væri nærri fjögur hundruð pundum. Hann er risavaxinn, sjö fet á hæð eða meira, klæðist oft brúnni peysu og er hversdagslega en snyrtilega til fara í víðum buxum. Skyrtan hans er reimuð saman efst í hálsmálið með einhverju sem líkist skóreim. Gabríel birtist oft í björtum hvítum kyrtli sem glitrar á, með geislandi gullbelti sem er um fimm þumlungar á breidd, hvítum buxum og gljáfægðum bronslitum skóm. Hár hans er gullið á lit! Ástæðan fyrir bláa bjarmanum sem ég hafði séð fyrr um kvöldið var sú að allur klæðnaður þeirra geislaði af regnbogaskærum ljóma! Hörund þeirra ljómaði líka! Og þessi augu – ég myndi þekkja þau hvar sem væri! Þau voru eins og eldhnettir, en í þeim bjó svo hlý hluttekning að það mátti bókstaflega finna hana í augnaráði þeirra! Mér fannst þeir sjá beint í gegnum mig! Ég skildi hvað Jóhannes átti við þegar hann lýsti fundi sínum við Jesú í fyrsta kafla Opinberunarbókarinnar, þar sem hann sagði að augu hans væru eins og „eldslogi“. Það er eitthvað við það að dvelja í návist Guðs sem framkallar ljóma eða skin. Þegar Móse var hjá Guði í aðeins fjörutíu daga og fjörutíu nætur urðu menn að leggja skýlu yfir andlit hans, vegna þess að það skein svo skært þegar hann gekk ofan af fjallinu að þeir gátu ekki horft framan í hann! Þegar Móse og Elía komu niður á fjallið beint af himni og ræddu við Jesú sögðu lærisveinarnir að klæði þeirra hefðu „leiftrað“. Þeir bókstaflega skinu!

Í einni heimsókninni sagði Chrioni að Guð hefði gefið honum leyfi til að svara spurningum sem ég kynni að hafa. Ég var svo yfirbugaður að ég vissi í rauninni ekkert hvers ég átti að spyrja hann! Ég fann fyrir gríðarlegri lotningu, en samt ríkti mikil gleði í návist hans. Að lokum herði ég upp hugann og sagði: „Ég hef oft velt því fyrir mér hvað englar geri á milli þeirra skipta sem vitað er um að þeir hafi birst. Í Biblíunni liðu þrjú eða fjögur hundruð ár án þess að eitt einasta orð væri ritað um engla. Hvernig farið þið að því að láta ykkur ekki leiðast?“ Hann setti upp mikinn undrunarsvip þegar ég bar þessa spurningu upp við hann. Síðan svaraði hann með dýpstu og hljómmestu rödd sem ég hef nokkru sinni heyrt: „Þessar birtingar sem nefndar eru í Biblíunni voru aðeins þau skipti þegar Drottinn opnaði augu fólks svo að það gæti séð okkur. Vegna þess að það er alltaf fólk á ferli sem við þurfum að annast, höfum við í nógu að snúast ALLA tíð.“ Englar eru verur eilífðarinnar. Tíminn skiptir þá engu máli! Aldur skiptir þá engu máli!

Við ræddum önnur málefni en þau sem ég hafði rætt við Gabríel, og snerust þau flest um störf þeirra. Hann sagði mér frá öðru hlutverki sem englar hafa, en það er að annast hina ranglátu og óguðlegu. Hann sagði: „Þú getur aldrei skilið dýpt kærleika Guðs, því að hann er of mikill!“ Það er svo undravert að sjá hvernig fólk getur bölvað Guði, hatað hann og snúið við honum baki, og samt halda armar Guðs áfram að teygja sig út á móti því vegna þess hve heitt hann elskar það. Ég bað Chrioni að segja mér frá einhverju af því áhugaverðasta sem hann hefði upplifað. Einn mest spennandi atburðurinn minnti mig á hve gamall hann hlýtur að vera, þar eð englarnir voru skapaðir áður en jörðin var mynduð. Hann tengdist því þegar hann hjálpaði til við að leiða Ísraelsmenn út af Egyptalandi. Hann sagði: „Guð gaf okkur rétt til að refsa Egyptum og beita hvaða vopnum Guðs sem var. Við köstuðum eldingum í þá! Við kipptum hjólunum undan vögnum þeirra!“ Hann sagði ekki beinlínis að það hefði verið gaman, en hann sagði að þetta væri sér ógleymanlegt vegna hinnar miklu frelsunar Ísraels þegar hafinu var ýtt til baka. Hann sagði mér frá öðrum áhugaverðum atburði þegar Ísrael var á hraðgöngu. „Gíbeonmenn sendu í skyndi sendiboða til Jósúa í Gilgal. ‚Komdu og hjálpaðu þjónum þínum!‘ kröfðust þeir. ‚Komdu sem skjótast og bjargaðu okkur! Því að allir konungar Amoríta, sem búa í fjalllendinu, eru komnir hingað með heri sína.‘ Þá héldu Jósúa og Ísraelsher frá Gilgal til að bjarga Gíbeon. ‚Hræðstu þá ekki,‘ sagði Drottinn við Jósúa, ‚því að þeir eru þegar sigraðir! Ég hef gefið þá í þínar hendur til að tortíma þeim. Ekki einn einasti þeirra mun fá staðist fyrir þér‘“ (Jósúabók 10:5-8). Guð hafði ákveðið að Ísrael skyldi hljóta sigurinn, svo að þeir urðu að sigra, en þeir voru of þreyttir til að berjast! Chrioni sagði að englarnir hefðu haft fyrirmæli um að grípa inn í, en þó án þess að raska því sem Guð var að gera í eðlilegri framvindu mannlífsins. Þeir áttu stórkostlega stund þegar hópur stríðsengla bjó til risastórar ískúlur og kastaði þeim niður yfir herlið óvinarins! „En er þeir flýðu fyrir Ísraelsmönnum og voru í brekkunni hjá Bet-Hóron, þá lét Drottinn stóra haglsteina falla af himni ofan á þá alla leið til Aseka, svo að þeir létu lífið. Voru þeir fleiri, er dóu af haglsteinunum, en hinir, er Ísraelsmenn drápu með sverði“ (Jósúabók 10:11).Jósúabók 10:5–8 · TLB · Jósúabók 10:11

Englaverur eru í sífellu að þjóna fólki á margvíslegan hátt á okkar dögum. Margt sem virðist vera tilviljun er í raun og veru englar að verki! Við höfum ekki gert okkur fulla grein fyrir því hvernig Guð notar himneska herskara til að koma verki sínu í framkvæmd, vegna þess hve takmarkaðar upplýsingar við höfum um engla. Guð leyfði Páli að sjá mátt þessara hersveita, og einnig Davíð, sem talaði um hinn gríðarlega fjölda engla og mikilleik máttar þeirra. Páll sagði að hver og einn þeirra væri útsendur af Guði til þjónustu í þeirra þarfir, sem hjálpræðið eiga að erfa (Hebreabréfið 1:14).Hebreabréfið 1:14 · Biblían 1981

Guð vill svo sannarlega ekki að við tilbiðjum engla, en hann vill að við séum meðvituð um þá og mikilvægi þeirra í lífi okkar í dag. Þeir eru ekki bara sögur í Biblíunni; þeir eru lifandi, virkar verur sem vinna fyrir Guð þegar hann hrindir hinni voldugu, eilífu áætlun sinni í framkvæmd. Gabríel sagði mér einnig að Guð hefði sagt að margir myndu láta „hugmyndaflugið“ hlaupa með sig í gönur og segja: „Ég sá engil hér, ég sá engil þar.“ Hann sagði að þetta væri eðlilegt vegna ímyndunarafls mannsins og vegna einlægrar þrár eftir að verða vitni að því sem Guð er að gera fyrir tilstilli engla, en hélt svo áfram: „Það munu þó koma ákveðnar stundir þegar augu fólks verða opnuð og það mun sjá raunverulega engla, en ekki bara hugarburð.“ Hann sagði líka að Guð og englahersveitirnar væru alveg jafn nálægar því fólki sem sér þær ekki og hinum sem í raun og veru sjá þær!

Ég er glaður yfir því að Drottinn hefur leyft mér að lifa á svo spennandi tímum! Þetta eru bestu dagar allrar mannkynssögunnar! Útlitið kann að vera dökkt á sumum sviðum, en þegar maður varpar ljósi Jesú yfir þau verða þau björt. Hann segir okkur: „Öll jörðin er full af dýrð hans!“