Gleðifréttir fyrir þig og fjölskyldu þína

Að kvöldi 18. júní 1978 gekk ég til náða á mínum vanalega tíma, án nokkurs fyrirboða um að brátt myndi eitthvað gerast sem ætti eftir að breyta öllu lífi mínu!

Um þrjúleytið um nóttina hrökk ég skyndilega upp af svefni þegar einhver þreif í handleggina á mér og reisti mig beint upp í rúminu! Dimmt var í herberginu því gluggatjöldin voru dregin fyrir, en þó barst rétt nægileg birta að utan til þess að ég gæti greint útlínur risavaxinnar veru.

Ég varð vægast sagt skelkaður, því hann var svo sterkur að ég gat ekki losað mig úr taki hans. Óttinn stóð þó ekki lengi, því fljótlega skynjaði ég yfirnáttúrulega nærveru og var ekki lengi að átta mig á því að þessi himneska vera var engill frá Guði. Hann staðfesti það, sleppti tökum á öxlum mínum og bað mig að vera óhræddan! Síðan sagði hann mér að Guð hefði sent sig vegna þess að bænir fólks Guðs hefðu verið heyrðar, og hann ætti að flytja þau boð að bænir þeirra hefðu ekki aðeins verið heyrðar, heldur hefði þeim verið svarað! Hallelúja! Mig var ekki að dreyma og þetta var engin sýn; þetta var eitthvað afar, afar raunverulegt!

Þegar við héldum áfram að ræða saman talaði hann svo hátt að ég var viss um að hann myndi vekja konuna mína sem svaf við hlið mér. Hann gerði það ekki, en ég vildi óska að hann hefði gert það!

Tíkin mín, hún Queenie, kemur stundum inn í herbergið okkar þegar henni finnst hún einmana og sefur þá við rúmstokkinn. Hún var þar þessa nótt og hafði mikinn áhuga á öllu sem engillinn hafði að segja. Hún var alveg við hliðina á mér og ég fann hvernig hún sneri höfðinu í allar áttir upp við fótlegginn á mér þegar fyrst engillinn talaði og ég svaraði svo! Þetta var óvenjuleg heimsókn!

Þetta hljómar undarlega og ég get ímyndað mér að sumir dragi trúverðugleika minn í efa. Það skiptir ekki máli; boðskapur Guðs er það sem máli skiptir, og hann hafði erindi sem hann vildi að ég kæmi á framfæri við heiminn!

Þetta einstæða samtal stóð í heilar tvær klukkustundir á meðan engillinn deildi með mér stórfenglegum sannindum úr orði Guðs. Hann ræddi um það hvernig áætlun Guðs fyrir allan heiminn væri nú að birtast og bar mér hlýjar tilfinningar frá hjarta Guðs sjálfs og þá umhyggju sem hann ber fyrir fólki. Kærleikur hans til fólks er svo mikill; hann hefur miklu meiri áhuga á fólki en á formreglum! Hann ELSKAR fólk!

Engillinn veitti mér upplýsingar sem lágu í margar ólíkar áttir, en þó var þar einn grunntónn sem Drottinn lagði þunga áherslu á við mig og gekk sem rauður þráður í gegnum allt saman; í fyrstu var ég ekki viss um hvernig ég ætti að koma þessum boðskap á framfæri, allt þar til hann sneri aftur eina nótt þremur vikum síðar og færði mér fleiri fögur sannindi frá Guði um sömu efni. Mig langaði að sjá hvernig hann liti út, en enn á ný sá ég aðeins útlínur þessarar himnesku veru í myrkrinu í svefnherberginu okkar.

Morguninn eftir þessa aðra heimsókn spurði konan mín mig hvort við hefðum fengið annan gest um nóttina, því hún sagðist hafa skynjað innilega hlýju nærveru Guðs fylla herbergið þótt hún hefði ekkert heyrt.

Það er eitthvað svo lotningarfullt við það að Guð skuli senda þessa sérstöku sendiboða með orð af himnum að ég finn til gríðarlegrar ábyrgðar þegar ég segi frá þessu. Við lifum á fögrum tímum og mikil vakning á sér nú stað um allan heim. Samhliða þessari miklu hreyfingu heilags anda gerir óvinurinn einnig endurnýjaðar árásir á verk Guðs.

Í tilraun til að ná sér niður á Guði og særa hann ráðast öfl Satans nú á heimilin, sem standa hjarta Guðs næst af öllu hér á jörð. Heimilin líða þjáningar og oft og tíðum skilur fólk ekki hvers vegna. Þessi árás beinist að fleiru en heimilinu einu saman, því í hvert sinn sem nýr kafli er í þann mund að hefjast í hinu mikla verki Guðs má greina aukna virkni djöfullegra afla. Óvinir Guðs fylgja hér aðferð sem hófst fyrir langalöngu.

Þegar engillinn ræddi um þessar árásir Satans minnti hann mig á hvernig óvinurinn barðist á liðnum tímum. Þegar Móse fæddist og áætlun Guðs tók að birtast um að Ísraelsmenn yrðu leiddir út úr Egyptalandi, undirbjó Guð lítið barn sem móðir þess sá að var mjög sérstakt, og Satan reyndi að berjast gegn áætlun Guðs.

Satan vissi ekki hvern Guð hafði útvalið, svo að hann blés konunginum í brjóst að taka af lífi öll börn undir ákveðnum aldri til þess að hann gæti rutt úr vegi þessu eina ungbarni sem átti að gegna ákveðnu hlutverki þegar áætlun Guðs kæmi til framkvæmda.

Annað dæmi var þegar tilskipun var gefin út í Súsa. Óvinurinn vissi að nú væri nærri runninn upp tími hinnar miklu frelsunar Ísraels, svo að hann verkaði í gegnum hjarta manns að nafni Haman. Gefin var út tilskipun um að drepa skyldi alla Gyðinga. Enn á ný reyndi óvinurinn að stöðva áætlun Guðs, en honum tókst það ekki.

Þegar Jesús fæddist hófst mesti kafli allra tíma. Enn á ný sögðu öfl Satans: „Við verðum að stöðva hann. Hann er eigin sonur Guðs. Við verðum að stöðva þennan frelsara, en við vitum ekki hvar hann er.“ Þau spurðust fyrir: „Hvar er hann? Hvar á hann að fæðast?“

Ef Satan hefði getað lesið hugsanir hefði hann ekki þurft annað en að fara til fjárhirðanna eða vitringanna og lesa hugsanir þeirra, en þeir sögðu ekki neitt! Hann komst á snoðir um svæðið í stórum dráttum og því tók þetta sama afl Satans til starfa. Enn á ný voru öll ungbörnin drepin. En Jesús var ekki þar!

Á okkar dögum er fagur nýr kafli að hefjast þar sem Guð beinir sjónum sínum að fjölskyldum jarðarinnar. Hann lætur þær vita að frelsisáætlun sín, grundvallarregla sem hann hrinti í framkvæmd fyrir óralöngu, er ekki aðeins áætlun fyrir einn einstakling. Hann tekur frá stað fyrir alla fjölskylduna, en hver og einn úr henni verður þó persónulega að endurfæðast.

Ég hugsaði með mér: „Þetta er undarleg guðfræði! Þetta virðist ekki geta staðist.“ En ég uppgötvaði að það var Guð sjálfur sem hrinti þessu af stað! Þetta var í hinni fögru áætlun sem hann gaf Móse í tjaldbúðinni. Engillinn vakti athygli mína á þeirri staðreynd að Guð vildi að nafn hvers fjölskylduföður og fjölskyldu hans væri haft með í hliði tjaldbúðarinnar; silfurundirstöðurnar, sem héldu uppi fortjaldi musterisins, átti að smíða úr lausnarsiklum þeirra. Þessar fórnir, hálfan sikil silfurs, færði hver maður Drottni sem lausnargjald fyrir líf sitt. Siklana átti að bræða saman og hliðin áttu að hvíla á sjálfri þeirri staðreynd að Guð hefur tekið ALLA með í áætlun sína.

Þessi endurlausnaráætlun fyrir fjölskyldurnar var Guði svo mikilvæg að hann gerði þá kröfu að hver fjölskylda gæfi hálfan sikil sem minningargjöf á hverju ári svo að fólk gleymdi þessu ekki. Fjallað er um þetta í 2. Mósebók 30:12-16 og 38:25-28.Önnur Mósebók 30:12–16 · Önnur Mósebók 38:25–28

Manstu þegar Rahab bjargaði njósnurunum sem fóru inn í Jeríkó? Innblásnir af Guði sögðu njósnararnir: „Rahab, kallaðu fjölskyldu þína hingað í þetta hús og þau munu öll bjargast.“ (Jósúabók 6:17-25). Guð starfaði í gegnum þá einu manneskju sem hann hafði samband við á því heimili. Rahab kom með hvern einasta fjölskyldumeðlim sinn þangað og þau björguðust öll vegna þess að Guði var annt um alla fjölskylduna!Jósúabók 6:17–25

Áætlun Guðs er fjölskylduáætlun. Öll hin fögru bönd heimilis og fjölskyldu eru eilíf, og þú átt eftir að upplifa gleði sem þig hefur aldrei órað fyrir þegar þú kemur til himna. Gabríel talaði við mig aftur og aftur um hversu mikilvægar fjölskyldur eru Guði, og að við getum treyst honum þótt við fáum ekki skilið hvernig hann getur látið fjölskyldutengsl verða að veruleika á himnum. „Hversu ómögulegt er okkur ekki að skilja ákvarðanir hans og aðferðir!“ (Rómverjabréfið 11:33).Rómverjabréfið 11:33 · TLB

Óvinurinn vill spilla áætlun Guðs með því að láta þungavopnum rigna yfir heimilin: hann fær eiginmenn til að glata tilfinningum til eiginkvenna sinna; hann vekur eirðarleysi; hann lætur allt gliðna í sundur; hann fær börn og foreldra til að hata hvort annað. En Guð segir að Satan muni ekki komast upp með það!

Eitt af því áhrifamesta sem engillinn sagði mér var að Guð er alltaf með varaáætlun. Guð segir að verki hans verði lokið, jafnvel þótt hann þurfi að kalla til einhvern annan til að vinna það — eða þá að hann geri það sjálfur!

Þessu er fallega lýst í sögunni af Ester, þegar Mordekai kom til hennar og sagði henni með spádómlegum hætti að Guð hefði sett hana einmitt þarna á þessari tilteknu stundu til að koma verki í framkvæmd. Hún gæti valið að gera það ef hún vildi og hlotið ríkulega blessun Guðs, en hún mætti líka treysta því að frelsun hans myndi ekki bregðast þótt hún ákvæði að gera það ekki (Esterarbók 4:14). Áætlun Guðs nær fram að ganga og hann mun vekja upp frelsun úr annarri átt ef þörf krefur. Hann bregst ekki!Esterarbók 4:14

Guð lét mig vita að þeir atburðir sem hann hefur ákvarðað VERÐA AÐ GERAST! Þegar hann kveður upp úrskurð sinn fer óafturkallanlegt afl af stað sem ekkert fær stöðvað. ÞAÐ VERÐUR AÐ GERAST! Fólkið sem hann hefur tekið með í áætlun sína, sem nú er að birtast, er ekki óafturkallanlega bundið af þeirri áætlun fyrir sitt leyti nema það vilji það sjálft. Guð hefur fyrirfram ákveðið atburðinn, en ekki einstaklingana. Hann sagði: „Ef þú vilt ganga í lið með mér mun það færa þér gleði og hamingju. Ég hef FYRIRFRAM ÁKVEÐIÐ að þú verðir samverkamaður minn í því mikla verki sem ég er að vinna, en ég mun ekki neyða þig til þess.“

Guð er að verki! Óvinurinn er að verki! Þetta eru hin tvö andstæðu öfl, en Guð hefur þegar ákvarðað að hann sé sigurvegarinn!

Margir kristnir menn hafa beðið fyrir ófrelsuðum ástvinum í fjölskyldum sínum. Þegar engillinn færði mér þau boð að bænum þeirra hefði þegar verið svarað hugsaði ég: „Þýðir þetta að þeir séu þegar ALLIR frelsaðir?“ „Nei, Guð á ekki við að hann muni ganga á þann frjálsa valrétt sem hann hefur gefið, heldur þýðir þetta að hann ætlar að gera allt sem þarf til að leiða fólk á þann stað þar sem því verður auðvelt að velja að þjóna honum.“

Ég hef heyrt fólk segja: „Það er gott að gera fólki erfitt fyrir að koma til Guðs, því þannig lærir það að meta hann.“ Þannig vinnur Guð ekki! Hann vill gera það afar auðvelt að koma til sín og afar erfitt að fara frá sér! Öll þrá hans beinist að þér. Hann elskar þig! Hann er ekki að leita að einhverri ástæðu til að vísa þér á bug. Hann leitar allra leiða til að halda þér hjá sér!

Þar sem Guð hefur sagt að bænum þínum sé þegar svarað geta þeir sem hafa lagt ástvini sína fram fyrir hann í einlægni og trú hætt að biðja strax á þessari stundu! Engillinn sagði að þeir gætu byrjað að lofa Guð núna þegar í stað. Hann er að verki og hefur leyst úr læðingi þau öfl sem skapa munu aðstæður þar sem þessu fólki verður erfitt að standa gegn Guði.

Síðan sagði engillinn: „Ég er hér einmitt núna í broddi mikillar englasveitar til að ryðja veginn, tvístra óvinunum, fjarlægja vegatálmana og láta fólk vita að hjarta Guðs er hlýtt í þess garð.“

Hann deildi mörgum fögrum sannindum með mér, og í þessari tilteknu heimsókn rann upp fyrir mér, á meðan hann talaði við mig, að þessi engill var sá sami og hafði birst Sakaría með nákvæmlega sama boðskap: „Bænir þínar eru heyrðar!“ (Lúkasarguðspjall 1:13).Lúkas 1:13

Þessi boðskapur sem Guð færði mér fyrir munn engils síns var lítil mynd af hinu stóra hjarta Guðs og því sem hann er að gera í dag. Engillinn sagði mér að Guð hefði áhuga á að endurreisa heimilin svo þau yrðu sú heild sem honum þóknaðist og hann gæti blessað. Hann sagði að þrá hans væri sú að endurreisa samskipti milli barna og foreldra þeirra og brjóta niður múra haturs, svo að þau gætu orðið góðir vinir og átt dásamlegt fjölskyldusamband.

Guð sýndi brennandi áhuga sinn á fjölskyldum með því að stofna heimilið áður en hann myndaði kirkjuna. Hann vill að sama dásamlega einingin og sú viðurkenning á honum sjálfum, sem fólk býst aðeins við að finna í kirkjunni, ríki einnig á heimilinu.

Hann sagði: „Ég vil að feðurnir finni fyrir sársauka fjölskyldu sinnar. Ég vil að börnin viti að þegar óvinurinn ræðst til atlögu geti þau fundið sterkan arm heima fyrir til að styðjast við. Ég vil að hjörtu mæðranna opnist og fyllist samúð með krökkunum.“ Ég vissi vissulega vel að Guð hefði áhuga á fjölskyldum, en að heyra engil segja mér þetta gerði það enn raunverulegra!

Hann sagði að tilgangur Guðs, þrá hans og eitt af því sem hann vill áorka í öllu sem hann er að gera, sé að ná til hinna uppreisnargjörnu barna. Hann vill snúa hjörtum feðra og mæðra til barna þeirra. Hann sagði: „Ég vil taka þessi uppreisnargjörnu börn, þau sem eru óhlýðin, og leiða þau þangað sem þau fá að kynnast því hversu algjör fyrirgefning mín í raun og veru er. Ég vil að þau viti að þegar þau hlýða mér stendur ekki eitt einasta atriði úr fortíðinni skráð gegn þeim uppi á himnum. Þegar ég fyrirgef, þá gleymi ég ekki aðeins því sem ég hef fyrirgefið þeim, heldur gleymi ég því meira að segja að ég hafi fyrirgefið!“

Þegar þú kemur næst til Guðs og segir: „Guð, mér þykir leitt að koma svona aftur og aftur, því ég veit að þetta er í tuttugasta sinn sem þú fyrirgefur mér, en viltu fyrirgefa mér enn einu sinni?“ þá mun hann horfa á þig og segja: „Hvað ertu að tala um? Ég hef enga skrá um það. Ég hef ekkert í minni mínu um slíkt. Hvað mig varðar er þetta í fyrsta sinn sem þú kemur.“ Vissir þú að þannig er fyrirgefning Guðs?

Ég hef heyrt margar prédikanir um hversu fagurt það er að Guð réttlæti hið guðrækna fólk, og mér finnst það dásamlegt! En Guð gengur skrefi lengra og segir: „Ég vil að þú flytjir þann boðskap að ég sé reiðubúinn að réttlæta hinn óguðlega“ (Rómverjabréfið 4:5).Rómverjabréfið 4:5

Orðið „að réttlæta“ merkir „rétt eins og það hefði aldrei gerst“. Guð sagði: „Vegna snara og árása djöfulsins vil ég að fólk mitt viti hversu algjör þessi réttlæting er í raun og veru! Ég vil komast inn í huga þess, hjörtu og líðan. Ég vil að það geti horft framan í mig og vitað að það þarf ekki að hengja haus og skammast sín, því þegar ég horfi á það sé ég það sem fyrsta flokks meðlimi í fjölskyldu minni.“

Hann sagði mér að ég gæti fundið samantekt á þessum boðskap í Lúkasarguðspjalli 1:17. Þetta var sá tími þegar annar mikill kafli í áætlun hans var að hefjast. Ég tók fram Biblíuna mína til að lesa versið og gá hvort þetta stæði virkilega svona, og viti menn, það stendur nákvæmlega svona. Hann var að tala um Jóhannes skírara og smurningu andans og hvernig Jóhannes ætti að ganga fram og vinna verk Guðs. „Hann mun ganga fyrir honum í anda og krafti Elía til að snúa hjörtum feðra til barna og óhlýðnum (eða uppreisnargjörnum) til hugarfars réttlátra og búa Drottni altygjaðan lýð.“ Hann vildi láta þá reyna af eigin raun hvað réttlæting raunverulega þýðir. Guð vill að þú vitir að hann er ekki óvinur þinn; hann er vinur þinn! Hann vill ekki særa þig; hann vill hjálpa þér!Lúkas 1:17 · Biblían 1981

Síðan minnti hann mig á atburð í Postulasögunni 27:20 þar sem Páll beið skipbrot. Ég varð afar spenntur þegar ég las þetta! Skelfilegur stormur skall á og öll von var úti. Áhöfnin gafst upp í örvæntingu sinni því menn töldu að þeim yrði ekki bjargað. En í 22. versi sagði Páll: „Ég hvet yður að vera vonglaðir, því enginn yðar mun lífi týna, en skipið mun farast.“ Hvernig vissi Páll þetta? „... Því að á þessari nóttu stóð hjá mér engill þess Guðs, sem ég heyri til og þjóna, og mælti: Óttast þú eigi, Páll, þú átt að koma fram fyrir keisarann (áætlun Guðs var að komast til framkvæmda og hann ætlaði ekki að leyfa nokkru eins og stormi að stöðva þær áætlanir), og sjá, Guð hefur gefið þér alla þá, sem með þér sigla.“Postulasagan 27:20

Við ykkur foreldrana segir Guð hið sama: „Ég gef þér alla þá sem með þér sigla.“

Þegar hann sagði: „Verið því vonglaðir, góðir menn (ég hef gleðifréttir handa ykkur), því að ég treysti Guði, að svo muni fara sem við mig hefur verið mælt.“

Það mun verða nákvæmlega eins og engillinn sagði!

Páll bað þá að halda kyrru fyrir, en margir um borð trúðu honum ekki. Ég er viss um að sumir þeirra hafa hugsað: „Maður minn, þessi náungi er farinn að sjá ofsjónir. Við höfum verið allt of marga daga í þessu óveðri.“ Þeir höfðu áður séð menn missa vitið í slíkum stormum. Þeir sögðu: „Við heyrum að grynningar eru undir skipinu; við höfum mælt dýpið.“ Undir því yfirskini að þeir ætluðu að kasta út akkerum slógu þeir því skipsbátnum út og ætluðu að fara í hann, en Páll sagði: „Þið ættuð heldur að hlýða. Guð hefur áform um að bjarga ykkur, en þið verðið að taka ákvörðunina sjálfir.“ Hermennirnir hjuggu þá á kaðlana og báturinn féll í sjóinn.

Guð var enn með áætlun, og hann sendi englaher sem tók skut skipsins, sneri hann af og braut hann í smáspón svo að allir hefðu eitthvað til að halda sér í. Engillinn sem heimsótti mig sagði að hann hefði farið fyrir englaher á þeirri stundu til að tryggja að hver einasti maður kæmist í land. Hver og einn af þeim 276 sem björguðust hafði stóran engil sem vakti yfir honum!

Ég spurði engilinn: „Hefði ekki verið betra ef þeir hefðu bara drukknað, þar sem þetta var ansi harðsvíraður hópur manna? Þetta voru fangar, margir hverjir morðingjar og manneskjur af verstu gerð.“ Nei, þetta mikla kraftaverk gerðist vegna þess að Guð vill frelsa! Jesús kom ekki til að dæma heiminn, heldur til þess að heimurinn skyldi öðlast líf fyrir hann!

Mér verður hugsað til þess hve tregur ég var til að flytja fyrsta boðskapinn sem mér var færður. Ég vissi ekki hvar þetta myndi enda! Ég vissi ekki hvað þetta myndi hafa í för með sér! Í tuttugu og níu ár hef ég starfað í mínu bæjarfélagi og kappkostað að miðla fólkinu Kristi; samfélagið viðurkennir þjónustu mína, hún nýtur trausts, og ég vildi ekki leggja ævistarfið í rúst á einu kvöldi með því að segja frá reynslu sem myndi koma fólki í vörn og fæla það frá.

Engillinn sagði mér að flytja boðskapinn, en ég gat það ekki. Ég beið í þrjár vikur, og um miðja nótt tóku sömu sterku hendurnar og höfðu gripið um handleggi mína áður og reistu mig upp í rúminu, og hann sagði: „Þú hefur ekki flutt boðskapinn.“ Ég vissi að ég var kominn í vandræði! Ég var enn þá tregur í taumi svo ég spurði engilinn: „Þar sem þú ert nú hérna, hvers vegna kynni ég þig ekki bara fyrir fólkinu og læt þig flytja því boðskapinn?“ Hann svaraði því til að Guð myndi ekki leyfa honum það, svo ég varð að flytja hann sjálfur.

Ég fór sérstaklega varlega þegar ég flutti þennan boðskap í kirkjunni vegna þess að engillinn var þar og gætti þess að ég kæmi öllum boðskapnum til skila. Hann sagði: „Þótt ég muni ekki flytja söfnuðinum boðskapinn vil ég að þú vitir að ég er hér, og ég er með allan englaher minn með mér einmitt núna.“ Það fyllti mig ákafri eftirvæntingu að vita að englar væru viðstaddir guðsþjónustuna! Síðan sagði hann að það væru fleiri englar þar þetta kvöld en manneskjur! Hvað ég vildi óska að við hefðum getað látið þá kristallast til að gera þá sýnilega.

Vegna þess að Guð sækir nú hratt fram til að hrinda áætlun sinni í framkvæmd á réttum tíma, leggur Satan líka hart að sér. Hann vill spilla því sem Guð er að gera, en Guð sagði að honum myndi ekki takast það.

Í Fjórðu bók Móse 10:35 lesum við að þegar skýið hreyfðist og örkin og fólkið voru tilbúin að halda af stað, sagði Móse: „Rís þú upp, Drottinn, svo að óvinir þínir tvístrist.“ Guð sýndi honum hvenær hann átti að segja þetta. Fjöldi óvina lá í leyni með fram veginum, og þegar Móse gaf merkið tóku englasveitir himins til óspilltra málanna, steyptu sér niður yfir svæðið sem Móse og Ísraelsmenn áttu eftir að fara um og ruddu öllum óvinum úr vegi, hvort sem þeir voru andlegir eða líkamlegir.Fjórða Mósebók 10:35 · Biblían 1981

Vissir þú að þú ert á sérstökum lista hjá Guði vegna þess að einhver í fjölskyldu þinni elskar Jesú og biður Guð um að frelsa þig? Jafnvel þótt þú hafir enn ekki gefið honum líf þitt er englaher þegar kominn á vettvang! Hann hefur þegar látið herópið hljóma: „Óvinir tvístrist!“ Englar eru að störfum við að leiða þig út úr herbúðum óvinarins og inn í öryggi Guðs. Þeir ryðja hindrunum úr vegi vegna þess að Guð sagði að þú nytir mikillar náðar.

Ef þú hefur verið að biðja fyrir ættingja sem þekkir ekki Drottin og hefur í einlægni lagt hann á altarið, hættu þá að suða í honum! Hættu að predika yfir honum! Englarnir toga nú þegar nógu mikið í hann og ýta á eftir honum, og heilagur andi skilar því hlutverki rækilega að predika fyrir honum.

Einn af stóru englunum sem ræddi við mig síðar sagðist vera sá hinn sami og stóð við hlið Jósúa þegar Jósúa spurði: „Ert þú í okkar liði eða í liði óvinanna?“ Engillinn svaraði: „Þú hefur rangt fyrir þér í báðum tilvikum, því ég er kominn sem foringi annars hers og við tökum við skipunum okkar frá himnum. Guð þinn, sem gefur þær skipanir, veit hverjar þarfirnar eru (Jósúabók 5:13-15).“Jósúabók 5:13–15

Það er her að störfum einmitt núna. Hvar sem karlar og konur leggja ástvini sína í einlægni fram fyrir Guð eru þau nöfn skráð á mjög sérstakan lista. Þetta þýðir ekki að Guð muni láta staðar numið við þær fjölskyldur einar; Guð er að ná til fólks úr öllum stéttum þjóðfélagsins og draga það til sín.

Í Sálmi 89:34-38 lesum við um þennan mjög svo sérstaka lista þar sem Guð sagðist mundu gera eilífan sáttmála við okkur, hin órjúfanlegu náðarheiti við Davíð. Síðan segir hann okkur í hverju hin órjúfanlegu náðarheiti við Davíð felast, að ef börnin þín berast burt frá Guði munu þau lenda í vandræðum. „Þá vil ég vitja afbrota þeirra með vendinum og misgjörða þeirra með plágum“ (Sálm. 89:33).Sálmarnir 89:32 · Biblían 1981 · Sálmarnir 89:33–37

Þau munu ganga í gegnum erfiða tíma, en engu að síður, vegna þess að ég gaf þér loforð, „miskunn mína mun ég ekki frá honum taka og eigi bregða trúfesti minni“ (Sálm. 89:34). Hann mun fylgja þeim fast eftir og hvetja þau til að snúa aftur til fjölskyldu sinnar.Sálmarnir 89:33 · Biblían 1981

Ég bað þennan engil hvorki um að gera grein fyrir sér né framvísa neinum skilríkjum. En hann sagði: „Til þess að þú getir verið alveg rólegur yfir því að þessi heimsókn sé ósvikin, og til að eyða öllum efasemdum úr huga þínum, vil ég gefa þér nokkrar ritningargreinar þar sem vísað er til mín í orði Guðs, og þar er þetta staðfest!“ Og það gerði hann! Hann var engillinn sem var með Sakaría, með Páli í skipbrotinu, með Móse til að tvístra óvinunum og með Jósúa.

Enn í dag heyri ég herópið: „Rís þú upp, Drottinn, svo að óvinir þínir tvístrist,“ og englarnir eru þegar farnir af stað til aðgerða!

Þegar ég flutti þennan fyrsta boðskap í kirkjunni minni gaf Guð mér staðfestingu á því að hann væri frá honum kominn! Einhver tók segulbandsspóluna með GLEÐIFRÉTTUNUM og gaf vini sínum sem var hér í heimsókn frá Kanada. Um tvöleytið eina laugardagsnótt svaraði eiginkona mín í símann, rétti mér tólið og sagði: „Það er einhver hérna sem grætur svo sáran að ég skil ekki orð af því sem hann segir.“ Ég bað manninn á hinum enda línunnar að róa sig niður svo ég gæti skilið hann. Hann sagði: „Ég er hérna norður í Kanada og það kom maður til mín með segulbandsspólu með þér. Við nokkrir félagarnir ákváðum að slá upp mikilli veislu í kvöld og skemmta okkur konunglega við að hlæja að einhverjum náunga sem væri að tala um engla.

„Við héldum að þetta yrði það fyndnasta sem við hefðum nokkurn tíma heyrt, svo við söfnuðumst allir saman og fórum á krána. Við fengum okkur bjórkönnur og settumst kringum borðið. Við ætluðum að spila spóluna aftur og aftur og hlæja okkur máttlausa! Við héldum að þetta yrði stórkostleg skemmtun! Við kveiktum á segulbandstækinu, en enginn okkar snerti við bjórnum sínum! Eftir um það bil fimm mínútur voru nokkrir okkar farnir að gráta. Við vorum sautján saman þarna á kránni. Við spiluðum spóluna þrisvar sinnum í gegn og þá sagði einhver: ‚Hvað eigum við að gera, við verðum að gera eitthvað!‘“ Þeir vissu ekkert hvað þeir áttu til bragðs að taka. Þeir voru eins og í leiðslu. Loks sagði einn þeirra: „Af hverju hringjum við ekki í hann — þennan prest.“ Þeir hringdu því í símstöðina og fengu númerið mitt. Þegar hann hafði sagt mér söguna af því hvernig þeir hlustuðu á spóluna spurði hann mig í bænaróm: „Hvað eigum við að gera?“ Ég sagði: „Guð hefur fylgt þessari spólu til Kanada ásamt englum sínum og hann vill að þú felir honum líf þitt. Leggðu bara hönd þína í hönd hans einmitt núna.“ Eftir að maðurinn hafði beðið með mér í gegnum símann sagði hann: „Líf mitt hefst í dag. Ég ætla að fara aftur inn og segja hinum sextán hvað þeir eiga að gera og fá þá alla til að gefa Guði líf sitt!“ Hallelúja!

Ég fékk sex símtöl fyrstu vikuna, sem staðfesti fyrir mér að þessi boðskapur væri frá Guði og að mér bæri að deila honum með heiminum. Enginn þeirra sem hringdu í mig vissi hver ég var, og enginn þeirra hafði heyrt segulbandsspóluna nema maðurinn frá Kanada.

Annað sinn hringdi síminn snemma morguns og þá var það maður sem hringdi frá Wyoming. Hann sagði: „Mér líður eins og hálfvita. Ég veit ekkert hvers vegna ég er að hringja í þig.“ „Jæja, hvers vegna ertu þá að hringja í mig og vekja mig svona um miðja nótt?“ „Þú trúir þessu kannski ekki, en í nótt heyrði ég mikla rödd segja: ‚Hringdu í séra Buck í Boise í Idaho.‘“ Hann sagðist hafa haldið að hann væri að missa vitið svo hann hunsaði skipunina, en nokkrum mínútum síðar heyrði hann sömu röddina segja aftur með miklum myndugleik: „Ég vil að þú hringir í séra Buck í Boise í Idaho!“ Þrýstingurinn á hann var svo mikill að loks hringdi hann í símstöðina til að athuga hvort til væri nokkur séra Buck í Boise í Idaho. Hann sagði: „Þau gáfu mér númerið þitt, þannig að hér er ég. Ég veit ekki hvers vegna ég hringdi í þig, en mér var sagt að hringja í þig, þannig að hér er ég.“ ÉG VISSI AÐ ENGLARNIR HÖFÐU VERIÐ AÐ VERKI! „Ég veit hvers vegna þú hringdir,“ sagði ég og leiddi hann til Drottins. Síðan spurði ég hann: „Er einhver í fjölskyldu þinni, kannski ættingi, sem þekkir Guð?“ „Ég á ‚skrýtna‘ systur sem þekkir Guð, eða segist þekkja hann. Ég hef verið að hlusta á hana en ég trúði henni ekki!“ „Vegna þessarar skrýtnu systur nýtur þú mikillar náðar hjá Guði. Guð gaf loforð um að hann myndi fylgja þér fast eftir og hann linnti ekki látum fyrr en þú varst frelsaður!“

Mér varð það sannkallað gleðiefni þegar annar maður leit við hjá mér, en hann hafði haft miklar áhyggjur af systur sinni sem þekkti ekki Drottin. Þegar hann heyrði um englana sem færu út til að leiða fólk til þeirra sem gætu miðlað því hjálpræði, féll hann á kné og sagði: „Drottinn, ég ætla að leggja systur mína og fjölskyldu mína fram fyrir þig, og ég ætla að lofa þig fyrir það sem þú munt gera.“ Í þessari sömu viku fann systir hans Jesú sem frelsara sinn og Drottin, og nú er Guð að vinna í hinum í fjölskyldunni.

Fréttir berast nú alls staðar að um að þessir englar séu að leiða fólk þangað sem það getur tekið ákvörðun um að fylgja Kristi. Boðskapur Guðs og hjálpræði hans vinda upp á sig um allan heim. Engillinn brýndi það enn á ný fyrir mér að þessir þjónustuenglar væru úti að störfum við að leiða fólk til þeirra sem myndu miðla því hjálpræði. Aftur lagði hann áherslu á að við yrðum að búa okkur undir þetta og vera vakandi til að hjálpa þeim sem til okkar leita. Síðan sagði hann: „Þið hafið tekið við þeirri kenningu að Jesús sé dyrnar og vegurinn. Þið leiðið fólk að dyrunum,“ sagði hann, „en Guð vill að þið vitið að þið eruð líka dyr.“ Þegar Jesús sagði: „Eins og faðirinn sendi mig, þannig sendi ég yður,“ sendi hann okkur út nákvæmlega eins og hann sjálfur er. Við erum dyr að Kristi og hann er dyrnar að Guði.

Jesús sagði: „Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir á mig, mun einnig gjöra þau verk, sem ég gjöri. Og hann mun gjöra meiri verk en þau, því ég fer til föðurins“ (Jóhannes 14:12). Hann hefur ekki aðeins gefið okkur heilagan anda, heldur fól hann okkur líka sitt eigið hlutverk!Jóhannes 14:12 · Biblían 1981

Jesús, sem mannlegur farvegur Guðs, var dyrnar þar sem fólk fann Guð. „Og Kristur varð manneskja og bjó hér á jörð meðal okkar ...“ (Jóhannes 1:14). Fólk sem finnur ekki Jesú í þessum heimi getur fundið okkur! Í dag ganga margir út og verða dyr, eða farvegur, þar sem aðrir finna Krist sem frelsara sinn.Jóhannes 1:14 · TLB

Jesús sagði: „Ég er ljós heimsins,“ í Jóhannesarguðspjalli 8:12, og í Matteusarguðspjalli 5:14 sagði hann: „Þér eruð ljós heimsins.“ Þetta gerir manninn ekki guðlegan, því við erum ekki Jesús, en við erum hinar mannlegu dyr og „ljós heimsins“ sem hann notar hér á jörð! Hann vill að við beitum sams konar myndugleika og þessir englar beita og hlustum ekki á neinar mótbárur fólks þegar það kemur til okkar.Jóhannes 8:12 · Matteus 5:14

Þegar andinn dregur fólk að sér og kallar það neitar það oft að hlusta og mótmælir harðlega, en englarnir láta það sem vind um eyru þjóta. Þeir hafa fyrirmæli um að leiða fólk á þann stað þar sem það annaðhvort tekur við Jesú eða hafnar honum. Ef það neitar hefja englarnir hringrásina upp á nýtt, aftur og aftur, undir handleiðslu andans.

Ekki eru allir sem verða á vegi þínum leiddir þangað af andanum, en Guð vill að þú sért nógu næmur til að heyra orðin sem þeir segja eða skynja kjarkleysi þeirra. Við eigum að láta þá vita að englarnir séu að verki og að þeir geti ekki losað sig við þá bara með því að snúa sér undan og neita að hlusta. Ef þeir gera það munu englarnir einfaldlega hefja hringrásina upp á nýtt! Og ef þeir neita enn munu englarnir byrja eina ferðina enn. Englar láta ekki hugfallast. Þeir taka við öllum skipunum sínum frá himnum. Guði sé lof!

Við getum talað í Jesú nafni vegna þess að við höfum vald hans. Þegar einhver segir í einlægni: „Jesús, ég tek á móti þér,“ er það á okkar ábyrgð að láta hann vita að Guð hafi tekið á móti honum. Guð hefur gefið okkur þetta vald fyrir Jesú. Við erum fulltrúar hans! Við getum sagt þetta vegna þess að Guð stendur á bak við okkur í öllu sem við gerum í samræmi við orð hans. „Hvern sem þið leysið,“ sagði hann, „mun ég leysa.“

Gleðifréttir Guðs handa þér í dag eru þær að Guð ber brennandi umhyggju fyrir hverri einustu manneskju og fyrir fjölskyldum, og að hann sendir meira að segja engla sem sendiboða til að leiða þá sem eru fjarri honum inn í hans eigin fjölskyldu. Hann elskar fólk svo sannarlega!