Krossinn og leyndardómur þjáningarinnar

Fyrri hluti

Lærisveinninn: Hver er merking og tilgangur krossins, og hvers vegna eru sársauki og þjáning til í heiminum?

Meistarinn: 1. Krossinn er lykillinn að himnaríki. Á þeirri stundu þegar Ég við skírn Mína tók krossinn á herðar Mér vegna syndara opnaðist himinninn, og fyrir þau þrjátíu og þrjú ár sem Ég bar krossinn og með dauðanum á honum var himinninn, sem hafði verið lokaður trúuðum vegna syndarinnar, opnaður þeim að eilífu.

Um leið og trúaðir taka upp kross sinn og fylgja Mér ganga þeir inn í himnaríki fyrir Mig (Jóhannesarguðspjall 10:9) og taka að njóta þeirrar takmarkalausu sælu sem heimurinn fær ekki skilið, því að himinninn er lokaður vantrúnni. Vonin og reynslan kenna hinum vantrúaða að gleði fylgi sársauka, en að sú gleði vari ekki. En börnin Mín fá hjá Mér líkn í sársauka og fullkomna hamingju og frið. Þeir sem taka fúslega upp kross Minn eru sjálfir bornir uppi af honum, og studdir þeim krossi alla tíð ganga þeir loks inn í himnaríki.Jóhannes 10:9

2. Sársauki sprettur af rangsnúnu og uppreisnargjörnu eðli mannsins, rétt eins og hitabeltishiti er þungbær og kvalafullur þeim sem búa í köldum löndum, og napur kuldi þeim sem búa í hitabeltinu. Hiti og kuldi ráðast af afstöðu jarðarinnar til sólarinnar. Eins kemst maðurinn, með því að beita frjálsum vilja sínum, í sátt eða ósátt við Guð, og þar eð lögmál Guðs eru ætluð manninum til andlegrar heilsu og hamingju leiðir andstaða við þau til andlegs sársauka og þjáningar. En í stað þess að uppræta með öllu þetta ástand andstöðu og uppreisnar gegn vilja Sínum notar Guð það til að gera manninum ljóst að þessi heimur var ekki skapaður til að vera heimili hans, heldur er hann honum framandi land (Síðara Korintubréf 5:1, 2, 6).Seinna Korintubréf 5:1, 2, 6

Þessi heimur á aðeins að búa hann undir fullkomið og eilíft heimili, og hinum tíðu áföllum ógæfunnar er ætlað að halda anda hans vakandi, svo að hann verði ekki hirðulaus, falli frá sannleikanum og deili glötun þessa fallvalta heims. Honum er ætlað að komast í samfélag við Skapara sinn og ganga inn í himinn Hans, til eilífrar hamingju og friðar, þegar hann hefur verið leystur undan þjáningu og eymd þessa hverfula lífs.

3. Sársauki og þjáning eru römm sem eitur, en það er líka vel þekkt að stundum er móteitrið gegn eitri sjálft eitur. Þannig nota Ég stundum sársauka og þjáningu sem beisk lyf til að efla andlega heilsu og þrótt Minna trúuðu. Um leið og fullkomin heilsa þeirra er tryggð tekur öll þjáning enda. Sársauki þeirra er Mér engin ánægja, því að eina markmið Mitt er eilíf velferð þeirra (Harmljóðin 3:31, 33).Harmljóðin 3:31, 33

4. Rétt eins og lindir með fersku vatni spretta stundum fram í eyðimörkum eftir jarðskjálftakipp, svo að skrælnaðar auðnirnar vökvast og verða frjósamar, eins opnar áfall þjáningarinnar í vissum tilvikum huldar lindir lifandi vatns í hjarta mannsins, og í stað möglunar og kveinstafa streyma frá honum lækir þakklætis og gleði (Sálmarnir 119:67, 71).Sálmarnir 119:67, 71

5. Um leið og barn kemur í heiminn er bráðnauðsynlegt að það taki að gráta og hljóða, svo að andardráttur þess eigi greiða leið og lungun komist í fulla notkun; og ef það hljóðar ekki af einhverjum orsökum verður að slá á það þar til það gerir það. Eins er því farið með hinn fullkomna kærleika. Ég læt börnin Mín stundum hrópa upp undan höggum og broddum sársauka og þjáningar, til þess að andardráttur bænarinnar eigi greiða leið um lungu anda þeirra og þau öðlist þannig nýjan þrótt og dvelji í endalausu lífi.

6. Krossinn er líkur valhnot sem hefur beiskt ytra hýði, en kjarninn hið innra er ljúffengur og hressandi. Þannig býður krossinn ekki upp á neinn ytri glæsileika, en þeim sem ber kross sinn opinberast hið sanna eðli hans, og hann finnur í honum hinn dýrmætasta sætleika andlegs friðar.

7. Þegar Ég klæddist holdi bar Ég hinn grimma kross manninum til hjálpræðis, ekki aðeins þær sex stundir sem krossfesting Mín stóð yfir, né heldur aðeins þau þrjú og hálft ár sem þjónusta Mín varði, heldur öll þrjátíu og þrjú og hálft ár ævi Minnar, til þess að maðurinn mætti frelsast frá beiskju dauðans. Rétt eins og það er kvöl fyrir þrifinn mann að dvelja þótt ekki sé nema fáeinar mínútur á saurugum og óhreinum stað, þannig þykir þeim sem eru í Mér afar andstyggilegt að þurfa að búa meðal spilltra manna; og það er ástæðan fyrir því að sumir bænamenn, sem hafa kveinkað sér undan viðbjóði syndarinnar, hafa yfirgefið heiminn og sest að sem einsetumenn í eyðimörkum og hellum. Hugleiddu þetta þá: Þegar mönnum, sem hafa sjálfir verið syndarar, reynist nærvera syndarinnar svo þungbær að þeir þola ekki samvistir við sína eigin líka, svo mjög að þeir yfirgefa þá og óska þess aldrei að snúa aftur til þeirra, hve ákaflega sársaukafullur og þungur hlýtur þá kross Minn að hafa verið, að Ég, Lind heilagleikans, skyldi þurfa að lifa í meira en þrjátíu og þrjú ár látlaust meðal manna sem voru saurgaðir af synd. Það er ofar mannlegum skilningi að skynja þetta og meta að verðleikum, og jafnvel engla fýsir að skyggnast inn í það (Fyrra Pétursbréf 1:12). Því að fyrir sköpunina vissu þeir að Guð er kærleikur, og þó var það þeim hið mesta undrunar- og furðuefni að kærleikur Guðs skyldi vera slíkur að Hann, til þess að frelsa sköpunarverk Sín og færa þeim eilíft líf, skyldi klæðast holdi og bera hinn grimma kross.Fyrra Pétursbréf 1:12

8. Í þessu lífi ber Ég meira að segja krossinn með þeim sem eru í Mér og geng inn í þjáningar þeirra (Postulasagan 9:4). Þótt þau séu sköpunarverk en Ég Skaparinn, þá er því svo farið að rétt eins og líkaminn og andinn, þótt aðskilin séu í eðli sínu, eru svo samofin að finni jafnvel minnsti hluti líkamans til sársauka verður andinn þess samstundis var, þannig er Ég líf og andi fyrir börnin Mín og þau eru, ef svo má segja, líkami Minn og limir. Ég deili hverjum sársauka þeirra og harmi, og á réttri stundu veiti Ég þeim líkn.Postulasagan 9:4

9. Þar sem Ég bar sjálfur krossinn er Ég fær um að frelsa og varðveita í fullkomnu öryggi þá sem bera kross sinn, jafnvel þegar þeir ganga um í eldi ofsókna. Ég var með ungu mönnunum þremur í eldsofni Nebúkadnesars, sem í öllum sínum ofsa hafði engan mátt til að granda þeim (Daníelsbók 3:23-25; Fyrra Pétursbréf 4:12-13). Þannig munu þeir sem hafa öðlast hið nýja líf fyrir skírn heilags anda aldrei kenna elds ofsóknanna né nokkurs þess sem skaðað getur, því að þeir dvelja ætíð í Mér í eilífum friði og öryggi.Daníelsbók 3:23–25 · Fyrra Pétursbréf 4:12–13

Síðari hluti

1. Í nístandi vetrarhörkum standa trén laufvana og svo virðist sem líf þeirra sé einnig horfið fyrir fullt og allt, en þegar vorar spretta á þeim ný lauf og fögur blóm, og ávöxturinn tekur að birtast. Þannig var því farið með Mig í krossfestingu Minni og upprisu, og þannig er því farið með hvern trúfastan Minn, þann sem ber kross sinn (Síðara Korintubréf 4:8-11; 6:4-10). Þótt þeir virðist sundurmarðir og líflausir undir krossi sínum bera þeir samt fögur blóm og dýrlega ávexti eilífs lífs sem vara að eilífu.Seinna Korintubréf 4:8–11

2. Þegar sætt tré er grætt á beiskt kenna þau bæði til hnífsins og bæði verða að líða þjáningar til þess að hið beiska geti borið sætan ávöxt. Eins var nauðsynlegt, til að græða hið góða í illt eðli mannsins, að fyrst Ég sjálfur og síðan einnig hinir trúuðu liðu kvalir krossins, svo að þeir mættu upp frá því bera góðan ávöxt að eilífu og hinn dýrlegi kærleikur Guðs yrði þannig opinber.

3. Ef menn ofsækja þig og rógbera í þessum heimi skaltu ekki láta það koma þér á óvart eða hryggja þig, því að þetta er þér enginn hvíldarstaður, heldur vígvöllur. Vei þér þegar menn þessa heims lofa þig (Lúkasarguðspjall 6:26), því að það sannar að þú hefur tekið upp rangsnúna hætti þeirra og venjur. Það stríðir gegn sjálfu eðli þeirra og skapferli að lofa börnin Mín, því að ljós og myrkur geta ekki átt samleið. Ef vondir menn breyta þvert á eðli sitt til málamynda og hætta að ofsækja þig er skaði þinn þeim mun meiri, því að þá smjúga áhrif þeirra inn í andlegt líf þitt og andlegum framförum þínum er hamlað.Lúkas 6:26

Auk þess er það að setja traust sitt á heiminn eða veraldlega menn eins og að byggja hús sitt á sandi, því að í dag munu þeir hefja þig til skýjanna en á morgun steypa þér svo niður að engin ummerki verða eftir um þig, því að þeir eru í öllu hverflyndir. Þegar Ég fór upp til Jerúsalem á páskahátíðinni tóku þeir allir einum rómi að hrópa: „Hósanna! Hósanna!“ (Matteusarguðspjall 21:9), en aðeins þremur dögum síðar, þegar þeir sáu að orð Mín beindust gegn syndugu líferni þeirra og eigingirni, sneru þeir þegar við blaðinu og tóku að æpa: „Krossfestu hann! Krossfestu hann!“ (Lúkasarguðspjall 23:21).Matteus 21:9 · Lúkas 23:21

4. Ef einhverjir trúaðir, eða jafnvel allir, snúast gegn þér vegna einhvers misskilnings og valda þér sársauka, þá máttu ekki telja það ógæfu; því að ef þú heldur áfram að rækja skyldu þína í allri hreinskilni og trúfesti undir leiðsögn heilags anda, þá mundu að Guð sjálfur og allar hersveitir himins standa með þér.

Láttu ekki hugfallast, því að sá tími er í nánd þegar allur þinn góði ásetningur og tilgangur og allur þinn eigingirnislausi kærleikur verður gerður kunnur öllum heiminum, og í nærveru allra verður þér sýndur heiður fyrir erfiði þitt og trúfasta þjónustu.

Ég þurfti líka, mönnum til hjálpræðis, að hafna öllu og Mér var sjálfum hafnað af öllum, en að lokum endurheimti Ég allt að fullu. Undrast heldur ekki þótt heimurinn yfirgefi þig, því að hann hefur yfirgefið Guð sjálfan, svo að í þessu sést að þú ert sannur sonur Föður þíns.

5. Haltu ekki að þeir sem lifa í munaði og virðast ávallt lánsamir í veraldlegum efnum séu allir sannir tilbiðjendur Guðs, því að því er oft þveröfugt farið. Sauðir geta villst frá byrginu og hirðinum og fundið góða beit í frumskóginum, en þeir eru allan tímann í hættu að verða rifnir í sundur af villidýrum, og það verða raunar örlög þeirra að lokum. En þeir sem halda kyrru fyrir í byrginu hjá hirðinum eru vissulega óhultir fyrir hættu og í umsjá hirðisins, þótt þeir kunni að virðast sjúkir og lasburða. Þetta er munurinn á trúuðum og vantrúuðum.

6. Líf hins trúaða og líf hins vantrúaða eru mjög áþekk í upphafi sínu, en þegar kemur að endalokum þeirra eru þau jafn ólík og höggormurinn og silkiormurinn. Hversu oft sem höggormurinn hefur hamskipti er hann eftir sem áður höggormur og ekkert annað, en þegar silkiormurinn varpar af sér sínum óásjálega silkihjúp verður hann ný sköpun og flýgur um loftið sem fíngert og fallegt fiðrildi. Þannig varpar hinn trúaði af sér þessum líkama, gengur inn í andlega dýrð og flýgur um að eilífu í himnaríki, á meðan syndarinn er eftir dauðann enn þá ekkert annað en syndari.

Þótt silkiormurinn, innilokaður í þröngum silkihjúpnum, búi við þrengingar og baráttu líkt og á krossi, þá veitir einmitt þessi barátta og erfiðleikar vængjum hans styrk og gerir hann hæfan fyrir hið komandi líf. Eins eiga börnin Mín í andlegri baráttu og átökum meðan þau eru í líkamanum og þrá lausn sína með andvörpum og löngun, en gegnum það að bera krossinn gef Ég þeim styrk, svo að þau verða fullkomlega undirbúin og hæf fyrir hið endalausa líf (Rómverjabréfið 8:23).Rómverjabréfið 8:23

Í miðjum þessum andlega hernaði, og jafnvel á meðan þau bera kross sinn, gef Ég þeim sannarlega undursamlegan hjartans frið, svo að hugrekki þeirra bregðist ekki. Til dæmis, þegar trúfastur píslarvottur Minn hafði borið Mér vitni í orði og verki, tóku óvinir hans hann og hengdu hann upp í tré með höfuðið niður. Í þeirri stöðu var hugarró hans slík að hann fann alls ekkert til sársaukans og smánarinnar sem hann var beittur, heldur sneri hann sér að ofsækjendum sínum og sagði: „Sú meðferð sem þið hafið sýnt mér hryggir mig hvorki né skelfir, því að ég get ekki búist við öðru í heimi þar sem allt er á hvolfi og ekkert upprétt er að sjá. Í samræmi við ykkar eigið eðli hafið þið snúið mér á hvolf að því er þið haldið, en í raun og veru sný ég rétt. Rétt eins og myndin birtist rétt þegar glerplötu er stungið á hvolfi í skuggamyndalampa, eins sný ég að eilífu rétt frammi fyrir Guði og hinum himneska heimi þótt ég snúi nú á hvolfi í augum heimsins, og ég lofa Hann fyrir þennan dýrlega kross.“

8. Fyrir trúaða væri stundum auðvelt að verða píslarvottur fyrir nafn Mitt, en Ég þarf einnig á lifandi vottum að halda sem bjóða sig daglega fram sem lifandi fórnir öðrum til hjálpræðis (Fyrra Korintubréf 15:31). Því að það er auðvelt að deyja, en erfitt að lifa, því að líf hins trúaða er að deyja dag hvern. En þeir sem eru þannig reiðubúnir að gefa líf sitt Mín vegna munu eiga hlutdeild í dýrð Minni og lifa með Mér að eilífu í fyllingu gleðinnar.Fyrra Korintubréf 15:31

9. Ef sársauki og þjáning, sorg og harmur skyldu rísa upp líkt og ský og skyggja um stund á Sól réttlætisins og hylja Hana sjónum þínum, þá láttu ekki hugfallast, því að loks mun þetta harmaský falla sem blessunarskúrir yfir höfuð þér, og Sól réttlætisins mun renna upp yfir þér og aldrei framar ganga til viðar (Jóhannesarguðspjall 16:20-22).Jóhannes 16:20–22