Persónuleg atriði

Þetta eru ATRIÐIN ellefu. Ég treysti því að Guð hafi gert þau lifandi fyrir þér og notað þau, eins og ég hef sett þau fram fyrir þig, til að draga þig nær Sjálfum Sér og koma þér í þá stöðu að þú getir haft KRAFTAVERKAMÁTT GUÐS í eigin lífi.

Án efa hefur þú oft velt því fyrir þér hver þessi tvö atriði voru sem voru svo persónuleg. Í þessum kafla verður fjallað um þessi „persónulegu atriði“. Ég get ekki sagt þér hver þau voru, því að djúpt í hjarta mínu finn ég að Drottinn vill ekki að ég geri það. En þegar þú lest þessa bók, lest Biblíuna og bíður frammi fyrir Drottni í bæn, er ég viss um að þú munt líka finna nokkur „persónuleg atriði“.

Ég bið þess að þú hafir fengið innblástur til að „KEPPA AÐ MARKINU, til sigurlaunanna, sem felast í hinni himnesku köllun Guðs í Kristi Jesú.“ Filippíbréfið 3:14. Að halda áfram að sækja fram, þar til Guð verkar í lífi þínu og kraftaverkamáttur Hans birtist þar. Að keppa í einlægni eftir fullkomnun í augum Guðs og að vera þar sem vilji Hans er fullkominn.Filippíbréfið 3:14

„Þetta hugarfar skulum vér því allir hafa, sem fullkomnir erum. Og ef þér hugsið í nokkru öðruvísi, þá mun Guð einnig opinbera yður þetta.“ Filippíbréfið 3:15.

Filippíbréfið 3:15 · Biblían 1981

Þetta er fyrirheit Hans. Þú þarft aldrei að vita hvaða hlutir það voru sem Guð benti mér á sem mínar EIGIN, PERSÓNULEGU eftirlætissyndir, sem varð að nefna með nafni. En þú þarft hins vegar að koma auga á þínar eigin eftirlætissyndir, sem koma í veg fyrir að þú öðlist þann mátt sem Guð vill að þú hafir!

Á ferðum mínum sem vakningaprédikari, sem og af reynslu minni sem safnaðarhirðir, hef ég komist að því að flestir eiga sér eftirlætissynd sem þeir hafa dekrað við, gælt við og ræktað með sér árum saman. Páll nefnir hana „syndina, sem svo auðveldlega vefur sig um oss“ (Hebreabréfið 12:1), „syndina sem vefur sig um þig“. Hann segir einnig að það verði að LEGGJA HANA AF SÉR ef við eigum að hljóta sigurlaunin við endamark skeiðsins. „Léttum þá af oss allri byrði og syndinni, sem svo auðveldlega vefur sig um oss, og þreyjum þolgóðir skeiðið, sem vér eigum framundan.“Hebreabréfið 12:1

Margt gott fólk, sem HEFÐI GETAÐ ORÐIÐ öflugir kristnir verkamenn, hefur orðið svo kjarklaust vegna umframbyrðanna sem það hefur látið ógert að leggja af sér, að það hefur fyrir löngu hætt keppni og gerst efasemdamenn, svo að það dregur jafnvel í efa orð Jesú um „táknin sem fylgja“ og þann mátt sem Guð hét hinum trúaða til að gera þau verk sem Kristur gerði. Margir um gjörvallt landið eru jafnvel núna á barmi þess að gefa upp alla von um að fá nokkurn tíma að þekkja Guð í fyllingu máttar Hans. GEFSTU EKKI UPP. Farðu í einrúm með Guði. Leitaðu Hans í einlægni, hvað sem það kann að kosta, þar til Hann hefur opinberað þér EFTIRLÆTISSYND ÞÍNA. Þar til Hann hefur sýnt þér hvað í lífi þínu þarfnast hreinsunar áður en þú getur upplifað mátt Guðs.

Ríkur ungur höfðingi kom eitt sinn til Jesú, ákafur að vita hvað væri að trúarlífi sínu. Hann var svo ákafur að hann kom bókstaflega HLAUPANDI og FÉLL NIÐUR að fótum meistarans. Þegar hann spurði: „Hvað á ég að gjöra –?“ svaraði Jesús: „Eitt brestur þig –.“ Kristur setti þá fingur Sinn á eftirlætissynd unga mannsins og sagði honum hvernig hann ætti að losa sig við hana. (Sjá Markúsarguðspjall 10:21.) Þegar þú leitar Drottins skaltu muna að Hann er alltaf trúr og setur fingur Sinn á eftirlætissynd þína, eins og Hann gerði við ríka unga höfðingjann. Ef þú leggur þá synd ekki á altarið mun það verða til þess að þú ferð líka HRYGGUR burt, rétt eins og hann. Þegar Guð talar til þín, hversu lágvær sem röddin er, HLÝDDU ÞÁ! Losaðu þig við þessa EFTIRLÆTISSYND og haltu áfram göngunni með Guði!Markús 10:21

Eftirlætissynd þín er syndin sem þú vilt ekki að prédikarinn prédiki um.

Það er syndin sem þú ert alltaf reiðubúinn að finna afsökun fyrir.

Það er syndin sem þú vilt helst ekki viðurkenna að sé synd, en kýst þó að drýgja þegar þú heldur að enginn komist að því.

Það er syndin sem auðveldast hneppir þig í fjötra.

Það er syndin sem þú ert alltaf tilbúinn að verja.

Það er syndin sem veldur því að ský efasemda og eftirsjár dregur fyrir andlegan himin þinn í hvert sinn sem þú finnur raunverulega þörf fyrir að ná sambandi við Guð.

Það er syndin sem þú ert tregastur til að láta af.

Það er syndin sem þú heldur að sé svo smá að Guð ætti varla að geta komið auga á hana, en þó svo stór að þú ert viss um að þú gætir aldrei lifað án hennar.

Samt er það syndin sem verður að SLENGJA (Weymouth) til hliðar, ellegar verður þú að hætta keppni.

Og að lokum er það syndin sem þú ert sífellt að reyna að telja sjálfum þér trú um að sé veikleiki. Vertu heiðarlegur við sjálfan þig og kallaðu hana SYND! Kallaðu ekki afbrýðisemi árvekni. Ef þú ert ágjarn, kallaðu þig þá ekki sparsaman. Ef þú ert sekur um synd hrokans, klæddu hana þá ekki í búning sjálfsvirðingar. Ef þú ert einn af þeim sem ýkja sífellt (teygja sannleikann), geturðu alveg eins viðurkennt að það sem ekki er sannleikur er LYGI! Ertu bundinn af rangsnúnum (þvermóðskufullum í ranglæti) illum anda? Gættu þín, annars ferðu að hreykja þér af því hvað þú sért fastur fyrir. Ef syndin sem vefur sig um þig er girnd, afsakaðu þig þá ekki með því að þú hafir bara svo ríka kynhvöt frá náttúrunnar hendi. Kallaðu ekki gagnrýnisáráttu náðargáfuna til að greina anda og haltu því ekki fram að þú sért glöggur mannþekkjari. Ertu óvær og kvartsár? Satan mun segja þér að þú sért taugaveiklaður og að í þínu ástandi sé ekkert við þessari óværð að gera.

Heyrðu nú, vinur. Vertu heiðarlegur við sjálfan þig og Guð. Kallaðu það nákvæmlega það sem það er. Ef það er synd, kallaðu það þá synd, og krjúptu frammi fyrir Guði og biddu Hann að gera þig frjálsan og gera þig að sigurvegara.

Án efa afsaka margir hinar mörgu „litlu“ syndir sínar með því að benda á: „Nú, það gera þetta allir!“ Mundu að þú getur ekki sniðið líf þitt eftir mistökum annarra. Hvernig veist þú nema Guð hafi margoft talað við þá um nákvæmlega þennan sama hlut? Vertu ekki jafn sekur um óhlýðni og þeir.

Og hvað ef Hann hefur ekki talað við þá um það? Mundu eftir áminningu Jesú til Péturs þegar hann spurði hvers yrði krafist af öðrum lærisveini. „Hvað kemur það þér við? FYLG ÞÚ MÉR!“ Jóhannesarguðspjall 21:22.Jóhannes 21:22

Helgun snýst að miklu leyti um persónulega hluti. Hún felst í því að leggja af og ryðja út úr lífi okkar þeim hundrað og einum smáhlutum sem eru kannski ekki synd í sjálfu sér, en taka þann sess sem Kristur ætti að skipa ef þeir fá að vera kyrrir. Sem dæmi má nefna að margir sem játa kristna trú viðurkenna að þeir lesi Biblíuna sína ekki eins mikið og þeir ættu að gera. Þeir segjast vera svo uppteknir að þeir hafi einfaldlega ekki tíma til að lesa hana. Samt hefur þetta sama fólk tíma til að lesa allar myndasögurnar í dagblöðunum og sunnudagsblöðunum, auk fjölda tímarita og sagna. Aðeins ein ályktun kemur til greina. Þessar myndasögur, tímarit og sögur eru þeim mikilvægari en orð Guðs. Þau hafa rutt Kristi burt úr réttmætum sessi Hans í lífi þessa fólks. Sumt af þessu lesefni kann að vera þess eðlis að það sé í raun syndugt í sjálfu sér, en margt af því er fremur skaðlaust, ef undan er skilin sú staðreynd að það HEFUR RUTT KRISTI ÚT. Þúsundir þeirra sem segjast trúa á Drottin Jesú Krist í dag hefðu meiri mátt í lífi sínu ef tímanum, sem þeir eyða í að hlusta á boltaleiki, „sápuóperur“ og „endaleysu-tilfinningadrömu“, væri varið í að hlusta á rödd Guðs í einrúmi í bænakompunni. Þetta eru nokkrir af „litlu refunum sem eyða víngarðana“, sem eyðileggja viðkvæmu vínberin og ræna fólk Guðs ávexti.

Hversu miklu máttugra væri ekki líf margra ef tímanum, sem þeir eyða fyrir framan sjónvarpstækin sín (þeir myndu auðvitað ekki fara í kvikmyndahús!) við að horfa á glímukeppnir, væri varið á knjánum í glímu við Satan – við tignirnar og völdin, við heimsdrottna þessa myrkurs og við andaverur vonskunnar í himingeimnum. (Efesusbréfið 6:12).Efesusbréfið 6:12 · Biblían 1981

Það eru ekki alltaf hinar grófu, augljósu syndir sem standa á milli manns og Guðs. Raunar virðast þær syndir, sem halda flestum frá því besta sem Guð hefur handa þeim, vera þeir hlutir sem „allir gera“. Ég myndi fara nokkuð varlega í að segja „allir“. Þeir sem bera byrði fyrir þessum glataða, syndsjúka heimi sem hafnar Kristi og stefnir til heljar, þeir sem vinna þau verk sem Kristur hét þeim að þeir myndu vinna, sem hafa táknin sem fylgja þjónustu sinni og færa hinum nauðstöddu frelsun, hafa fyrir löngu lagt þessa hluti til hliðar. Þú gætir haft rétt fyrir þér ef þú segðir: „NÆRRI allir í kirkjunni minni gera þetta.“ En gleymdu því ekki að á meðan þeir stunda þessa hluti eru þeir líka að velta því fyrir sér hvers vegna þeir hafi ekki KRAFTAVERKAMÁTT GUÐS og iðki ekki náðargjafir andans. Margir úr þessum sama hópi velta því fyrir sér hvort þeir séu tilbúnir fyrir burthrifninguna! Oft hef ég gefið út fyrirbænakall eftir að hafa prédikað um endurkomu Drottins, fyrir þá sem vita ekki hvort þeir eru tilbúnir fyrir komu Krists. Við slík tækifæri hefur mér komið á óvart hve mikill fjöldi fólks hefur rétt upp hönd SEM SAGÐIST VERA FRELSAÐ OG JAFNVEL ANDAFYLLT FÓLK! Það er augljóst að margir svokallaðir heilagir í dag lifa ekki einu sinni nógu sigursælu lífi til að vita að þeir séu tilbúnir fyrir burthrifninguna. Slíkt fólk GETUR EKKI HAFT STÖÐUGAN KRAFTAVERKAMÁTT! Það fær kannski bænheyrslu endrum og sinnum, en tímarnir sem við lifum á og ástand heimsins í kringum okkur krefjast meira en þess. ÞÚ GETUR EKKI SNIÐIÐ LÍF ÞITT EFTIR ÞESSUM HÓPI. Einn er sá sem lifði lífi sem er þess vert að vera fyrirmynd okkar. Sá er JESÚS.

Sumir kunna að vera tregir til að taka við kenningunni um heilagleika sem finna má í þessari bók. Ég biðst engrar afsökunar á því, ef þú gerir það ekki. Ég vitna í Jesú allt í gegnum bókina. Ef þú ert ósammála Honum, þá er kominn tími til að þú lítir í eigin barm og farir að vera sammála Guði. „Mega tveir menn verða samferða, nema þeir mæli sér mót?“ Amos 3:3. Ef þú væntir þess að ganga með Guði og hafa mátt í lífi þínu til að vinna verk Guðs, ÞÁ ER KOMINN TÍMI TIL AÐ VERA SAMMÁLA GUÐI. Þegar þú ert fullkomlega sammála Guði mun það gera þig ósammála sumum öðrum. Það er betra að vera sammála Guði, jafnvel þótt maður verði um leið að vera ósammála öðrum sem maður virti áður og mat skoðanir þeirra. Alltof margir í dag lifa til að þóknast öðrum og sjálfum sér, fremur en Drottni.Amosbók 3:3 · Biblían 1981

Það kemur sá tími í lífi hvers manns að hann stendur á krossgötum. Menn Guðs og máttar í gegnum aldirnar hafa komið að þessum krossgötum og valið veginn sem virtist erfiður og hafði í för með sér ofsóknir, þjáningar og MÁTT vegna velþóknunar Guðs. Aðrir hafa komið að krossgötunum og valið veginn sem virtist meira aðlaðandi, og komist að því að hann leiddi til velmegunar, vinsælda og glötunar. Sjáðu fyrir þér Lot forðum daga, þar sem hann velti fyrir sér hvaða leið væri best að fara. Þarna var vatnsríki dalurinn með hina blómlegu borg Sódómu í miðjunni. Vissulega var þetta auðveldari leið en að halda upp í einmanalegar og hrjóstrugar hæðirnar. Hann taldi sig vissan um að hann gæti farið á meðal þessa fólks í dalnum, sinnt sínum eigin málum og ekki tekið þátt í syndum þess. Og jafnvel í lokin taldi Guð hann enn „réttlátan mann“, en hann hafði engan mátt fyrir Guð. Ekki einu sinni svo mikinn að hann gæti bjargað sínum eigin giftu dætrum frá eyðingu Sódómu, því að þeim virtist sem hann væri að gera að gamni sínu. (Fyrsta Mósebók 19:14).Fyrsta Mósebók 19:14

Þessi leið stendur enn opin þeim sem velja hana. En Guði sé lof fyrir betri leiðina. Hún stendur líka opin. Hún er mörkuð fótsporum manna á borð við Móse, en „Fyrir trú hafnaði Móse því, er hann var orðinn fulltíða maður, að vera talinn dóttursonur Faraós, og kaus fremur illt að þola með lýð Guðs en njóta skammvinns unaðar af syndinni.“ Hebreabréfið 11:24, 25.Hebreabréfið 11:24, 25 · Biblían 1981

Og fótsporum Jósefs, sem þegar hann kom að þessum sömu krossgötum kaus að varðveita sjálfan sig hreinan, þótt það þýddi að hann yrði að dúsa árum saman í austurlenskri dýflissu, án nokkurrar vissu (nema í sálu sinni) um að hann yrði nokkurn tíma látinn laus. Og Daníels, sem ungur þræll neitaði að drekka vín konungsins, og hélt síðar stefnumót sitt við Guð þótt það kostaði hann ferð í ljónagryfjuna.

Þessir menn sögðu nei við Satan til þess að þeir gætu sagt já við Guð. Móse vó unað og fjársjóðu Egyptalands á móti köllun Guðs og tók afstöðu með köllun Guðs. Hann vissi að unaður syndarinnar væri aðeins skammvinnur. Hann taldi vanvirðu Krists MEIRI AUÐ! Hann hafði rétt verðmætamat. Hve mörgum í dag er þó ábótavant um það. Þeir virðast halda að hinn meiri auður sé auður Egyptalands – Hollywood, Broadway eða Wall Street. Það er ómögulegt að segja já við Guð fyrr en við höfum fyrst sagt nei við því sem heimsins er.

Þeir sem hafa hugann við veraldlega hluti hefðu verið fljótir að ráðleggja Móse og segja honum að hann væri að taka afar óviturlega ákvörðun með því að fórna svo miklu fyrir svo lítið. En Móse hlaut laun sín. Hann varð VINUR GUÐS – maður sem talaði við Guð augliti til auglitis. Andlit hans skein svo af birtu dýrðar Guðs að fólkið þoldi ekki einu sinni að horfa framan í hann. Og í nánu samstarfi við Guð leiddi hann þrjár milljónir manna út úr ánauð til frelsis, sá þá frelsaða á undursamlegan hátt hvað eftir annað og varðveitta af hendi Guðs svo að „enginn var lasburða í öllum kynkvíslum þeirra.“ Sálmarnir 105:37. Vissulega eru þetta þau laun sem við sækjumst eftir í dag – að okkur verði gert kleift að færa fólkinu hjálpræði og frelsun. Og Guð veitir mörgum þau laun í dag sem hafa heyrt rödd Hans og hlýtt köllun Hans! Sem hafa sagt nei við heiminum og já við Guði!Sálmarnir 105:37

Á liðnum dögum var það svo að Guð „leitaði að manni, er hlæði upp vegg og stæði í skarðinu fyrir augliti (Hans) til varnar landinu, svo að (Hann) eyddi það ekki.“ Esekíel 22:30-31. Guð leitar að slíkum mönnum í dag. Heilagleiki Guðs krefst þess að Hann sendi dóm yfir ranglátan heim. Aðeins nærvera hinna réttlátu í heiminum heldur aftur af flóðbylgju dómsins. Móse stóð í skarðinu fyrir Ísraelsmenn og lífi þeirra var þyrmt. (Sjá Önnur Mósebók 32:10, 11.) Abraham stóð í skarðinu fyrir Lot og fjölskyldu hans þegar þau voru í Sódómu. Og hefði Lot safnað í kringum sig hópi réttláts fólks, sem hefði frelsast frá syndugu líferni sínu fyrir vitnisburð hans og áhrif, hefði hann getað staðið í skarðinu fyrir alla Sódómuborg. (Fyrsta Mósebók 18:23, 19:15.)Esekíelsbók 22:30–31 · Önnur Mósebók 32:10, 11 · Fyrsta Mósebók 18:23, 19

Kynslóðin sem við lifum á meðal er ranglát kynslóð, lík þeirri sem Lot bjó á meðal. Hún er syndsjúk kynslóð sem stefnir í dóm. Reiði Guðs hefur þegar verið lýst yfir ÖLLUM sem taka þátt í ranglæti heimsins á tímum sem þessum. En Guð hefur ekki velþóknun á því að úthella dómi. Nú sem á liðnum dögum leitar Hann að MANNI – hvaða karli eða konu sem er – sem getur og vill elska fólkið nógu mikið til að færa þær fórnir sem þarf til að standa í skarðinu – til að halda aftur af óveðri dómsins – til að standa undir óveðrinu sem lemur á baki hans á meðan hann hefur upp raust sína hátt og lengi og grátbiður fólkið að flýja hina komandi reiði.

Heimurinn er að búa sviðið undir síðasta stóra þáttinn í hinni miklu sögu, „Sögu mannsins á jörðinni“. Brátt mun tjaldið lyftast fyrir þessum síðasta þætti, hinum hræðilega þrengingatíma, þegar reiði Guðs verður úthellt takmarkalaust yfir ranglátan heim þaðan sem síðasta réttláta manneskjan hefur verið hrifin burt í skyndi. Skýin hrannast upp, eldingarnar leiftra, þrumurnar dynja – vindhviðurnar sem eru undanfari óveðursins finnast æ oftar og af síauknum krafti.

„Lítið upp og horfið á akrana, þeir eru hvítir til uppskeru.“ Jóhannesarguðspjall 4:35. Sem aldrei fyrr er BRÝNT að þjónar Guðs setji verk uppskerunnar framar öllu öðru – að þeir skuli „VINNA, því að ÞAÐ KEMUR NÓTT, ÞEGAR ENGINN GETUR UNNIÐ!“ Þetta er tími þegar taka þarf í notkun ALLAN ÞANN MÁTT SEM GUÐ HEFUR SÉÐ FYRIR til að bjarga sem mestu af hinni dýrmætu uppskeru áður en óveðrið brestur á. Þetta er tími þegar ÞÚ OG ÉG þurfum að finna skarðið sem Guð vill að við stöndum í, og STANDA ÞAR, trúfastir.Jóhannes 4:35 · Biblían 1981

Hve sorglegt var það þegar Guð leitaði fullur vonar að manni til að standa í skarðinu en Hann varð að halda orðum Sínum áfram: „Ég fann ENGAN. Þá úthellti ég reiði minni yfir þá, gjöreyddi þeim með eldi gremi minnar.“

Guð er enn að leita að MÖNNUM TIL AÐ STANDA Í SKARÐINU! Hann er enn að leita að verkamönnum til uppskerunnar. Hann býður sömu laun – sömu umbun – handa þeim sem koma á þessari síðustu stundu og þeim sem hafa borið hita og þunga orrustunnar. Allt sem Hann biður um er skjót svörun við köllun Hans og trúfesti við að framfylgja henni. Vilt þú segja „JÁ“ við þessari köllun Guðs? Vilt þú gefa Honum ALLT þitt? Vilt þú þiggja HANS BESTA – KRAFTAVERKA- OG SÁLNABJÖRGUNARMÁTT GUÐS, til frelsunar hinum glötuðu, sjúku og þjáðu?

Mikið hafa heilagir karlar og konur Guðs unnið til frelsunar mannkyninu, allt frá dögum Abels hins réttláta og fram til þessa dags, en þegar ég rýni í orð Guðs, skoða hin máttugu fyrirheit Guðs og sé þau kraftaverk sem hafa verið unnin þegar einhver ÞORÐI AÐ TRÚA, þá er ég sannfærður um að ÞAÐ Á ENN EFTIR AÐ KOMA Í LJÓS HVAÐ GUÐ GÆTI GERT MEÐ KARLI EÐA KONU SEM FÆRI ALLA LEIÐ MEÐ HONUM og efaðist aldrei í hjarta sínu! Og hvílíkur ógnarmáttur yrði ekki leystur úr læðingi gegn óvininum sem vill eyða mannkyninu – Satan – ef MIKILL HER KARLA OG KVENNA tæki sig allur saman og einsetti sér að standa á fyrirheitum Guðs og trúa Guði fyrir því að KRAFTAVERKAMÁTTUR HANS birtist!

Þú getur verið þessi EINI, eða EINN ÚR ÞESSUM MIKLA HER!

Þegar Guð leitar að MANNI, vilt þú þá bjóða þig fram? VILT ÞÚ VERA SÁ MAÐUR?