Að bjóða fram líkama sinn

„Því brýni ég ykkur, bræður, vegna miskunnar Guðs, að þið bjóðið fram líkama ykkar sem lifandi fórn, heilaga og Guði þóknanlega, sem er skyldug þjónusta ykkar.“ Rómverjabréfið 12:1, KJV.

Guð hefur aldrei haft það fyrir sið að nota það SEM EKKI TILHEYRIR HONUM. Hann notar það sem er gefið á Hans vald. Það sem er HELGAÐ. ÞAÐ SEM ER HEILAGT GERT – FRÁTEKIÐ TIL NOTKUNAR FYRIR HANN. Vilt þú að Guð NOTI ÞIG? Þá verður þú að BJÓÐA FRAM LÍKAMA ÞINN. Hann verður að vera algjörlega undirgefinn Guði og gefinn á Hans vald. Líkami sem er ekki algjörlega undirgefinn Guði og gefinn á Hans vald er enn að meira eða minna leyti undir yfirráðum Satans eða sjálfsins.

Margir hafa eflaust á sérstökum stundum, svona á sinn hátt, boðið Drottni fram líkama sinn til notkunar fyrir Hann við að færa út landamæri ríkis Hans. En af þeirri staðreynd að þeir eru ekki notaðir er augljóst að margir þeirra sem hafa boðið sig fram hafa EKKI VERIÐ SAMÞYKKTIR.

Guð hefur ekki hafnað þeim vegna þess að ekki sé þörf á verkamönnum. Kristur sjálfur gaf okkur þá skipun að biðja þess að fleiri verkamenn yrðu sendir út, því að „UPPSKERAN ER MIKIL, EN VERKAMENN FÁIR.“ Matteusarguðspjall 9:37.Matteus 9:37

Guð hefur ekki hafnað þeim vegna þess að þeir búi við hömlur, því að Hann hefur oft notað þá sem virtust hafa litla náttúrulega hæfileika. Pétur og Jóhannes, menn sem Guð notaði ríkulega, voru „ólærðir leikmenn“ Postulasagan 4:13. Móse var „stirðmæltur“. „En Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur heimsku, til að gjöra hinum vitru kinnroða, og Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur veikleika til að gjöra hinu volduga kinnroða. Og hið ógöfuga í heiminum og hið fyrirlitna hefur Guð útvalið, það sem ekkert er, til þess að gjöra að engu það, sem eitthvað er –.“ Fyrra Korintubréf 1:27, 28. Heldur þú að þú búir við hömlur? Allir búa við hömlur á einhvern hátt.Fyrra Korintubréf 1:27, 28 · Biblían 1981 · Postulasagan 4:13

Ungur maður frelsaðist og þráði að gefa vitnisburð sinn á útisamkomu svo að aðrir mættu kynnast hinni makalausu náð Guðs, en hann gat ekki flutt vitnisburð sinn vegna þess hve mikið hann stamaði. Samt sem áður knúði elska hans til Guðs og þrá hans eftir að vinna fyrir Guð hann á kné, og síðan aftur út fram fyrir fólkið. Guð heyrði hróp hans og hjálpaði honum. Hann varð mikill prédikari fagnaðarerindisins og var um margra ára skeið árlega aðalræðumaður á stóru móti í New York.

Til þess að vera þóknanleg fórn þarf líkami þinn hvorki að vera sterkur né fagur. David Brainard, hinn mikli trúboði meðal indíána í Ameríku fyrr á tímum, var sagður dauðvona úr berklum. Hann var varaður við því að eina von hans um að lifa lengur en nokkrar vikur væri algjör hvíld. En hann kom með það sem hann átti og færði þóknanlega fórn. Hann féll fram á ásjónu sína frammi fyrir Guði og hrópaði: „Gefðu mér sálir eða taktu sál mína!“ Síðan reis hann á fætur og hélt út í margra ára árangursríka þjónustu meðal þess fólks sem Guð hafði lagt honum á hjarta, og leiddi þúsundir þeirra til Krists.

Eina ástæðan fyrir því að Guð hefur hafnað sumum er sú að ÞEIR ERU EKKI ÞÓKNANLEGIR!

Guð gerir aðeins tvær kröfur til „þóknanlegrar fórnar“.

Hún verður að vera HEILÖG. Og hún verður að vera HANS.

Það sem ekki er heilagt er Guði viðurstyggð. Fórn sem borin er fram og færð Guði til þjónustu við Hann, en er saurguð af ávönum og syndum heimsins, er Honum ekkert þóknanlegri en svínið sem Antíokos Epífanes fórnaði á hinu helga altari musterisins í Jerúsalem. HÚN VERÐUR EKKI SAMÞYKKT.

Það sem er HANS verður að vera Hans, ekki aðeins á sunnudögum og á bænasamkomukvöldum, heldur sjö daga og sjö nætur Í HVERRI VIKU. Það verður að bjóða fram ÁN NOKKURRA SKILYRÐA. Það verður að gefa með þessu hjartans hrópi: „Ég afsala mér öllu valdi yfir þessari gjöf, nú og að eilífu. Hún er Þín til að nota hana, leggja hana til hliðar eða tortíma henni. Hvað sem Þú kýst að gera við hana, þá er hún Þín. Ef það er aðeins falin þjónusta í bæn og persónulegum vitnisburði – JÁ, DROTTINN. Ef það er í mínum eigin heimabæ, þá er það í góðu lagi. Ef það ber mig langt yfir hafið, til framandi landa og óvinveittra þjóða – ef það er að deyja fyrir trú mína fyrir hendi ofsækjenda, eða búa við aðstæður sem eru verri en dauðinn – þá er þessi líkami samt Þinn. Farðu með hann eins og Þér þóknast. Fæddu hann eða sveltu hann. Kældu hann í hinu fjarlæga norðri eða láttu hann þjást í hita Afríku. Upphefðu hann eða auðmýktu hann. Hann er allur Þinn.“

Þóknanleg helgun er eins og að rétta Guði autt blað, undirritað með nafni þínu neðst, og segja: „Fylltu það út alveg eins og Þú vilt. Það skal vera samningur minn um notkun á öllu lífi mínu.“

Þessi fórn er ekki fullkomnuð með því einu að segja já eða nei við ákveðnum köllunum eða beiðnum frá anda Guðs EFTIR AÐ ÞÆR HAFA KOMIÐ FRAM. Hún er sá heilhuga ásetningur að gera vilja Guðs ALLT MITT LÍF, sama hver hann kann að vera og sama hvað það kann að kosta. Hún er sú vitund að „Þér eigið yður ekki sjálfir.“

Þú getur fundið lítið eitt af krafti og lítið eitt af blessun þegar þú hefur fært litla fórn. En ef þú vilt í raun og veru upplifa hið frjálsa flæði KRAFTAVERKAMÁTTAR GUÐS, þá VERÐUR þú að bjóða fram líkama þinn sem lifandi fórn, HEILAGA OG GUÐI ÞÓKNANLEGA.