Heilt auga

Umfang verka Drottins í andlegu lífi okkar ræðst af heilindum okkar, undirgefni og einlægni gagnvart honum. Drottinn horfir djúpt inn í hjörtu okkar til að sjá hvort þar leynist þrá eftir að komast lengra á andlegri leið okkar, og einkum hvort við leitumst við að þekkja hann persónulega. Um leið og við sýnum Jesú einhvern áhuga, tekur hann eftir því og svarar.

„Ég elska þá sem elska mig, og þeir sem leita mín árla munu finna mig ... til þess að ég láti þá sem elska mig erfa auðlegð, og ég mun fylla fjárhirslur þeirra.“ Orðskviðirnir 8:17, 21

Þegar piltur fellur fyrir stúlku og hún tekur eftir áhuga hans, beinist áhugi hennar fljótt að honum einum. Þessu svipar til velþóknunar og hylli Guðs þegar hún hvílir yfir lífi okkar. Þrá okkar eftir Drottni hrærir hjarta hans, sérstaklega þegar við tjáum honum hana.

Segja má að Drottinn velji þann sem hefur valið hann. Drottinn þekkir þrá og ásetning hjartans og bregst við í samræmi við það.

„Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir.“ Matteusarguðspjall 22:14

Samúel var sendur í hús Ísaí til að velja einn af sonum hans til að ríkja í stað Sáls. Ísaí átti átta syni, þar af voru sjö viðstaddir þegar Samúel kom og höfðu þeir búið sig undir að vekja hrifningu hans. Hið ytra sýndist Samúel sem sá fyrsti, Elíab, myndi vera rétta valið, en Drottinn hafði annað að segja:

„En Drottinn sagði við Samúel: ‚Horfðu ekki á ytra útlit hans og mikla hæð því að ég hef hafnað honum. Guð lítur ekki á það sem mennirnir líta á. Maðurinn horfir á hið ytra en Drottinn horfir á hjartað.‘“ 1. Samúelsbók 16:7

Synirnir sjö stigu fram fyrir Samúel, einn af öðrum, og þeim var öllum hafnað. Á meðan var Davíð, áttundi sonurinn, úti í sauðabyrginu að hjálpa til við sauðburð. Þegar hann var ekki upptekinn við slík störf, undir stjörnuhimni langra nátta, söng hann um tign skapara síns og varð tilbiðjandi Guðs. Þarna urðu til hið innra með honum margir sálmanna sem hann orti síðar.

„Hann valdi einnig Davíð þjón sinn og tók hann úr sauðabyrgjunum. Frá því að fylgja lambánum sótti hann hann til að gæta Jakobs, lýðs hans, og Ísraels, arfleifðar hans. Þannig gætti hann þeirra af heilindum hjarta síns og leiddi þá með færni handa sinna.“ Sálmarnir 78:70-72

Drottinn hafði tekið eftir hinu andlega hungri og þránni sem bjó í Davíð. Hann vildi enga hvíld gefa Samúel fyrr en Davíð hafði verið kallaður.

„Samúel spurði Ísaí: ‚Eru þetta allir synir þínir?‘ Ísaí svaraði: ‚Sá yngsti er enn eftir, hann situr yfir fénu.‘ Þá sagði Samúel: ‚Sendu eftir honum, því að við setjumst ekki til borðs fyrr en hann kemur.‘“ 1. Samúelsbók 16:11

Davíð var færður beint úr sauðabyrginu fram fyrir Samúel. Ekkert í ytra útliti hans virtist gera hann hæfan (það var enn af honum sauðaþefur), en Drottinn mælti við Samúel:

„... Stattu upp og smyrðu hann, því að þetta er hann. Þá tók Samúel olíuhornið og smurði hann að bræðrum hans viðstöddum, og andi Drottins kom yfir Davíð frá og með þeim degi ...“ 1. Samúelsbók 16:12-13

Eitthvað í hjarta Davíðs hafði snortið hjarta Drottins. Davíð var því sérstaklega aðskilinn frá bræðrum sínum. Hann gætti sauðanna af trúmennsku sem aðeins Drottinn sá.

Fyrir inngrip Guðs (okkar hlutverk er að sýna þolinmæði) var þeirri trúfesti sem hafði mótast í Davíð lyft upp á æðra stig ábyrgðar og tilgangs. Síðar var Davíð færður í höllina fram fyrir Sál, því illir andar hrjáðu konunginn. Þegar Davíð lék á hörpuna sefaði það andana og Sál fann hvíld.

Sál varð ljóst að smurning og hylli Guðs hvíldu yfir Davíð. Hann fylltist öfund, kastaði spjóti að honum og skipaði að hann yrði líflátinn. Davíð flýði. Hann faldi sig djúpt í dimmum helli á meðan herlið Sáls leitaði hans fyrir utan. Í þessum miklu þrengingum tók Davíð að syngja hljóðlega fyrir Drottin, rétt eins og hann hafði gert langar nætur við fjárgæsluna.

„Drottinn er ljós mitt og hjálpræði, hvern ætti ég að óttast? Drottinn er vígi lífs míns, hvern ætti ég að hræðast? Þegar illvirkjar nálgast mig til að tortíma mér, þá eru það fjendur mínir og óvinir sem hrasa og falla. Þótt her setjist um mig óttast hjarta mitt ekki, þótt stríð hefjist gegn mér er ég samt öruggur.“ Sálmarnir 27:1-3

Þessi dimmi hellir varð að „musteri,“ bústað fyrir lifandi nærveru Drottins. Eitthvað hafði mótast með Davíð í sauðabyrgjunum sem gerði Drottni kleift að hefja hann yfir ytri aðstæður. Hið andlega hungur eftir Drottni gnæfði yfir umhverfi hans. Hellirinn var orðinn að „húsi Drottins.“

„Eins hef ég beðið Drottin, það eitt þrái ég: Að ég megi dvelja í húsi Drottins alla ævidaga mína, fá að skoða yndisleik Drottins, leita svara í musteri hans.“ Sálmarnir 27:4

Þegar hlutirnir fara ekki eins og okkur finnst þeir eiga að fara, þá kvörtum við oft. Við segjum Drottni að hann ætti að breyta aðstæðum okkar, því við séum að gera okkar besta. Í stað þess ber okkur að mæta Drottni einmitt þar sem við erum, og hefja okkur yfir aðstæðurnar með hjarta sem vill tilbiðja hann. Allt of oft kjósum við að kvarta í stað þess að tilbiðja Drottin í þrengingum okkar.

„Þeim sem sigrar mun ég veita að sitja með mér í hásæti mínu, eins og ég einnig sigraði og settist með föður mínum í hásæti hans.“ Opinberunarbókin 3:21

Til að við getum orðið í hópi þeirra sem sigra verður að vera eitthvað sem við þurfum að sigra. Viðbrögð okkar við vandamálum ráða miklu um það hvort velþóknun Guðs hvíli yfir okkur, og hvort okkur verði lyft á nýtt svið andlegs lífs og ábyrgðar.

Margir velta fyrir sér hvers vegna sumir hljóta æðri andlega ábyrgð og þjónustu, þótt ekkert í lífi þeirra virðist kalla á að Drottinn sýni þeim sérstakan áhuga. Ástæðan er líklega sú að Drottinn sá getuna sem í þeim bjó. Hún myndi síðan brjótast fram í trúfesti við hann í miðjum erfiðleikum.

Þegar Davíð var í sauðabyrginu vissi Drottinn, sakir fyrirvitundar sinnar, hvernig hann myndi bregðast við í myrkri hellisins.

„Útvaldir samkvæmt fyrirvitund Guðs föður og helgaðir af andanum til að hlýða Jesú Kristi og verða hreinsaðir með blóði hans...“ 1. Pétursbréf 1:2

Það eina sem Drottinn gerði var að skapa aðstæður þar sem Davíð þurfti að taka ákvörðun. Í þessum miklu þrengingum valdi hann Drottin – „Eins hef ég beðið Drottin, það eitt þrái ég.“

Drottinn gefur okkur sömuleiðis ríkulegt svigrúm til að sýna hvað í okkur býr. Í fyrirvitund sinni veit hann það, en við verðum sjálf að taka ákvörðunina. Þess vegna leyfir hann okkur að ganga í gegnum margvíslegar raunir. Tilgangurinn er að búa okkur undir æðra hlutverk og auka andlega getu okkar.

Ef við leitum Drottins af heilindum í þrengingum okkar verður til vegur sem leiðir okkur að hjarta Guðs. Það veitir okkur enn meira frelsi til að starfa í andanum. Aðrir munu ef til vill ekki taka eftir þessu nýja dýpi í samfélagi okkar við Drottin, en við munum vita af því.

Þegar við biðjum mælir Drottinn svo fyrir að við göngum inn í herbergi okkar, lokum dyrunum og biðjum til föður okkar í leynum. Þá mun faðir okkar, sem sér í leynum, umbuna okkur fyrir allra augum (Matteusarguðspjall 6:6).

Þegar foreldrar að smábarni ætla út án þess að taka það með spyr barnið gjarnan: „Hver ætlar að passa mig?“ Þetta er barninu eðlislægt. Jesús sagði að við kæmumst ekki inn í Guðsríki nema við yrðum eins og lítil börn. Þetta barnalega traust er himneskum föður okkar dýrmætt.

Það er lögmál í Guðsríki sem snýst ekki um hvað sé rétt eða rangt (skilningstré góðs og ills). Lögmálið snýst fremur um hjartalagið að baki verkinu, en það leiðir af sér ýmist líf eða dauða (lífsins tré). Drottinn notar nefnilega ytri aðstæður til að meitla andlega eiginleika hið innra.

Þannig kennir Orðið okkur að „allt samverki þeim til góðs“ (Rómverjabréfið 8:28). Hlutirnir samverka þó ekki af sjálfu sér. Þess í stað lætur Guð jafnvel erfiðustu hluti þjóna tilgangi sínum – að mynd sonar hans mótist í okkur. Þegar við höfum skilið þetta öðlumst við innri stillingu sem beinir okkur inn í æðri köllun hans. Ekkert getur þá lengur snúið okkur af þeirri braut.

Þær erfiðu aðstæður sem ég stend frammi fyrir munu því aðeins dýpka samband mitt við Drottin. Hann mun ekki aðeins kenna mér vegu sína, heldur einnig lögmál Guðsríkisins (Fjallræðan – hjartalagið að baki verkinu). Andleg geta mín (hæfnin til að starfa á sviðum andans) mun jafnframt aukast.

Davíð varð hæfur til að setjast á hásæti Ísraels meðan hann dvaldi í sauðabyrgjum eyðimerkurinnar, og það staðfestist innst í myrkum helli. Þetta ætti að hvetja okkur til að varðveita rétt hjartalag þegar við göngum gegnum okkar eigin sauðabyrgi í skóla Drottins. Það er ekki fyrr en við erum prófuð í myrkri hellisins, þar sem engin ljóstýra sést, sem við komumst á endastöð eigin getu.

Aðeins þá munum við geta sagt með Davíð:

„Drottinn er ljós mitt og hjálpræði … Því að á óheilladegi mun hann fela mig í laufskála sínum, hylja mig í fylgsni tjalds síns og hefja mig upp á bjarg. Nú hefst höfuð mitt yfir óvini mína umhverfis mig og ég vil færa fagnaðarfórnir í tjaldi hans, ég vil syngja, já, syngja Drottni lof.“ Sálmarnir 27:1, 5-6

Nú er auga okkar heilt og Drottinn mun frelsa okkur úr helli okkar.