Að rækta andlegt hungur

„Drag mig til þín, og við skulum hlaupa á eftir þér. Konungurinn hefur leitt mig í herbergi sín...“ Ljóðaljóðin 1:4

Þetta vers setur fram, í tveimur orðum, bæn sem er lífsnauðsynleg andlegri velferð okkar: „Drag mig.“

Í kjölfar þessarar innilegu bænar fylgir loforð til Drottins um að við munum sannarlega svara honum, því að hann skapar í okkur andlegt hungur sem gerir okkur kleift að bindast þessu heiti: „Við skulum hlaupa á eftir þér.“

Að lokum er setningin „Konungurinn hefur leitt mig í herbergi sín“ hin dásamlega niðurstaða þess sem bænin áorkaði og staðfesting á ásetningi okkar um að svara Drottni.

Þessi mikilvæga bæn, „Drag mig“, tengist því andlega hungri sem býr í okkur öllum í mismiklum mæli. Þessi hungurhvöt, sem er kröftug frumþörf og undirstaða allra langana okkar, leitar uppfyllingar á margvíslegan hátt.

Drottinn mun stækka andlega móttökugetu okkar þegar við lítum í trú til hans og biðjum hann að vekja með okkur andlegt hungur. Ein helsta leiðin til að ná þessu fram er að ganga fram fyrir Drottin og beinlínis að „bíða frammi fyrir honum“. Meðan við bíðum mun Drottinn verka í okkar þágu og svara þránni eftir auknu andlegu hungri og getu.

„Og einum gaf hann fimm talentur, öðrum tvær og enn öðrum eina, hverjum eftir sínum hæfileikum, og fór jafnskjótt úr landi.“ Matteusarguðspjall 25:15

Þessar „talentur“ tengjast andlegri móttökugetu okkar. Þegar við finnum til andlegs hungurs verðum við að gæta þess að aðgreina þessa nýfengnu andlegu þrá frá öðrum löngunum. Við megum hvorki láta neitt annað koma í staðinn til að seðja hana að nafninu til, né heldur leita annarra leiða en til Drottins sjálfs til að svala þessu andlega hungri.

Þegar við beinum sjónum okkar til Drottins og biðjum hann í bæn að „draga okkur“ mun þetta hungur magnast, svo við hrópum eftir því að fá því svalað. Drottinn mun svara og koma til að „neyta kvöldverðar“ með okkur. Þegar við tökum nærveru hans fagnandi og „nærum hann“ með tilbeiðslu okkar og ásetningi um að „hlaupa á eftir honum“ mun hann á móti „næra okkur“ og seðja andlegt hungur okkar fyllilega með sjálfum sér.

„Því að hold mitt er sönn fæða og blóð mitt er sannur drykkur. Sá sem borðar hold mitt og drekkur blóð mitt er í mér og ég í honum. Eins og hinn lifandi faðir sendi mig og ég lifi fyrir föðurinn, þá mun sá sem nærist á mér líka lifa fyrir mig.“ Jóhannesarguðspjall 6:55-57

Drottinn okkar er leitandi Guð sem hvort tveggja þráir og sækist eftir samfélagi við okkur. Þegar við leitumst við að þekkja hann betur mun hann skapa í okkur það andlega hungur sem leiðir okkur inn í nærveru hans, svo að við megum neyta máltíðar með honum á náinn og persónulegan hátt.

„Sjá, ég stend við dyrnar og kný á. Ef einhver heyrir raust mína og lýkur upp dyrunum, mun ég ganga inn til hans og neyta kvöldverðar með honum (við nærum hann) og hann með mér (hann nærir okkur).“ Opinberunarbókin 3:20 (innskot höfundar)

Þessi „kvöldmáltíð með Jesú“ lýtur að því að við tökum þátt í sjálfu lífi hans og verðum þar með hluti af honum. „Því að við erum limir á líkama hans, af holdi hans og beinum“ (Efesusbréfið 5:30).

Eftir því sem andlegt hungur okkar eykst mun þráin knýja okkur áfram og heilagur andi hvetja okkur til að bíða við „dyrnar“ sem leiða munu okkur inn í náið, persónulegt samfélag við Drottin okkar. Þetta gerum við með því að leggja til hliðar allt það sem er jarðneskt til að leita samfélags við hann í stöðugri nærveru hans.

„Sæll er sá maður sem hlýðir á mig, vakir daglega við dyr mínar og bíður við dyrastafi mína. Því að sá sem finnur mig finnur lífið og hlýtur velþóknun Drottins.“ Orðskviðirnir 8:34-35

Við opnum dyrnar að lifandi nærveru hans og inn á svið guðlegra athafna með því að svara þegar hann knýr á. Þegar við bjóðum Drottni inn og eigum samfélag við hann, mun hann draga okkur inn í stöðugt samstarf sem dýpkar andlega móttökugetu okkar og reynslu.

Þetta aukna næmi og viðbrögð við þrá hans eftir samfélagi fær hann til að knýja oftar á dyr hjarta okkar, enda hvílir „velþóknun Guðs“ (guðleg hylli) nú yfir okkur. Þannig er andlega hungrið, sem við berum fram fyrir Drottin, grundvöllur andlegs lífs okkar og vaxtar til andlegs þroska.

Næsta skref í loforði okkar er: „Við skulum hlaupa á eftir þér.“ Orðið „við“ vísar til þess að allt sem við erum leitar Drottins af heilum hug og lýtur honum. Drottinn mun svara þessum ásetningi okkar um að „við skulum hlaupa“, og hann mun láta orð sitt verða að raunverulegri upplifun í lífi okkar.

Drottinn mun koma þessu til leiðar með því að hagræða öllum aðstæðum í daglegu lífi okkar til að veita okkur þennan persónulega, lifandi skilning á hinu ritaða orði.

Ritningin segir okkur um Jesú að „Orðið varð hold og bjó meðal okkar“ (Jóhannesarguðspjall 1:14). Það er fyrst þegar við upplifum orð Guðs og það verður að raunveruleika í okkar eigin lífi sem við getum vitnað um sannleika þess af sannfæringu. Ef við gefum okkur undir stjórn ríkis hans í öllu okkar daglega lífi, þá mun Drottinn stýra aðstæðunum þannig að þetta nái fram að ganga.

„Ég ræð þér að kaupa af mér gull, skírt í eldi, svo að þú verðir ríkur, og hvít klæði til að klæðast í, svo að smán nektar þinnar komi ekki í ljós. Og smyrðu augu þín með augnsmyrsli, svo að þú sjáir.“ Opinberunarbókin 3:18

Orðið segir okkur: „Því að margir eru kallaðir en fáir útvaldir“ (Matteusarguðspjall 22:14). Önnur leið til að orða þetta er: „Margir eru kallaðir en fáir eru fúsir til að gjalda það verð sem þarf til að verða útvaldir.“ Það er verð sem verður að gjalda til að komast á þann stað þar sem orð hans er orðið að persónulegum veruleika hið innra með okkur.

Oft er fólk Drottins leitt til þess að helga sig honum og síðan skilið eftir í lausu lofti, uns næsti trúboði kemur og hvetur það til nýrrar helgunar. Þetta mynstur endurtekur sig æ ofan í æ án þess að nokkuð meira sé í boði. Þess í stað ætti helgun okkar að vera „dyrnar“ sem leiða okkur inn á nýtt og æðra svið andlegs lífs og reynslu.

Við báðum Drottin að „draga okkur.“ Síðan helguðum við honum líf okkar til þess að „hlaupa á eftir honum,“ en þetta er ekki endirinn. Stíga þarf enn eitt skref: „Konungurinn hefur leitt mig í herbergi sín.“ Þegar við göngum hér inn í herbergi Drottins og upplifum nándina í lifandi nærveru hans munum við öðlast þann kraft sem leiðir okkur áfram í samstarfi við Jesú að því að uppfylla tilgang hans.

Eftir því sem við stígum upp á „dýpri“ svið í herbergjum hans munum við í æ ríkari mæli njóta nándar og samfélags við Drottin.

„Hann veitir þreyttum þrótt og þróttlausum eykur hann mátt. Sveinar þreytast og lýjast og ungmenni hrasa. En þeir sem bíða frammi fyrir Drottni fá nýjan kraft, þeir fljúga upp á vængjum sem ernir. Þeir hlaupa og lýjast ekki, þeir ganga og þreytast ekki.“ Jesaja 40:29-31

Hér liggur leyndarmálið. Það er óhjákvæmileg staðreynd að þróttur okkar mun þverra, en „þeir sem bíða frammi fyrir Drottni fá nýjan kraft“. Þegar við göngum inn í herbergi hans og bíðum í nærveru hans mun „kraftur“ Guðs taka að streyma inn í okkur. Það er afar mikilvægt að við verjum tíma í að bíða í nærveru hans til að fá hlutdeild í lífi hans. Aðeins þá munum við hafa styrk til að takast á við prófraunir og erfiðleika lífsins.

Himneski brúðguminn okkar þráir ekkert heitar en að leiða okkur inn í „herbergi sín“ svo við megum dvelja í nærveru hans. Þar inni munum við, sem brúður hans, fá að reyna óumræðilega gleði sem heiminum er algjörlega hulin. Á þessum helgu stundum innilegs samfélags erum við leidd í æ nánari einingu við Jesú. Í þessari dýrðlegu nánd fáum við að drekka í okkur líf hans og styrk, og augu okkar opnast fyrir dýpri andlegum lögmálum og sannindum.

„Eftir þetta sá ég sýn: Dyr voru opnar á himninum og röddin, sem ég hafði áður heyrt tala við mig eins og lúður hljómaði, sagði: ‚Stíg upp hingað og ég mun sýna þér hvað verða á eftir þetta.‘“ Opinberunarbókin 4:1

Þegar við mælum fram þessa stuttu, en kröftugu bæn: „Drag mig,“ opnum við þá leið sem vísar okkur upp á við, inn í óþrjótandi herbergi himinsins. Þar hlýtur andlegt hungur okkar fyllstu svala og við munum finna í honum allt sem við höfum þráð.

„Konungurinn hefur leitt mig í herbergi sín.“